Madilim-dilim pa nang magising ako nang araw na iyon. Kailangan kong agahan dahil baka dumating na naman ang taong pinakaayaw kong makita. Hindi na ako nagluto ng almusal, nagtimpla lang ako ng kape para mainitan ang aking tiyan.
Dala ang tinimplang kape ay lumabas ako ng bahay para i-check ang aking kotse. Nag-aagaw na ang liwanag at dilim sa labas. Napangiti ako at humigop ng kape. Masarap talaga sa pakiramdam kapag maagang nagigising.
Mula sa aking kinatatayuan ay tanaw ko sa kalsada ang mangilan-ngilang taong naglalakad na sa tantiya ko ay mag-e-ehersisyo sa maliit na parke na narito sa loob ng subdivision. May dala silang maliit na bottled drinking water at nagpupustahan pa na maglalaro ng basketball matapos mag-jogging.
"Ate Rosel, good morning," bati sa akin ng lalaking sa ting
