Gözüme gelen ışık artık kalkmamı söylese de en az saat 11 kadar yatmak istiyordum bugün. O yüzden yataktan kalkmamak için her yolu denedim. Kafamı yorganın altına koymayı, yorganı üzerime çekmeyi, ama nafile bir kere uyandığımda daha uyumak mümkün değildi. Aslında sabahları hep erken uyanmışımdır. Yani gecenin köründe de yatsam sabah 7:30 da uyanıyordum. Neden bir hafta sonu da normal insanlar gibi bende öğleye kadar yatamıyordum ki? Bu uykusuzluk nedenlerimin üzerine birde Burak'ın manyak gibi aramaları olmasaydı günüm gerçekten harika geçecekti. Sabah sabah neyin derdinde anlamadım. O ısrar ettikçe ben açmak istemiyordum.
"Ne! Ne! Bari bir sabah bırak beni Burak yine ne var?"
"Ellinin körü var. Sabaha kadar uyutmadın beni. Paşa hazretleri aklıma kuşku düşürüp mis gibi uyumuş."
"Ne şüp
