Aisos Pov!
Nang Makapili nang damit at Pantalon ay Agad na kaming Pumunta sa Palikuran, dito sa Loob nang Palengke.kinailangan pa naming Pumila bago Isa-isa na Nakapasok!! Bago ka makapasok ay may nag babantay na nang hihinge nang Bayad sa kong anong Iyong gagawin, Ang Pag Dumi ay 10peso, Ang Ihi ay 5peso ang Ligo Ay 20Pesos.Dahil sa Nang Lalagkit na ako ay Ipinasya ko nang Maligo, Bumile na din ako sa kanila nang Sabon, toothbrush, toothpaste, at shampoo. Nag bayad ako nang One thousand Bills at sinabing Sa kanila na ang Sukli at kasama ko pa ang Apat sa aking Likuran.Natuwa naman ang bantay kaya asikasong-asikaso kami.
" Pera lang talaga ang katapat nang Lahat!" Naiiling na Pipe kong Usal.
Nang matapos ako ay nauna na akong Lumabas, at Balak na Bumalik, sa Binilhan namin nang Damit, upang Tingnan kong may Tao na sa pwesto nang mag -asawang Mendez. Hinde pa man ako nakakarating nang May Lumapit sa aking Isang Batang Lalaki na Sa Tansya ko ay Edad Sampo Ito.
Nakangite itong Lumapit sa akin, kaya ngumite din ako sa kanya.
" Kilala mo ba siya Aisos!?" Napatingin ako sa nagsalita sa Aking Likuran, hinde ko namalayan na Nakalapit na din pala si Joseph sa akin.
" Hinde eh! alam mo naman ngayon lang din ako dito!" sagot ko.
" Ikaw po ba si Kua Aiso Pineda?? Muling nabalik ang Pansin namin sa Batang Lalaki nang Mag Salita ito.at ang Pinagtataka ko ay Kilala ako nito.
"" Bakit mo siya kilala,Little Boy?" si Alex naman ang Nagtanong na tapos na din palang mag Palit.Hinila ako nang Bata upang Mag bantay kami, kaya wala akong nagawa kong Hinde ang Tumongo at Agad na May Ibinulong Ito sa Akin!.
"Kua poge! may nag papabigay sayo nang Sulat! ngunit Huwag mo daw itong Babasahin nang Malakas o Mag banggit nang Malakas kong anong Nilalaman ng Sulat.Hihintayin ka daw niya sa Ibabang Bahage nang Bundok bago sila Umuwi sa kanilang Tirahan.Kailangan mo daw mag Ingat sa iyong mga Kilos, dahil madami daw ang Matang Nakatingin sa Inyo. mahaba nitong Bulong sa Akin.Kahit na hinde ko maintindehan ay Inabot ko ang Nakalahad na sulat.
Agad kaming muling Pumasok sa loob nang Palikuran, bago ko pa man Basahin iyon ay Binulongan ko mona si Ian na Hinde pwideng Lakasan ang Pag babasa dahil may Lihim daw na Nakikinig.Naunawaan naman nito at Ibinulong din sa Tatlo pa naming Kasama nang sabay-sabay na tumango ay Inumpisahan ko na iyong Basahin.
To Señorito.
Hinde kapa man Nag-uumpisang Maghanap sa Amin, ay Inunahan na Kita.Hinde ka maaaring Lumapit sa amin ng Asawa ko.Dito sa Palengke, maraming mata ang Nakasubaybay sayo, Maraming tainga ang Nakikinig sa Lahat nang Sinasabi mo.Kaya ito ang Naging Paraan ko Upang Hinde tayo Malagay sa Mapahamak. Sundin nyo lamang ang Mga Nilalaman nang Sulat na Ito, at kong Magagawa nyo nang Ligtas iyon Ay Makakamit nyo ang Ano mang Nais nyong Malaman sa Amin.Matagal na Panahon ko na Ding Inaatay na Lumapit kayo Ni Señorito Joseph sa Akin.Ngunit Umabot ang Dekada na Hinde nyo ako Hinanap, akala nga ay Ganon na lang kayo sumuko..
Sandali akong tumigil sa pag Babasa At Makahulogan Tiningnan si JOseph, kong Ganon ay Hinde lamang ako Ang May Kailangan Sa mga Mendez kong hinde pati ang aking kaibigang Si Joseph.Nagugulohan naman itong Nagbalik nang tingin sa Akin.Ngunit mamaya ko na lamang Ito tatanongin, panigurado naman kong maayos naming magagawa ang Nais nang Mag Asawa ay Makakausap namin nang Maayos ang mga iyon.
Hinde kayo pwideng Lumabas diyan nang Ganyang Ang Ayos ninyo.Mula sa Maynila, ay May Dalawang Taong nakasunod sa inyo, marahil ay Nakasubay-bay ito sa Inyo Hinde pa man Kayo nag papanggap na Bakla, kaya Hanggang Dito ay Sinundan kayo, dahil sa malakas ang Kutob na Kayo din yong Limang Binabantayan nila Mula pa noon.
Kailangan ang Dalawa sa Inyo Ay Muling Magsuot nang Pang Babae, pagkatapos ay Lumabas, hinihintay nang batang Lalaking nag Bigay sa inyo nang Sulat.Sasamahan nya ang Dalawa upang Mamile nang Mga kakailanganin nyo sa Loob nang Isang-linggong Pananatili nyo sa Bundok..At ang Matitira ay muling mag Palit nang Damit, muling may papasok diyang Ale, upang Ibigay sa inyo ang aking Pinamile, siya na ang mag sasabi kong Magkano ang Halaga.dahil mahirap ako at mayaman kayo, kaya kayo ang mag Babayad niyan..
Hinde kayo maaring Makalingat, Suriin nyong Mabuti ang Bawat katawan nang Isa't-isa Upang sa Gayon ay Wala kayong Maging Pag kakamali, hinde ako sigurado,pero baka May Divice na nakakabit sa Katawan ninyo.. Mamayang Hapon, bago sumapit ang Gabi, ay Sama-sama tayong Aakyat nang Bundok, upang doon ko isalaysay ang lahat ng Nangyari Labing dalawang taon na ang Nakakaraan.
Agad naming sinunod ang Kanilang Nais, namile mona si Eric at Iyan nang lahat nang Kakailanganin namin sa Buong Isang Linggo, hinde din ito ang nag bit-bit, nang Pinamile,ang sabi ay Kinuha daw ito nang isa pang Binatilyo at Pinakuha daw ng may ari nang Sulat.
Tama nga ang Hinala nang Mag-asawa dahil May maliliit kaming Device na nakuha sa aming Katawan, ang Ginawa namin ay Isa-isang Binasag at Itinapon sa Basurahan, nang matapos makapag bihis at mabayaran ang Lahat ng tumolong sa amin, maliban sa isang-siya daw na makakasama namin sa Lugar kong saan kami magkikita, ay nanatili sa aming tabi.
Kong Handa na kayo, ay sumonod kayo sa batang Lalaki, Ibigay nyo sa Isang Ali lahat ng Inyong Pitaka, cellphone o kahit na ano pang Galing sa Maynila,Magtira lang kayo ng ipapang bayad sa batang mag hahatid sa inyo, at ang lahat ay ibigay sa ali, sa Araw na muli kayong bababa nang Bundok ay muli nyong makukuha ang inyong mga gamit..
Sa Likod nang Cr na iyan ay may Isang Tannel na Daanan ng Tubig-ulan na nanggagaling sa bundok, umaagos papunta sa Dagat.Kailangan nyong Dumaan sa Sekretong pinto sa Isang Cr sa Loob, papunta sa Likod ng Cr.Doon nyo makikita ang Daan na sinasabi ko.
Kailangan nyong sumoot doon, sa Loob ng Kalahating Oras, Papunta sa Ibaba nang Bundok kong Saan nyo kami kikitain.Mag Iingat kayo hanggang sa Muli, mga Señorito.
Nasa Loob na kami ng Lagusan nang Ipabasa ko ito sa mga kasama ko, tulad ng napag-usapan ay Nag pasa-pasa tuwing matatapos ang Isa na mag Basa.
Tagaktak ang Pawis, at Ginawa nang Pamaypay ang Sambalilong Malaki, na gawa sa Bole. Mahigit nga kalahating Oras ay Narating namin ang Lugar kong saan sinasabi sa Sulat. Ilang minuto pa ang aming Hinantay bago ko nasilayan ang Dalawang taong kay tagal ko nang Inaantay, Si Yaya Aida ang aking naging Yaya sa Ilang Taon.At si Tatay Efring na siyang Naging Driver namin.
Mababakas mo sa mga Muka nila ang Katandaan, ngunit may mga Ngite sa Mga labi na Nagpa-usbong ng Galit sa aking Kalooban, kong hinde ko lamang kailangan malaman ang Totoo ay kanina pa lamang ay Pinahuli kona ito sa mga Pulis.
"" Magandang Gabi sa inyo mga Señorito, Andito na lahat nang Gamit nyo, Sa isang Paragos ay Maari kayong sumakay, tuwing makakaramdam na kayo nang Pagod.Total ay Tatlo naman ito, at dalawa ang pwede nyong Sakyan, ay Mag-usap na lamang kayo,,
"" Iho, Maraming salamat sa Iyong Pagsama sa Aking mga Kaibigan, Sana ay hinde ito makarating sa kahit na sino man, ito ang kaunting--- hinde kona pinatapos ang Matandang Lalaki nang Putulin ko ang Nais nitong Sabihin.
" Ako na po! Little boy! umuwi kana at Bilhan mo nang Masasarap na pagkain ang Iyong Pamilya, itago mo ito dahil malaki itong Halaga.Pasasalamat ko ito dahil ikaw ang naging tulay sa Matagal ko nang Hinahanap!." sensero kong sabi sa bata na Inabutan ko nang Ten Thousand pesos.na labis nitong Ikinatuwa at sa Subrang galak ay Yuamakap pa ito sa akin, bago nag paalam na Aalis na at Mag-iingat na lamang daw kami.Inihatid na lamang namin ito nang tingin na sumoot na sa Lagusan na aming dinaanan, bago Ko tiningnan ang Mag-asawang, Bakas na sa Muka ang Lungkot habang nakatingin ang mga ito sa akin..
" Anong Kasiguraduhan namin na makakababa pa kami ng Bundok, at hinde kami matutulad sa Magulang Ni Aisos.Kahit na Itanggi nyo na Hinde kayo ang May Gawa ay Wala pa din kayong Patunay na inosente kayo! kaya anong Magiging Kasiguraduhan nang Pag sama Namin sa Inyo?? May Alam ba tlga kayo-o di kaya ay Kayo na Mismo ang Salarin.!" Puno nang Pagdududa na Tanong Ni Ian.
"" Kong Gayon ay Bakit kayo Naririto, kong Naniniwala kayo na Kami ang Salarin, hinde na kayo mag Aaksaya nang Oras na Hanapin kami, upang Makausap, kanina pa lamang Nang Itinuro sa Inyo ng Tendera ang aming Pwisto ay Dapat Pina manmanan nyo na Kami sa Pulis at pinadakip. Kong Hinde nyo kayang Magtiwala ay Maiwan kayo dito at wag na Kaming Gulohin, ngunit Isa lamang Ang Mapapayo ko sa Inyo Joseph at Aisos, na Maaring Pag sisihin nyo ang Hinde pakikinig sa Akin.!" Sa sinabing Nitong 'yon ay Bigla akong Napa-isip.'yon naman talaga ang Plano ang Makausap ito para malaman ang Totoo.Wala naman Ibedinsya na Mag Papatunay na Sangkot ito sa Pag Patay kay Daddy! Andito na lang Din Naman ako Ay Bakit hinde ko pa subukan.Bago pa man ako Makapag-salita ay Nauna na si Joseph na Intresado din sa Alam ni Tay Efrin.
"Sasama Ako! Hinde ko man Alam ang Tinutukoy mong Nag-uugnay sa akin na alam mo.Ngunit malakas ang Kutob kong May malaki kang alam na Bubuo sa Pagkatao ko." at sumakay na Nga si Joseph sa Isang Kariton.
"Ako rin! kong Hinde kayo sang'ayon ay Maari na Kayong Umuwi. Alex, erick at Ian.Andito na kami Ipagsasapalaran na namin ang Natitira naming Pag-asa.Usal ko at Sumakay na Din sa Sinakyang Paragos ni Joseph.
"" Nagtanong lamang Ako ngunit hinde ibig sabihin noon, na Iiwan ko kayo! Usal ni Ian at Sumakay na din sa Kariton kong Asan kami.Wala nang Naging Imik ang Dalawa na sumakay kong saan nakasakay si Yaya Aida.
Ngunit hinde pa man kami nakakalayo ay Isang Tunog nang Cellphone ang Umagaw sa aming Atensyon, nagkatinginan pa kami, sinigurado kong sino ang Nag puslit nang Cellphone sa aming Lima.Natigil lang ang Sukatan namin nang Tingin nang Magsalita si Tatay Efrin.
"Hello carlo ano at napatawag ka?"
dahil naka Loud speaker ang Maliit na cellphone ay dinig namin ang Sagot ng Tinawag nitong Carlo.
"Hello Itay! Kailangan nyo nang Umalis sa Lugar na ito.Mag madali kayo ay maraming Armadong Lalaki ang Nag hahanap sa Limang Lalaking Aming Tinulongan.Wala silang Mapapala sa Amin ngunitt, nakita nilang Lumabas sa Isang Imburnal si Jok, kaya Hinarang ito.Buti na lamang mabilis mag isip ang Bata.Sinabing Nag lalaro lamang siya.Hinde ko alam kong naniwala sa amin.Dahil umalis na Kami at nagtago!!"
Mahabang salaysay nang kausap ni Tatay, bigla akong Kinabahan, tama nga Ang Hinala ni Itay, matagal nang Panahon nang Yari ngunit wala pa din tigil.ang mga taong salarin sa Pag hahanap nang mga Testigo upang Patahimikin.Ngayon ko mas naintindihan kong Bakit mas Pinili ng Mag Asawang Hintayin na ako ang Mag hanap kisa ang Lumapit sa akin.Na siguradong kapahamakan lamang Ang Kapalit..
" Paalis na kami carlo.Maraming Salamat sa inyo.huwag nyong Kalimutan na Hinde nyo ako Kilala kong sakaling May magtanong.Iyon na lamang at Pinatay na ni Tatay.Hinde na hinayaan na makasagot pa ang Kausap.
Nag mamadali kaming Umalis sa Lugar.Nauuna ang Sinasakyang Kalabaw ni Tatay, sunod ay Ang Sa amin at ang Nasa Huli ay Si Nanay Aida. Walang nakasunod sa amin iyon ang Sinigurado ni Tatay, dahil nang Makalayo sa Lugar pansamantala kaming Huminto upang Makapag pahinga ang mga Kalabaw at makakain na Din.Malalim na ang Gabi, ngunit ang Sabi ni Yaya ay Bukas pa ng Hapon ang Aming Dating sa tok-tok nang Bundok kong saan sila Nakatira..Bumalik si Tatay sa Baba upang Siguraduhing walang nakasunod.Nang Bumalik ito at sabihin sa aming Wala namang kahina-hinala.Ay pinag patuloy na namin ang Pag lalakbay.
Mabilis na Lumipas ang Oras, ngayon nga'y Hapon na.At natatanaw na din namin ang Isang Bahay sa Gitna nang Kagubatan.Gawa ito sa Sa Sinalang Niyog at Kawayan.May kalakihan din ito tansya ko naman ay kakasya kami.Maraming Pananim sa Paligid, Na Kita mo namang Alagang-alaga. Dito pala nila Inaani ang mga Binaba nila sa Bayan upang Ibinta at Ipamili nang Kakainin nila sa Loob nang Isang Buwan.Pansin ko kasi na Madami silang dalang Pinamile.Bukod sa Aming Dala.
Naunang Pumasok sa Amin sa Bahay si Nanay, para daw makapagluto ito nang Aming Hapunan, kami naman ay Tumambay pa sandali sa Labas.Upang Suriin ang Paligid.
" May tao dun oh!" lahat kami ay napatingin sa Isang Kubo na Siyang Itinuro ni Eric.Ngunit wala naman kaming nakitang tao dun.Kong Hinde ang nakabukas lamang na Bintana.Hinde ko din naman napansin kanina na Bukod sa Bahay nila Tatay Ay May Isa pang Kubong Nakatayo.Ngunit sa Tingin ko Ay Isa lamang Itong Stockan nang mga Ani nila Inay tuwing Hinde pa Araw nang Kanilang Pag baba.
" Wala naman e! Gutom lang yan.kaya kong ano-ano ang Iyong Nakikita.!" Sita ni Alex.
"" Diyos kong Bata ka! Umakyat ka nanaman diyan na Wala kang pag loob na Saplot!! Dinig nyang sabi nang kanyang Tatay Efrin nakatingin sa Taas.Kaya sinundan ko kong anong tiningnan nito.ngunit nag sisi ata ako nang Makita ang Hinde nais na Makita.Hinde na bago sa akin ang Ganitong Senaryo.Halos.mag hubad pa nga ang Ibang Kababaehan mapansin lamang namin Lima.Ngunit sa Babaeng ito,-hinde ko pa man nakikita ang Kanyang Muka.Ay parang ako ang Napahiya.
Si Itay Naman Parang ngayon Ko lamang Ito Ginawa.Alam nyo naman Naiinit ang Aking Kabibe Pag Nag susuot nang Maliit na Saplot! mas Maayos ang Ganito At Mahangin." Palusot nang Dalaga sa Kanyang Ama.Naiiling na Napahawak na lamang Sa Batok ang Matanda..
"" Oh! Heaven,! Im Mean mabuhok!!
usal ni Ian na Nakatingin na din pala sa Perlas nang Dalaga.Dahil sa wala itong Saplot pang Loob at nakalambitin sa kahoy.kaya kitang -kita ang Perlas nito.
""f**k!! Close your Eyes! Moroon!! sigaw ko nang mahimas-masan at Binatukan pa ito, sa aming Lima ay Ito tlga ang Pinaka Manyak.
Nagtawanan na Lamang kaming Lima dahil sa Nang Yari.Kahit na Nappikon sa Sinabi ni Ian ay nakitawa na lamang din ako. Nang Makababa ito Ay Bigla naman s Tumigil ang aking mga kasamahan at tulad ko ay Nakatitig lamang sa Dalaga.
" Diyosa!!"" usal ni Eric.na Ikinasamangot ko.dahil ngumite ito kay Eric.
"Ang kiKisig naman nang mga Ginoong ito!" usal nang Dalaga na lalo atang nag patigil nang Buong Sestema ko.Hinde lamang ito maganda Pisikal, para pang Isang Musika ang lamyos nang Boses nito. Palipat-lipat ang Tingin sa nito sa aming Lima.Parang Kinakabisado ang Aming mga Muka.
Bumalik sa Wisyo ang lahat nang Malakas na Tumikhim si Tatay Efrin .Kaya Agad naman na Nabaling ang Aking tingin sa kanya!
"Sino sila Itay?" Tanong nito sa Matanda. Ngunit imbes na sagutin ito ay Inaya na Nito kaming Lima Sa loob.Kaya naman nakasimangot itong napasunod na lamang sa Loob..
Nadatnan namin itong Nakasimangot na Naka-upo sa Harap nang Aming Pinamili at Pinamile nila Nanay Aida.Hinde ko Mawari kong Anong Hawak nito.Ngunit Sigurado akong Iyon ang Nakapag-Palungkot dito..
" Ano Ba naman Iyang Muka Mo Aime.Para Ka Nanaman natalo sa Sugal nang Ilang Libong Peso.Ano Ba Iyang Minamaktol mo Diyan?" Sita Ni Nanay Aida sa Dalaga.Na Aime pala ang Pangalan.Kay Gandang Pangalan Bumagay sa Kanyang Maamong Muka.
" Ano Ho ga Po 'yong Sugal na Iyong Binabanggit Inay? Inosente nitong Tanong sa Ina.
" A Basta Hayaan mona ang Bagay na 'yon Hinde naman Importante.Ang Tanong Ko Ang Sagutin mo.Kong Ano Ang Sinisimangot mo Diyan??
"Ito po Inay!" Halos sabay-sabay kaming Napa-ubo nang Walang Kahiya-hiya nitong Itinaas ang Isang Breaf na malamang Ay Sa Aming Pinamili at Ang Isang Panty na Mukang Binili ni Nanay para sa Dalaga.Agad na Inigaw ni Nanay ito sa Pagkakahawak Ni Aime nang Iniwagayway pa Ito nang Dalaga.Habang ito ay Parang Ayos lamang Ang Ginagawa.Kami ay Namumula na Sa Kahihiyan..
" Ano kaba Naman Bata ka! Hinde ka na Nahiya sa Ating mga Panauhin.Ang Bagay Na Iyan ay Hinde ipinapakita sa kong Sino Man.Tanging May Katawan lamang Ang Dapat na Nakakita niyan.Maliwanag? Paliwanag Ni Nanay sa Dalaga.Ngunit mas Lalo atang Nagulohan ang Dalaga.Nakangiwe itong Nakatingin sa Amin.
" Pero Nanay Bakit naman Ganito Ito kalaki? Kakasya Po kaya ang mga ito sa Akin.? Napatakip na lamang nang Noo ang Ginang nang Muling iwasiwas nang Dalaga ang Isang Breaf na hawak nito Kanina.
" Hinde iyo ang Bagay na iyan.Para iyan sa mga Lalaki hinde Para sa Babae!"sabay Agaw ni Nanay sa Hawak nito.Hinde na namin nagawa pang Sumabat.Kahit na Hinalungkat nito ang aming mga Gamit.Nakakatuwa ang kainosentehan nito sa Lahat nang Bagay!..