Mighty has Fallen (on hiatus)

06

Napatingin ako sa cup ng kape na inilagay ni Vaughn sa mesa malapit sakin. I'm here at the studio working my ass trying to compose a new song but I'm kinda distracted and my mind were filled with junky thoughts.

"Thanks Boss, kelangan ko talaga nito. Bakit ka nga pala nandito? Wala kang meeting?" Tanong ko sa kanya. Prente syang umupo sa may sofa.

"I'm done with those, I just dropped by to give you that. Mukha ka kasing zombie." He chuckled.

"Mukha man akong zombie sa iyong paningin, ako'y maganda padin."

Mas lalo nya akong tinawanan. Inirapan ko na lamang sya. Makatawa naman tong Boss ko na to kala mo hindi sya nagandahan at pinormahan ako nung bago pa lamang ako sa Company nya. The nerve of this man.

"Makatawa ka naman wagas ah. Nagandahan ka naman talaga sakin."

"Yeah, no doubt on that Riley. You're beautiful and talented that's why I liked you."

"Liked Boss, right? Nakamoved on ka naman na sakin diba?"

Natawa pa sya bago ako tiningnan muli. "It's all in the past and I don't hold grudges for so long even if you hurt my ego as a man, you know."

"Mabuti naman Boss. Apir tayo dyan!" Itinaas ko ang kamay ko para maghigh five kami na ginantihan naman nya.

Though he is my superior/ Boss/ CEO/ ex-suitor, I consider Vaughn as one of my friends not to mention he is a great Boss too. Chill lang sya at mukhang hindi CEO ng isang malaking recording company. Minsan nagdodoubt din ako sa takbo ng utak nya pero problema na nya yun. Gwapo sya at maganda ang katawan, medyo mukhang bad boy because of his tats in his arms and playboy because that is his reputation.

I strum my guitar to play with some chords, he just stared at me while doing that. He plastered a smile and then stormed out of the room. Alam nyang busy ako and I don't need another distraction.

Days passed and my big event is fast approaching. My Album entitled Raging Riley will be out in the market. And I'm beyond elated with all the support that I received especially from the management and from my fans. The venue will be at the Blue Leaf Cosmopolitan in Q.C, it was my personal choice to held such event for my album launching in that place.

Tuwang-tuwa ako dahil sa dami ng fans na umattend ng Album lunching ko. I thought it won't be successful because of the gloomy weather earlier. Hawak ko ang gitara ko at nakaupo sa isang stool para mag-alay ng kanta sa mga fans ko.

"This song is included in my Album. It is my own rendition so sana magustuhan nyo po."

Turn it inside out so I can see

The part of you that's drifting over me

And when I wake you're, you're never there

But when I sleep you're, you're everywhere

You're everywhere

Just tell me how I got this far

Just tell me why you're here and who you are

'Cause every time I look

You're never there

And every time I sleep

You're always there

'Cause you're everywhere to me

And when I close my eyes it's you I see

You're everything I know

That makes me believe

I'm not alone

I'm not alone

And when I touch your hand

It's then I understand

The beauty that's within

It's now that we begin

You always light my way

I hope there never comes a day

No matter where I go

I always feel you so

'Cause you're everywhere to me

And when I close my eyes it's you I see

You're everything I know

That makes me believe

I'm not alone

You're in everyone I see

So tell me

Do you see me?

Nakakabinging palakpakan ang sinalubong sakin ng fans after ng performance ko. Nagprepare nadin ako para sa signing ng mga Albums.

"Thank you." I mouthed when Phoebe handed me a bottle of water.

Nagpatuloy na ako sa pagpirma ng mga fans na nagpapapirma ng albums, posters and other Riley Merchandise.

"Ano pong pangalan ang isusulat ko?" Tanong ko sa nakapila na nag-abot ng poster saka album.

"V."

Napatingin ako sa lalaking nasa harapan ko na nakasuot ng Gray na tshirt at Black leather jacket, nakasuot din sya ng Aviator.

"V like Victor?" I probed.

"V like Van Damme." Tiningnan ko sya at tinaasan ng kilay. Natawa din ako sa sagot nya.

"f**k you V, don't talk to her."

"She asked me first. I don't like Victor that's why I said Van Damme instead."

Napatingin ulit ako sa lalake dahil naririnig ko ang usapan nila ng lalakeng nasa likuran din nya pareho pa silang English-speaking. Wow! Mga fans ko talaga high quality! Mukhang may kasamang friend and fan ko na to. Tinapos ko na ang sinulat kong message sa poster na pinirmahan ko.

"Thank you for supporting me." Abot ko sa kanya at saka sya umalis.

At inabot na sakin ng kasunod na fan ang isa ding poster saka album ko. Nakangiti ko syang tiningnan pero nadismaya ako kasi nakamask at nakablack cap ang fan na nasa harap ko.

"Hey! What's your name? Thank you for supporting me." I asked.

"Sky."

I was halted for a moment when he told me his name, but I immediately broke my reverie and wrote his name on the poster, I also wrote a short message for him and signed the album.

I plastered a smile when I handed him the merchandise. He is wearing a Black Shirt and a Black Pants too, matangkad at maganda ang built ng katawan. Wala sa sariling napatitig ako sa kanya after kong iabot ang mga pinirmahan ko.

"Thank you Sky." Wala sa sariling sabi ko sa kanya.

"Nice seeing you Riley." Sabi nya bago tumalikod.

Again, I was stunned when I heard his voice. I know that from my distant memory I heard that voice and at the back of my mind I'm contemplating my thoughts, I knew that voice and who owns it. Napatayo ako bigla at hinanap ang lalakeng naka itim, iginala ko ang aking mga mata pero hindi ko na sya makita. Sinalubong ako ng mga mata at mukhang nagtataka ni Phoebe asking me what's wrong.

Tiningnan ko ulit ang paligid hoping to see a glance of the mysterious man. I have a hunch but I don't want to entertain it. Bumalik na ako sa pagkakaupo at saka pinagpatuloy ang pagsign ko sa mga albums.

"I'm dead tired...." reklamo ko.

Napahiga ako sa upuan ko sa loob ng sasakyan. Pagod na pagod ang mga kamay ko pati ang katawan ko dahil sa album launching ko. I'm tired but I'm happy too. It was a dream come true, another achievement that I can write in my book of life.

"What happened to you earlier?"

"Huh? San?"

"Kanina sa Album Signing mo, tumayo ka bigla na parang may hinahanap. Anong meron?"

Napanguso ako at bumuntong hininga lang. Hindi ko din kasi alam kung anong nangyari. I thought I heard his voice, I thought he's that man. Baka kapangalan lang nya, nawala ako sa sarili ng sabihin ng fan na yun ang pangalan nya. And why would he be here in the first place if he is situated on the other side of the Philippines. Nasa Southern part sya ng Pilipinas kaya imposibleng sya yun. Umaasa na naman ako sa wala porket kapangalan at kaboses.

"Tsss. Nakakainis padin talaga." I groaned in frustration. Nagpapadyak pa ako. Takang taka din ang mukha ni Phoebe dahil sa mga ginagawa ko.

"Nababaliw ka na naman Riley! Pagod lang yan! Kumain na muna tayo bago ka umuwi sa Condo mo."

"Tama ka Phoebe, nababaliw na talaga ako!"

Nakatulala ako sa labas ng sasakyan nang magring ang phone ko. I saw Theo name on the screen at sinagot ko naman na agad.

"Congratulations on your Album Launching." Sabi nya sa kabilang linya.

"Pagod na pagod na ako Theodore." Reklamo ko sa kanya.

"Take some rest once you're home. Have you eaten?"

"On the way na kami ni Phoebs para kumain. San ka?"

"Meeting in 5 minutes. I'll drop by in your Condo later."

"Bring me some food and Soju!"

"Soju?"

"Yeah. Magkorean-korean tayo mamayang gabi!!"

"Whatever. I'll hang up."

"Bye Theo!"

Tiningnan ko si Phoebe na busy sa kanyang phone. Pinikit ko nalang ang mga mata ko para makapagpahinga. Feeling tired talaga ako after ng mga events, mas sobra akong pagod kapag Concerts and Mall Shows but despite of the exhaustion and sometimes overfatigue, I don't regret entering this kind of life. This is my dream and I want to live with it. As long as I have people that will continue to support me, I'll remain strong just like a rock in the middle of a storm.

Alam naman ni Theo ang passcode ng pinto ko pero pilit padin syang nagdodoorbell, he respect my privacy daw. Eh di wow, pagkatao ko nga hindi nya nirerespeto privacy ko pa kaya.

"Why do you keep on pressing the doorbell? You know the passcode!" I yelled at him when I opened the door.

Isang ngisi ang sinalubong nya sakin bago tuluyang pumasok sa loob ng unit ko.

"May mga paparazzi sa labas ng Building, mabuti nalang hindi nila ako nakita."

Napansin ko ang mga dala nyang plastic bags at sure akong mga pagkain yun. Sya na din ang nag-ayos at dinala sa dining area.

"Mabuti naman hindi ka nasundan. May soju pa dyan?"

"Meron, may dala din akong Beer, pasoju soju ka hindi ka naman Koreana."

"Paki mo ba, wag ka nalang uminom noh."

Nagningning ang mata ko ng ilabas nya ang isang box ng 24 Chicken at saka Bbq.

"Wowww! Ang galing mo talaga Brad! Naglalaway na ako sa chicken, Jack Daniels flavored, my favorite!"

"Bayaran mo to."

Nawala ang tuwa ko dahil sa sinabi ni Theo, panira talaga to ng moment kahit kelan. Nakangisi pa ang gago habang nakalahad ang kamay na akala mo ay nanghihingi ng pera.

"Umuwi ka na, hindi na pala ako kakain. Matutulog nalang ako o kaya kakain nalang ako ng noodles. Sige na bye na, pakilinis yung mga dala mong kalat." Seryoso kong sabi sa kanya.

"Arte mo. Joke lang naman Ry, let's eat."

Halos maduling na ako sa kakairap kay Theo, napakabwisit talaga ng lalakeng ito. Lakas mantrip.

"Kanina sa event, may isa akong fan na nakaagaw ng pansin ko." Tiningnan ko si Theo. Uminom sya ng beer mula sa bote saka ako tiningnan.

"And then?"

"I asked his name and he gave it to me. Sky daw ang pangalan nya." I trailed of and stared at Theo. "Hindi ko naman pinansin kasi madami namang may pangalan na Sky diba, and then nung nagthank you ako, sumagot sya."

"Nagwelcome sya?" Nangaasar na tanong ni Theo.

"Pakshet ka Theo, patapusin mo muna ako. He said Nice seeing you Riley. It's the usual response for my Thank you but the thing is, his voice." I paused. "He sounded like him."

"Ikaw na ang may sabi na madaming may pangalan na Sky, maybe your mind is just playing tricks on you. You associate his voice with your fan with the same name as him."

"That's what I thought too. I know it's impossible for him to do that and besides nakalimutan na nya ako so hindi talaga sya yun."

"Baka namimiss mo lang si Mayor."

"Nakakatulong ka Theo! Sarap mong pektusan!" Dinaan ko sa inom ng soju ang panggigil ko kay Theodore. Tinawanan lang nya ako dahil sa reaksyon ko.

Theo stayed for a couple of hours and then I woke up in my bed at ang sakit ng ulo ko. Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako at hindi ko nadin namalayan kung anong oras umuwi si Theo. He carried me on my room and put me in bed. Medyo masakit talaga ang ulo ko dahil nakailang bote din ako ng soju saka nagbeer na din ako.

Pagdating ko sa kusina naabutan ko si Phoebe na busy sa pagkain ng pancake at bacon, umiinom pa ng Orange juice ang maganda kong Manager.

"Ganda ng gising ah? Sabog?" Nakangising pang-aasar nya.

"My head hurts." Reklamo ko. "Kanina ka pa nandito?" Kumuha ako ng bottle water saka nilaklak, bottoms up pa.

"Yeah, let's eat. May meeting tayo with the Boss."

"Bakit daw? Kakatapos ko palang magalbum launching meeting na agad. Kakaltukan ko ng isa si Vaughn mamaya."

"Baka bibigyan ka ng bakasyon kasi successful ang event."

I just rolled my eyes. As if namang napakagenerous nya sa pagbibigay ng bakasyon. Nung nakaraan nga kahit nakapasuccessful ng concert ko hindi nya ako binigyan ng 1 month na off eh, napakuripot, 2 weeks lang daw pwede.

"Kapag nagbreak ka magbebreak din ako. Uuwi ako ng probinsya at bibisitahin ko naman ang mga magulang ko."

"Hala ako din Phoebe! Uuwi ako kila Lolo at Lola. Namimiss ko na sila!"

"Kumilos ka na at nang makaalis tayo ng maaga."

"Kei dot. May pancake pa ba?"

Naglalakad na kami ni Phoebe palabas ng Dreamer, katatapos lang ng meeting namin at tulad ng ineexpect ko, hindi ako pinagbigyan ni Vaughn ng 1 month na off tho I tried to negotiate at ginawa nyang 3 weeks ang break namin ni Phoebe. Hindi pa sinagad na 1 month, 1 week nalang ang kulang.

"At least nadagdagan ng 1 week ang bakasyon ko. Mageempake na ako agad. I'm so excited!"

"Napakuripot naman ni Vaughn, kala mo naman hindi sya kumikita ng malaki sakin! Feeling ko talaga hindi pa sya nakakamoved on sakin, baka bitter pa din sya dahil binasted ko sya dati." Litanya ko kasi naiinis padin ako.

"Oh well basta happy ako sa bakasyon na to!"

"G na nga diba? Mageempake na din ako."

Kausap ko din si Theo habang nageempake ako ng mga gamit ko na dadalhin pauwi sa Lucena. Matagal na din naman ang 3 weeks kaya matutuwa for sure ang lolo at lola ko.

"Kaya mo bang idrive yun? Baka lumagpas ka pa ng 6 hours na byahe."

"I can manage and I know how to drive. I can do this alone. Gustong gusto ko na umuwi eh."

"Sunod nalang ako kapag may time na ako."

"Okies, matutuwa si Lola kapag nakita ka."

"Syempre naman, ako yata ang apo nya hindi ikaw."

"Hindi ka sana maubusan ng mga meetings. Bwisit ka talaga Theodore!"

Tumawa lang ang kumag. Tumigil na ako ng makita kong sapat na ang mga gamit na dadalhin ko, may mga gamit padin naman ako sa Bahay namin sa Lucena so I guess these would be enough for my 3 week stay in my hometown. Finally, a much deserve vacation for me.

Agad pumasok sa utak ka na uuwi nga pala ako ng Quezon, malayo naman ang Lucena sa Mauban so it's still impossible for me to cross path with him, right?

***

Song used:

Everywhere- Michelle Branch