Tahimik ang buong silid ng pumasok si Keonna, masyadong tahimik para sa isang lugar na dapat puno ng ingay ng mga makina, alarms, at mga yabag ng armadong tauhan. Pero dito, sa pinaka-loob na chamber ng pasilidad ni Vercetti, tanging ang mahina at basag na paghikbi lamang ang maririnig.
Si Keonna, nakaupo sa malamig na sahig, nakadikit ang likod sa pader na parang iyon na lang ang kaya niyang sandalan. Nanginginig ang mga balikat niya habang hawak-hawak ang puting kasuotang masakara na suot niya kanina ng babaeng inaakalang “host” ang babaeng nakalaban ni Thunder. Ang lalaking pinakasalan at minahal niya.
At dahil sa sekretong hawak niya kinailangan niyang saktan si Thunder. At mag panggap na malupit at walang pusong babae. Na kayang pumatay at mamatay.
She was the host.
At wala ni isa
