Chapter 47

1057 Words

“Maraming salamat po, Dr. Toneth,” sabi ng mag-asawa sa kanya. Matagumpay na natanggal niya ang tumor sa may mata nito at ngayon ay nagpapagaling na. On-going na din ang chemotherapy nito para sa tongue cancer. “You’re welcome po. Sa ngayon po ay magpalakas po ikaw at in no time ay magiging maayos na ang lagay mo,” sabi niya. Nagpaalam na siya at bumalik sa kanyang office. Pasado alas sais na din ng gabi at off duty na din niya. “Mauuna na ako sa inyo, guys,” sabi niya. Hindi pa kasi tapos ang duty ng mga kasama niya. Nagtungo na siya sa locker room para kunin ang mga gamit niya. Paglabas niya ng ospital ay naisipan niyang sumakay ng bus. Gusto niyang magtipid ngayong araw. Feeling niya mas safe pa sa bus dahil may mga kasama siyang ibang pasahero hindi tulad kapag nag-taxi siya ay siy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD