ama biliyordum ki bu imkansızdı gözümden akmaması için zorla tuttuğum göz yaşlarım yanaklarımdan süzülürken bu olanlara içten içe isyan ediyordum yorgunluğun ve yaşadıklarımın verdiği ağırlıkla halsiz düşmüş uykuya dalmıştım
rüyamda Ailemi görüyordum hepsi yanımdaydı ve Yine eski günlerdeki gibi ailemle bir aradaydık annem babam ve kardeşim yanımdaydılar ama hayatın acı yüzü rüyamda bile kabusum oluyor yakamı bırakmıyordu bir türlü. Zaman tekrar o güne akıyordu sanki o sahneleri tekrar tekrar yaşıyordum gördüğüm kabusun etkisiyle o an sıçrayarak uyandığımda birinin yanımda olduğunu ve beni kollarımdan tuttuğunu fark etmiştim
başım o kişinin omuzuna yaslıydı o an ise benim kafamı kaldırıp onun kim olduğuna bakabilecek halim bile yoktu ve üzerime bir ağırlık çökmüştü vücuduma doğru yayılma
