BÖLÜM BİR- Sabahın Mavisi
Arin ela gözlerini kamera ekranında birkaç saniye sabit tuttu.
Bu yalnızca bir göz taraması değildi; kamera itaatini de ölçüyordu.
Koridorda metalik bir ses yankılandı:
“51102–Arin, giriş onaylandı.”
Mezuniyetinden sonra sistem onu Mavi Kart segmentine almış, Refah İdaresi’nin memurlarından biri yapmıştı. Refah İdaresi düzen ve asayişten sorumluydu. Anne ve babası da bir zamanlar burada çalışmış, aynı görevi sürdürmüşlerdi.
Arin’in görevi, gönüllü ötenazi başvurularının ön değerlendirmesini yapmak ve onaylanan dosyalarda ailelerle ilgilenmekti.
Asansöre ilk binen oydu. Kapı açıkken birkaç saniye bekledi. Ardından kendi katındaki arkadaşları asansöre doluştu. Kısa bir günaydın faslından sonra asansör hareket etti.
XK-10:
“Tebrik ederim Rüya ve Kenan. Haftaya evleniyormuşsunuz.”
Rüya:
“Teşekkür ederiz,” dedi, gülümseyerek.
Kendi katlarına kadar sustular. Asansör durduğunda herkes masasına geçti. Yuvarlak, ince mermer masaların üzerinde ekranlar yanmaya başladı. Robo, kahveleri sırayla masalara bıraktı.
Arin ekranına düşen dosyaları hızla geçiyordu. Son dosyaya geldiğinde ekran maviye döndü. Aynı anda herkes başını kaldırdı.
Kenan:
“Mavi kartlı görmeyeli uzun zaman olmuştu.”
XK-10:
“Evet. İlk bunu konuşalım.”
“Kabul.”
“Kabul.”
Dosya aynı anda açıldı.
2220999991 – Alx
Kart Sahipliği: Mavi
Suç: Evlilik kanununu ihlal
Durum: Gönüllü ötenazi başvurusu
Evlilik kanununu ihlal etmek, sistemin seni eşleştirdiği kişiden başkasıyla evlenmek istemekti.
Arin, karşısında oturan Kayra’ya baktı.
XK-10:
“Onaylıyorum.”
“Onay.”
“Onay.”
Öğle saatinde dördü birlikte Robo’nun hazırladığı yemeği yemeye başladılar.
Rüya:
“Siz evlilik işlemlerine başladınız mı?”
Arin:
“Evet. Yarın sağlık merkezinde randevumuz var.”
Kenan:
“Mavi kartlı biri için gönüllü ötenazi başvurusu yapmak… Utanç verici.”
Rüya:
“İlk başladığımızda hepimiz analiz yaptık. Kimin kiminle eşleşeceğini tahmin etmeye çalıştık. Benim hesaplarıma göre Kenan’dı. Sistem de aynı kararı verdi.”
Kenan:
“Sistem insanı iyi tanıyor. Sana benzeyeni yanına veriyor.”
Kayra:
“Bence bu mavi kartlıyı biraz daha incelesek, kırmızı kartlı bir aileden geldiğini görürüz. Uyumsuzluk genelde oradan çıkıyor.”
Kenan:
“Ben de buna dair bir araştırma okumuştum. Refah İdaresi o sınıfı tamamen ortadan kaldırırsa toplum daha güçlü olur.”
Arin yemeğiyle oynamaya başladı. Söyleyecek çok şeyi vardı ama sustu. Her zamanki gibi.
Çıkış saatinde herkes binadan ayrıldı. Arin küçük dairesine göz taramasıyla girdi. Işıklar otomatik olarak yandı.
Ev Asistanı:
“Yatak odası sıcaklığı artırılıyor. Onaylıyor musunuz?”
“Evet.”
Duş aldı, ardından yatağına uzandı. Derin bir uykuya daldı.
Ertesi sabah asistan onu sağlık merkezi randevusu için uyandırdı. Kayra’yla birlikte merkeze doğru yola çıktılar.
Bina dışarıdan ışığı emen siyah karbon cam panellerle kaplıydı. Üzerindeki hologramda şu yazıyordu:
“Refah, huzurun bilimidir.”
İçerisi ferah ve sessizdi. Tarama işlemlerinden sonra doktorun odasına alındılar.
Doktor parmağını havada kaydırdı. Kayra’nın genetik ve nöro ölçümleri hızla tamamlandı.
“Her şey normal.”
Arin’e geçtiğinde duraksadı. Daha uzun baktı.
“Sol temporal lobda dejeneratif bir çökme var. İlerleyici.”
Arin yutkundu.
“Tedavi edilebilir mi?”
Doktor ağır bir nefes verdi.
“Teorik olarak evet. Ama senin için değil. Bu tedavi yalnızca Yeşil Kart segmentine ayrılmış.”
Arin’in göğsünde kısa bir ağrı hissi oluştu. Kayra’yla göz göze gelmedi.
Doktor:
“Bu durumda eşleşme olumsuz.”
Hologram belirdi:
“Yeni başlangıçlar sistemin güvencesindedir. 5550078–Kyr, yeni eşleşmede görüşmek üzere.”
Kayra ayağa kalktı. Doktorun ve Arin’in elini sıktı. Hiç arkasına bakmadan çıktı.
Hologram bu kez Arin’e döndü. Ötenazinin huzurundan, acısızlığından, toplum yararından bahsetti.
Her şey bulanıklaştı.
İçinde bir ses yükseldi:
“Arin’in dosyası!”
Bu kez çağrılan dosya bir başkasına ait değildi.