EPILOGUE

2780 Words

It’s been 6 years after that tragedy. Sariwa pa rin sa aming lahat ang nangyari at kahit mahirap man tanggapin ay kinakaya pa rin naman. Pero alam ko na bawat isa'y kinikimkim ang sakit na nararamdaman sa pagkawala niya at pinapakita na masaya kami and we moved on pero ang totoo hindi pala. Hinding-hindi kahit kailan. Parte na siya ng buhay namin at nakatatak na siya puso naming lahat. Nagbigay talaga siya ng malaking marka sa aming lahat.   Ngunit masakit magpanggap lalo na kung emosyon ang pag-uusapan dahil kahit gaano pa kami kasaya sa harapan ng ibang tao. Makikita at makikita pa rin sa aming mga mata ang lungkot at sakit na pilit naming binabaon sa sarili namin. Ika nga nila, ang mata ang pintuan para malaman mo kung ano ba talaga ang nararamdaman ng isang tao. I believed on that, w

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD