WALANG pagsidlan ng kaligayahan ang puso ni Zia nang mga sumunod na araw. Walang oras, sa mga araw na nagdaan na hindi pinatutunayan sa kanya ng nobyo kung gaano siya kaswerte na minahal niya ito.
Wika nga ng binata, "Hinding-hindi mo pagsisihan na minahal, at tinanggap mo kung sino, at ano ako."
Sa mga araw na nagdaan ay nakasanayan niya na rin ang pabigla-biglang pagsulpot nito kung saan man siya naroon. Minsan ay bigla na lamang siyang magugulat na nasa likuran niya ito, o kaya naman ay magigising siya sa umaga na katabi niya ito sa kama at mahigpit na nakayapos sa kanya. Kung minsan nga, kahit sa pagligo niya ay magugulat na lamang siya, na bigla na lamang itong susulpot sa likuran niya at makikisalo sa shower, o sa bath tub.
Katulad na lamang ng araw na iyon. Hindi pa man niya imin
