Natulala ako. Sa harapan ko ay panay ang daan ng iba’t ibang tao.
Bumalik sa alaala ko ang mga naging paguusap naming ni Dax tungkol sa lupa namin. Ang sabi niya’y siya na ang bahala rito. Ang sabi niya magtiwala lang ako sa kanya.
Hinilamos ko ang mga kamay ko sa mukha ko. Sinubukan kong tawagan si Dax pero hindi pa rin siya sumasagot. Inulit ko ito ng ilan pang beses pero wala talagang sumasagot. Napamura na lang din ako dahil sa sobrang frustration. Bakit ba ang hirap hirap niyang i-contact? Hindi naman kasi siya dating ganito.
Inalala ko ‘yung pagkikita namin kanina. Wala naman siyang nabanggit sa akin tungkol sa lupa kaya palagay ko ay wala siyang alam. Pagod na pagod lang siya at alam kong dahil iyon sa flight niya. Naiintindihan ko naman kung iyon ang dahilan. Dahil kasi kay Vi
