bilmiyorum ama öfkem miydi bana bu cesareti veren yoksa aptallığım mı bilmiyorum birden banyodan çıkıp cinin karşısına dikilmiştim bu hareketimi oda beklemiyor olmalıydı ki bir an duraksamıştı fakat bu şaşkınlığı umduğumdan daha kısa sürmüştü üzerimde dikili kalan bakışları kısık ve alaycıydı ben ise bu hareketimden sonra ne geri gitme cesaretini nede anlamsızca ona karşı açmış olduğum bu meydan okumayı geri çekmeye niyetim yoktu ne kadar çocukça ve anlamsızca da olsa bir kaç kelime dökülü vermişti dudaklarımdan...
__ Sen sen! Ne kadar kendini beğenmiş ve ukala bir varlıksın hiç utanman da yok buraya pat diye geldin ve bir şeyler gördün ne kadarını gördüğünü de bilmiyorum ama o görüntüyü hemen aklından silsen iyi edersin. Diye kelimemi tamamladığımda daha dudaklarımdan yeni dökülmüş olan
