Dear Heart, Why Him?

Kulang sa Aruga

Vanessa's POV

I woke up in a very beautiful morning, the songs of the birds make me feel Mhmm... Lovely. Oh yeah.

At nadagdagan pa ang good vibes ko nang makita ko ang reflection ko sa full-lengt mirror ko. Just Ugh... Over na ang Goodvibes. I need to share it with other kaya madalian akong pumunta sa Kitchen at nagsimulang magluto.

"Nice to meet you where you've been?" Me, singing my fav song of Taylor. "I can show you incredible things."

"Hala, anong meron? Parang sinipag si Ma'am Vans magluto..." That's our lazy KB na wala nang ginawa kung di pagtsismisan ako kahit nasa tabi nya lang ako.

Feeling nya siguro may sira na ang tenga ko para di marinig ang mga mala-the Buzz nila.

"Oo nga eh, parang sinapian. Nakakapagtaka pa, kelan sya natututong magluto?" Mangha manghang sabi ng isa pa. In fairness nakakabwiset sila, magtsitsismis nalang hindi pa updated. Stupid.

"Ano kaba! Nag-aral yan ng Colony!" WTF. What is colony? Baka culinary. Tss. Super stupid.

This is so nonsense, hindi na nga sila nakakatulong sakin dahil wala na atang katapusan ang pagpupunas nila ng pinggan at ganto pa sila?! PUNYETA KA RUMBA!

and because of that Hindi na ako nakapagtimpi at nilingon ko na sila.

"Hey, both of you." Tinutukan ko pa sila ng kutsilyo na hawak ko na ginagamit ko sa paggayat ng sibuyas.

"Uhh... Y-yes ma'am?" Nangangatog na Sagot ng isa.

"Naririndi na ako eh, ginagawa nyo kong tanga eh, pinagtsitsismisan nyo ko sa harap ko. Lumayas na kayo dito..." I said tyaka nagpatuloy sa paggayat, ayokong magalit ng sobra. Maganda pa mood ko okay?!

"M-ma'am? Wag po ma'am! Kailangan po namin ng trabaho," OH SHET. ANG OA! please ma'am wag po ma'am---"

"Shut up." I cut her. Muntikan ko pang maihagis ang kutsilyong hawak ko. "Lumayas kayo... Dito sa kitchen! Now!"

Agad naman silang umalis, "Sorry ma'am. Thank you po."

Huminga nalang ako ng malalim, isa pa to sa mga dahilan kung bakit ayokong mamalagi sa bahay na to. I hate my Life. Buti nalang maganda ako, nasalba pa. Masyado na akong nai-stress kailangan kong Magrelax, bwiset kasi eh yan tuloy naputol ang pagkanta ko. Tss.

"From the top," I said before I sing, "Nice to meet you where you've been? I can show you incredible things... Magic, madness, heaven, sin. Saw you there and I thought---"

"OH MY GOSH!" Halos mapatalon ako sa gulat, nabitawan ko pa ang Kutsilyo na hawak ko na sana ibabato ko sa bwiset na sumigaw na yun.

I look at him, at first I was shocked but later on napalitan din yun ng inis.

"What are you doing here?" I asked Vince, my brother s***h My twin-brother.

Yep, hindi yan typo-error. Tama kayo ng basa, may Twin ako. Anyway who cares? Ugh.

"Is that you?" He asked, I rolled my eyes on him bago ko damputin ang Kutsilyo sa Lapag. Ikinagulat ko nalang ng nasa harap ko na sya sa kabilang bahagi ng counter.

"Hoy, kung sino kamang masamang ispiritu ka na sumapi sa maldita kong kakambal please," Hinawakan nya pa ako sa noo at pumikit, and to be honest he really look so stupid. "Please! Wag ka nang umalis dyan! Dyan ka nalang! Masipag sipag kapa eh!"

Sabay tawa ng malakas, inalis ko naman agad yung kamay nya with force para masaktan sya.

So how come he became my brother? Seriously, I don't have an idea. Yes, he's definitely my twin but BUT we're not the same. Okay, may pagkakahawig kami. Nose, eyes, lips except for the fact na kulot sya at straight amg buhok ko. Isa narin siguro yun sa mga palatandaan, kasi sya Easy going. Independent and very adventurous, actually Registered Doctor sya edi wow.

While me, I'm independent... Minsan. I hate adventures. Hindi ako fan ng Paggala. Mas gugustuhin kong manalagi sa kwarto at mambashed sa Social media.

We're far far different to each other. Like sa love life kung ako merong itlog sya muntikan na, di nyo gets fine. Muntikan na means, may Love life sya actually ikakasal na sya eh but Rose died 3 days before their wedding. Sad? Yes. Wait. Bakit ba kwento nya ang sinasabi ko?! Ugh.

"Stop playing with me! You idiot." I uttered. Nagpatuloy na akong maghiwa this time repolyo.

"Aba aba! Hoy ka ah! Makapagsalita ka sakin akala mo kung sino ka ah. Hoy kuya mo parin ako!"

"Excuse me?" I arched an eyebrow to him.

"Bakit? Igalang mo ko, kuya mo ko remember?" He smirked bago sya dimeretyo sa Ref para maghalukay ng kung ano ano.

"Kuya? Hey, we've born at the same date." Binitawan ko ang hawak ko at tumingin sa kanya na may hawak na slice bread.

"Pero hindi tayo sabay, don't you remember mas nauna akong lumabas sayo?" Pagmamayabang nya, pero sorry sya may panama ako for him.

"It's just 2 minutes---"

"Almost. 2 minutes and 45 seconds to be exact... Almost 3, kaya Wag ka nang makipagtalo, dahil talo kana LITTLE sis." idiniin nya pa ang little na word para ma-emphasize na mas bata ako.

"But Mamà said, sa kambal kung sino ang nauna sya ang bunso at panganay ang Nahuli!" Pagtatanggol ko sa sarili ko.

"Yes... But technically I'm sorry. I'm the eldest, end of convo." Ani nya sabay lagok ng can ng Sprite.

"Eight in the morning, soft drinks?" I rolled my eyes tyaka naghain na ng pagkain sa mesa.

"Bakit? Masama ba?" He asked innocently na parang walang alam.

"Don't ask me, I'm not a doctor. Ask your self, sino ba dito doktor?" Sabi ko sa kanya nang matapos akong mag-ayos ng plates.

"Masama ba yun dok?" I look at him and I almost cried. He's asking his reflection. Gosh, bakit may ganto akong kapatid? Ang masama, kakambal ko pa.

"Adik ka ba?" I asked, lumapit sya sakin and like he always did, he kiss me on my forehead.

He smiled, "a little bit."

"You're malala na--- STOP!" Tumigil naman syang kumuha ng pagkain sa Lamesa.

"What?"

"Mamaya kana kumain, let's wait for dad and mom." Sabi ko habamg inilalayo sa kanya ang mga hinanda ko.

"Hindi mo ba naririnig?" Nagkadikit ang kilay ko sa sinabi nya.

"Ang ano?!" Inis kong sabi. Pero itinapat nya ang hintuturo nya sa Labi nya tyaka nagsalita ng mahina.

"Hear those footsteps? Pababa na sila." He assured me, I don't know what is he talking about pero wala akong naririnig na footsteps.

"Oh my Godness! Anak ko!" Parehas kaming dalawa na napatingin kay mama na tumatakbo papunta samin habang nasa likod nya si Dad.

"Hi mom, hi dad!" Bati ni Vince, agad syang niyakap ni Mom pero nang matapos ay nabatukan di sya.

"Loko kang bata ka! Sa susunod kung sa probinsya ka magvovolunteer magpaalam ka nang alam namin kung buhay kapa!" Pangaral ni Mama, galit pa sya nung una pero nangyakapin na sya ni Vince...

"I'd missed you too ma," lambing ni Vince na Hindi ko nagagawa kay Mom. Mama's boy kasi sya, while ako Papa's girl.

"Welcome back Anak!" Simpleng bati ni dad na ngiting ngiti.

"Miss you too dad." Bawi ni Vince. Okay mukhang magkakaiyakan pa dito. Hanubanaman yan! Parang isang dekada di nagkita eh one week lang naman sya sa Negros. Over lang tsk.

"Ehem, " I fake a cough to get their attention. "Let's eat na ho." Sabi ko.

"Bakit parang iba mga putahe na sinabi ko kay Angela, sandali nga. Angela, Angela---"

"Mom, ako po nagluto." I said cutting her Noise.

"Really?" Tinikman pa ang isa sa mga inihain ko, "Mhmm... So good. I wonder, kamusta pala ang date nyo ni Hiro?" She asked raising an eyebrow to me.

Pati si Vince napatingin sakin, with an questioning eyes. Ipinagdedate ka pa ni Mom? Haha. Di ba? Bongga? Kahit sa mata nangungusap?

Well pinaghandaan ko na to. Ito ang dahilan ng paggising ko ng maaga, paghahanda ng breakfast dahil yun sa autistic na Hiro na yun.

"Well it turned out to be... Great." I said. "Nakakatuwa syang kausap at kasama. Nag-enjoyed ako ng sobra Mom." I smiled sweetly.

"Really?" Manghang manghang sabi ni Mom. Well, not really. Kung alam nyo lang ang tunay na nangyari...

"Well, you have a smart idea Mr. Fernandez..." I smile at first pero bumalik din sa pagiging evil. "But no. Im sorry."

Agad naman syang nagpanik, "what? Wait I don't understand. You just said na smart idea yun but you suddenly-- what? I mean why? Anong mali sa proposal ko?"

Nginitian ko sya ng nakakaloko bago magsalita, "Yun ang akala mo, kung akala mo magpapauto ako sayo it's a no. Sinimulan mo ang laro mo, you called me names well hindi ako sanay na matalo..."

"What?!" He shrieked. I smile even wider.

"Narealize ko kasing maganda ring makipag-asaran sayo... Pampalipas oras ba. Bawian lang yan, dude." Kinuha ko na ang Chanel bag ko, "so, see you to our next date?" I said before leaving him while his jaw's swaying.

"Yes, Mom." I smiled sweetly, "So, Mom I'm thinking kung pwede nyo pa po kaming i-arrange for another date?"

Agad namang nagising si Mom sa Pagkatulala ng kalabitin sya ni Dad.

"Yes, ofcourse! I will Anak," she smiled, pero di parin makapaniwala even Dad and Vince. "I'll call Mrs Fernandez."

"Thanks Mom." Natatawa na ako sa sarili ko, Hindi ako to eh. Pero dahil gusto kong masira ang buhay ng Autistic na yun okay lang maliit na bagay...

Maghanda ka Hiro AKA Autistic Flirt. I'm going to make your life miserable... *insert evil laugh with spreading Arms effect*

BWAHAHAHAHA! >:D

- - -

Hiro's POV

Bwiset talaga. Bwiset bwiset Ten Times. Hindi ko talaga mapaniwalaan yung nangyari kahapon, swear to river Styx yesterday lang ako nakameet ng baliw na kasing baliw nya!

Who's the Devil? Eh sino paba edi yung malditang di malaman na Vanessa na yun. Until now di ako makamove on sa ginawa nya. E tanga ba sya?! Ang ganda ganda ng Proposal ko tapos tatanggi sya?! LOL.

Bwiset talaga. Nako, NAKO--

"Babe okay ka lang?" Napatingin ako kay Athena. Shet kasama ko pala Girlfriend ko, tapos ganto ako! Tss.

"Yes, I'm okay Babe..." Umayos agad ako ng upo at tumitig sa maganda nyang mukha.

"Are you sure? E bakit mo sinasabunutan sarili mo?" Nag-aalalamg tanong nya. Malamang mag-alaka sya, nababaliw na yung boyfriend eh.

"Ah.. Hehe hindi, I'm okay. Makati lang yung Ulo ko, kaya." Natawa pa ako ng konti at kumamot ulit sa ulo, "Kati eh, hehe baka may dandruff."

"Edi gumamit ka ng Head and shoulder, maganda yun babe. Tyaka umorder kana, kasi si Ate kanina pa naghihintay dyan sa Tabi mo." Natatawang sabi nya. Tumingin naman na ako sa Waitress na masama na ang Mood ng mukha.

"Uhm... Parehas nalang kami." Sabi ko sa waitress. Nakita ko naman syang umikot ang mata bago banggitin ang mga inoorder namin for the last time, but all of the sudden may bigla akong naalala sa waitress... Sino? Bahala kayo, ayokong banggitin nababadtrip ako.

"Yun lang po ba?" Walang kabuhay buhay na sabi nya.

"Yup, yun lang po. Thank you ate." Masiglang sabi ni Athena, taas kilay namang umalis ang waitress. Masumbong nga sya sa Manager ng Restaurant nato, kala mo kung sino...

"Sungit ni Ate noh? May dalaw siguro yun..." Bulong ni Athena.

"Hindi, masungit lang talaga yun--"

Parehas naming ikinagulat ni Athena ang ingay ng nababasag na plato at pagsigaw ng isang costumer sa likod.

Pero mas hindi ko inaasahan ng maramdaman ko ang likido na dumikit sa bahaging likod ko.

"SHET ANG INET!" sigaw ko. Agad namang lumapit sakin si Athena at hindi magkaugaga na punasan ako.

"Okay ka lang babe?" Tanong nya. Tumango nalang ako kahit sobrang init talaga nun.

Agad agad namang nagsorry yung Waiter na hindi na malaman kung saan sya hihingi ng pasensya.

"Sorry po talaga Sir, ma'am di ko po talaga alam po! Sorry po."

"Okay lang... Pahingi nalang ng tissues." Sabi ni Athena sa Waiter, napatingin tuloy ako sa kanya habang pinupunasan ako. Swerte ko talaga, bait ng girlfriend ko.

"What is the meaning of this?" Mala-boss na tanong ng isang boses ng babae sa likod. At parang pamilyar sya.

"Ma'am sorry po. Error ko po ang lahat sorry po talaga--"

"Your error?! I can't believe this, empleyado kita? May tanga akong empleyado?! My Goddess! Okay... Youre fired."

Hindi ako pwedeng magkamali, sa boses, sa kamalditahan, sa kasamaan ng ugali sigurado sya si---

"Ma'am Vanessa please po wag!" Pakiusap ng waiter.

Lumingon ako at agad nagtama ang mga mata namin.

Oh shet... Hindi ako pwedeng magkamali. I'm in hell.

"Oh Hiro, is that you?" She smiled politely to Athena, "and she must be your girlfriend?" And a bright evil smile flashed on his face.

And suddenly, kinabahan ako. Bakit? Yun ang di ko alam. Feeling ko may mangyayaring di maganda...

Prepare for a big fight with the psycho. Sabi ko sa sarali.