V1- ANG PAGHARAP SA DAMBUHALA
Kabanata 1
Nakatayo si Atty. Katrina "Kat" Villareal sa harap ng salamin sa banyo ng Quezon City Hall of Justice habang inaayos ang kwelyo ng kanyang charcoal gray suit. Tinitigan niya ang sarili sa salamin. Ang kanyang tanging palamuti ay ang matapang na pulang lipstick at ang maikling hairbun na nagpapakita ng kanyang matalas na panga. Walang puwang ang lambot sa mundong ginagalawan niya—lalo na ngayong hapon.
Ngayong araw ang preliminary conference para sa kaso ng People of the Philippines v. Vega Pharmaceuticals—isang dambuhalang kumpanyang nagbenta ng pekeng medisina na nagdulot ng komplikasyon at kamatayan sa daan-daang pamilyang mahihirap.
Nang lumabas si Kat mula sa banyo, napatigil siya sa may tapat ng pinto ng conference room. Nakasandal doon si Atty. Ethan Mercer. Suot nito ang isang tailored Italian suit na pinaliliwanag ng hapon na sikat ng araw mula sa bintana. May hawak itong tasa ng kape, at ang kanyang pilyang ngiti ay nagpapakita ng labis na kumpyansa sa sarili.
"Good afternoon, Fiscal Villareal," malambing ngunit pormal na bati ni Ethan. Ang kanyang boses ay may lalim na karaniwang nagpapatunaw sa mga saksi sa korte. "You look stunning today. But you also look tired. Workload getting too heavy?"
Inayos ni Kat ang hawak niyang makapal na folder at tinitigan si Ethan nang walang anumang bakas ng ngiti.
"Mabilis lang matatapos ang pagod ko kapag naisampa ko na ang kaso at naipasok ko na sa kulungan ang client mo, Atty. Mercer," malamig na tugon ni Kat habang sinusubukang lagpasan ang lalaki.
Mabilis na humakbang si Ethan upang harangan ang daan ni Kat. Lumapit ito nang ilang pulgada, sapat para maamoy ni Kat ang mamahaling woodsy cologne nito.
"Let’s be realistic, Kat," pabulong na sabi ni Ethan habang inilalabas ang isang kulay-asul na tseke mula sa kanyang breast pocket. "My client is willing to settle. Ten million pesos directly to your office's medical fund, plus full compensation for the victims. You drop the criminal charges, we sign a non-disclosure agreement, and everybody goes home happy. Why risk losing in court?"
Ibinaba ni Ethan ang tseke sa ibabaw ng makapal na folder na hawak ni Kat.
Tumingin si Kat sa tseke, saka dahan-dahang inangat ang kanyang paningin patungo sa mga matang kayumanggi ni Ethan. Kinuha niya ang tseke gamit ang dalawang daliri.
"Ten million..." usal ni Kat.
"Is i—"
Bago pa man makatapos si Ethan sa kanyang sasabihin, marahas na pinunit ni Kat ang tseke sa kalahati. RIP.
Hindi pa nakakabawi sa gulat si Ethan nang muli itong punitin ni Kat sa apat na piraso, at saka pinalipad ang mga napunit na papel sa ibabaw ng mamahaling suit ng lalaki.
"Masyado ka nang nasanay na binibili ang hustisya gamit ang apelyido at pera mo, Mercer," matapang at seryosong wika ni Kat habang inilalapit ang kanyang mukha sa mukha ni Ethan. "Ang mga taong nilason ng kliyente mo, hindi nababayaran ng tseke. At ako? Hindi ako nabibili."
Bahagyang napamulat ang mga mata ni Ethan sa ginawa ng dalaga. Namuo ang matinding tensyon sa pagitan nilang dalawa—isang tensyong pinalalapot ng matinding galit, dignidad, at isang hindi maipaliwanag na kuryente sa pagitan ng dalawang taong pantay ang talino at tapang.
Dahan-dahang pumatak ang mga napunit na papel sa semento. Sa halip na magalit, unti-unting lumabas ang isang totoong ngiti sa mga labi ni Ethan—isang ngiting hindi lang basta pang-aasar, kundi puno ng matinding pagnanasa at paghanga sa babaeng nasa harap niya.
"Titingnan natin kung makatatawa ka pa kapag pinakain ko sa'yo ang mga ebidensya ko sa harap ng huwes bukas," huling hirit ni Kat bago dire-diretsong pumasok sa conference room at ibagsak ang pinto.
Naiwang nakatayo si Ethan sa hallway, hinawakan ang sariling kwelyo, at mabilis na tumibok ang kanyang dibdib.
"Challenge accepted, Fiscal," pabulong na sabi ni Ethan sa sarili habang nakatitig sa saradong pinto.
