Chapter 21
I cannot understand myself why I still holding his promises, though we’re just kids at that time. S’yempre iba pa rin talaga kapag nagbitaw ng pangako ang isang tao, aasa tayo na tutuparin nila ‘yon. Ngunit sa pagkakataong ito, parang hindi na ako aasa na matutupad pa ‘yon. We’re complicated, wala na nga kaming koneksyon ni pag uusap sa isa’t-isa, eh. Ang hindi ko lang maintindihan sa sarili ko ay kung bakit hindi siya mawala-wala sa isipan ko. ‘Yung kahit anong pilit ko sa sarili ko na tama na, patuloy pa rin sa pagtibok ‘tong puso ko para sa kaniya. Though I already know the truth that we can’t be together, it still hurts. Hindi ko alam kung bakit patuloy akong umaasa sa kaniya, na kahit napahiya na ako sa harap ng maraming tao, ‘eto pa rin akong si tanga, umaasa sa manhid na katulad niy
- Writer
