İnsan bazen kendi bedenine yabancılaşır. Aynaya bakarsınız, yüz sizin yüzünüzdür, saçınız aynı şekilde omzunuza dökülür, gözleriniz yine aynı renkte sabahı karşılar. Ama içinizde bir yer değişmiştir. Sanki görünmeyen bir el, ruhunuzla bedeninizin arasına ince bir perde çekmiştir de siz o günden sonra kendinize hep o perdenin ardından bakarsınız.
Ben bu sabah böyle uyandım.
Geceyi uyuyarak geçirmiş gibi görünüyordum ama dinlenmemiştim. Uyku gelip kıyımdan dönmüş, her seferinde beni yarım bırakmıştı. Bir ara dalmışım, rüyamda yine araba kapısı kapanıyordu. İçerisi karanlık, benzin kokulu, dar. Sonra bir ses duydum:
“Ahuşen.”
Emre’nin sesi ama rüyada da ona dönemiyordum. Uyanınca boğazım kuruydu, yastığım terden nemlenmişti. Bir süre tavana baktım. Ev yavaş yavaş uyanıyordu. Mutfaktan ç
