__ Sakın haddini aşma insan çünkü benimde bir sabrım var sakın bunu unutma yoksa seni kendi ellerim ile öldürürüm demişti ve o an yine gözlerini zifiri bir siyahlık kaplamıştı son sözlerinden sonra yine ortadan kaybolmuştu ben ise zorlukla nefesimi toparlayıp ayağa kalkmış bir süre devamlı öksürüp durmuştum kendimi toparladığım sırada odaya Pusat, adındaki komutan girmişti.
__ Evet yemeğin geldi aç olmalısın hepsini ye karnını doyur diyerek yemek tepsisini masaya bırakmıştı.
__ Teşekkür ederim Pusat, diyerek onun yüzümde takılı kalan bakışlarını fark ettiğimde sanki bir şeyler sezmiş gibiydi ve ne kadar saklamaya çalışsam da yüzümde ki gergin ifadeyi görmüştü ama ona ne anlata bilirdim ki asla bana inanmazdı ve sanırım bir deli olduğumu düşünürdü.
__ Sen iyi misin? Her şey yolunda mı?
