Mr.Alejandro Sebastian

Chapter.13 The astonishment

Chapter.13 The astonishment

"Habang magkalapit ang mga mukha nila sa isat-isa ay isang tinig ang narinig ni isabelle..kaya't kaba sa dibdib niya ang kanyang naramdaman.

Sebastian...bangit sa pangalan ng lalaking kaharap niya habang may pagtataka sa isipan nito ng makita niya ang babaeng nakaupo at ibabaw ng lamesa.

Marahan itong lumapit sa dalawang taong kanyang nakikita,at pagkabigla ng makilala niya ang babaeng nakaupo sa bandang harapan ni sebastian.

"Ms.clavio...What are you doing here? .... and why are you and seb together?...sambit nito kay isabelle,ngunit seryoso lamang si sebastian nakatitig sa kanyang kaibigan.

"Lance....ka-...kasi.,.nalasing ako subra kagabi kaya naman dito na ako pinatulog ni seb....sabastian. mautal-utal na saad ni isabelle at pagtungo ng kanyang ulo mula kay Lance dahil sa kahihiyan.

Marahan siya ibinaba ni sebastian sa lamesa at paghalik nito sa kanyang noo.subalit ang mga mata ni lance na nakatitig kay sebastian ay may mga katanungan dahil sa kanyang nakikita.

"Sa palagay ko marami kang dapat ipaliwanag sa mga nakikita ko..bro...birong saad nito habang pagtaas ng gilid ng labi nito at pagka-ngisi sa harap ng dalawa.

"kailangan pa ba...bro..tugon ni sebastian...

"Bakit ..hindi seb ..?..kilala kita at ayoko lang na mag-desisyon ka na magiging mali sa huli.saad ni lance sa kanya at pagtakip nito sa balikat ni sebastian kasabay ng mahinang bulong nito sa tenga ng kaibigan.

"i'm warning you bro...engage kana kay claire..remember ...wag mong saktan si isabelle dahil lamang sa pagkaka-iwan niya sayo ngayon."alam mo naman na babalik siya di ba...

"pwede ba wag dito...masaya ako kasama siya..mahinang sagot ni sebastian kay lance..kasunod ng pagbaling naman nito kay isabelle.

"honey....mauna kanang kumain ...may importante lang kami paguusapan ni lance about sa new project ng hotel.

"ah...ok sige...hon...honey...saad ni isabelle na halos matutunaw na siya sa pagkakatitig sa kanya ni Lance.kaya naman minabuti niyang tawagin si neri upang makasabay niya sa pagkain.kaya't dali-dali niyang tinungo ang labas ng kusina.

"Bakit ba ako nauutal sa sinasabi ko.?Nahihiya talaga ako kay Mr.Lance ...este kay lance..

...paano na lang kung malaman ito ni aling mel.Ano ba itong pinasok ko...? kinakabahan ako...pero sapat na bang gawin ko at sundin ko ang puso ko.

Halos tuliro si isabelle habang hinihilot niya ng kanyang mga daliri ang sintido ng kanyang ulo.

kasabay ng paglapat ng kaliwang kamay niya sa kanyang dibdib na tanging nararamdaman lamang niya ang malakas na kabog at t***k nito.

Sandali..Na saan na ba..si neri...ang laki naman kasi ng bahay na 'to .habang binabaybay ni isabelle ang likod ng mansion ay napansin niya ang maliit na silid sa dulo nito.

Isang silid na kung titingnan ay halos maliit lamang.pero ng buksan niya ito laking gulat niya dahil hindi lang ito simple sa labas.Maganda ito at halos kumpleto ang mga gamit mapa-salas man oh mapa-kusina ay meron ito. tinungo niya ang gilid nito kung saan naroroon ang magandang silid nito,simple pero elegante ang datingan dahil din sa kulay ng wall ng silid.meron din itong malaking t.v platscreen..at isang maliit na lampshade..

Binuksan niya ang isang maliit na drawer kung saan nakapatong ang lampshade nito.subalit napansin niya ang isang litrato nakinaroroonan nito.nakataob ito na halos luma na kung titingnan.Marahan niya itong kinuha at pinaka-titigan kung sino ang nasa imahe nito.

"Ang ganda naman niya..at ang gwapo ng lalaki pero sino kaya sila..at bakit dito pa nila naisip mag pagawa ng ganitong kagandang silid sa likod ng mansion na'to.sambit ni isabelle sa kanyang sarili.kaya naman isang magandang ngiti ang bumungad sa kanyang mga labi.

At dahil na din sa kalumaan hindi niya gaanong makita ang pangalan nito sa likod halos mabura na'to sa pagkakasulat kaya naman pinag-pasyahan na lamang niyang ibalik ang hawak niya sa drawer.

tsskk...ahmm...hahanapin ko nga pala si neri...naku nakalimutan ko na...halos hindi mapantayan ang ngiti niya sa silid na yun..hindi niya alam pero pakiramdam ni isabelle mas gusgutuhin niyang matulog duon kaysa sa loob ng mansion.

"Neri....nandito ka lang pala kanina pa kita hinahanap..saad ni isabelle..

Ah..ganun po ba señorita..kayo nga din po hinahanap ko...pinasasabi po kasi ni señorito sebastian..na aalis raw po muna siya at kung may kailangan po kayo pwede po kayong magsabi sa akin.señorita.

"ha..ganun ba...pero kailangan ko nang umuwi kasi..baka hinahanap na ako...at isa pa hinahanap kita kasi..wala akong kasabay kumain halika ...sabay tayo neri..

"naku..nakakahiya naman po señorita..isabelle..hehehe.kayo lang po ang uang nag-alok ng ganito sa akin.

ano ka ba wala yun.?.di ba nga sabi ko sayo tulad mo din ako..ahmmm heheh..

Sa palagay ko hindi ka makakauwi sa inyo señorita...kailangan niyo po muna hintayin si señorito..sebastian...heheh..

ha..naku hindi na kahit mag-taxi na lamang ako pauwi...

señorita...paki-usap yun po kasi ang bilin sa amin ni señorito baka naman matanggal kami nito.

"bakit ganun ba siya kalupit ha...?saad ni isabelle habang naka-ngiti ito sa kanyang mga sinasabi at walang humpay na iwi-nawagayway ni isabelle ang kanyang mga kamay at braso habang naglalakad.ngunit napa-tigil siya ng tumapat muli ito sa pinto ng silid.

señorita...bakit po..? sambit na pagtataka ni neri sa kanya.

Matanong ko lang sino ang natutulog sa silid na 'yan..habang nakabaling ng tingin si isabelle sa pintuan ng silid nito.

natutulog..sa silid na 'yan..naku señorita..mahabang kwento..heheh..alam niyo po..hindi pinalilinis n' yan sa iba ..kundi sila mismo ang naglilinis n'yan.hindi ko nga ba alam kung ano meron sa loob ng silid na'to.buhat kasi nung nag-umpisa akong magtrabaho dito ay hindi ko pa po yan nalilinis...at napapasok.

ako kasi ang pumalit sa lola ko..matagal na ang lola ko dito...kaya nung mamatay siya ako na ang pinaki-usapan ni Don sebastian..at isa pa malaki din naman at ayos ang benipisyo ko sa kanila..kasi napag-aral ko ang mga kapatid ko pati na din natulungan ko ang nanay kong maysakit..ang laki nga ng naitulong nila sa akin kaya..ahmmmm nahihiya ako kung aalis ako dito ...isa pa señorita...mahirap ng maghanap ng trabaho na ganito ang amo...hehehe..

Ah ganun...ba...seryosong saad ni isabelle...

Bakit..señorita...gusto niyo po bang pasukin ang silid na'to ....naku wag niyo ng tangkain may mumo po dyan..heheheh....biro lang señorita baka maniwala po kayo at matakot...hehe...pero takot akong pasukin ang silid..na ito.tinatakot po kasi ako ni señorito Lance at ni señorito sebastian...heheeh..

Sige halika na...baka lumabas nga sila...ahmmm habang pagkagulat ang namutawi sa kay neri at patakbo itong pumasok ng kusina...

Neri..wag mo akong iwan...binibiro lang naman kita..akala ko pa naman matapang ka..hehhe..ahmmm.....halos sumakit ang tiyan ni isabelle sa malakas na paghagikhik niya dahil sa itsura ng kasama niyang si neri.

Subalit hindi naman mawaglit sa kanyang isipan ang litrato na kanyang nakita.

"sino kaya sila...? bakit ganito nalang

ang kaba ng nararamdaman ko...? ahmmm...bakit ko ba iniisip yun...?

señorita ....handa na po ang pagkain...saad ni neri sa kanya.

Napabalikwas na lamang ako sa aking kaisipan ng tawagin ako ni neri..alam ko sa sarili kong iba ang nararamdaman ko pakiramdam na hindi ko maintindihan...pero bakit....bakit walang maaaring pumasok sa silid na yun samantalang wala naman kakaiba ng pasukin ko ang silid.

Matapos kong kumain ay napag-pasyahan kong umakyat ng silid ni sebastian.

"At pagpasok ko ...." isang fitted dress na kulay asul ang aking nakita,below the knee ito sa akin nasa tingin ko pa lamang,may kasama din itong panloob kong kasuotan.kaya naman hindi na ako magiisip ng isusuot ko.Nagbihis ako ng madali upang bumaba ng silid.kinuha ko na din ang maliit kong bag na ginamit ko kagabi,pero nang buksan ko ito halos matulala ako sa dami ng text message na aking natanggap isama na din ang mga missed call.na galing kay ellaine.

"akmang babasahin ko na'to ng malobat ang cellphone ko kaya naman patakbo akong bumaba para manghiram kay neri.subalit pagbukas ko ng pinto ay mukha ni sebastian ang aking nakita.kaya naman napa-atras ang dalawa kong paa dahil sa pagkagulat ko sa kanya.

honey....what's wrong...?saad ni sebastian sa kanya dahil sa pagtatakang pagmamadali ni isabelle na halos hindi na ito magkaintindihan sa kanyang harapan.

"seb...este ..heheh honey ...pala nalobat na kasi itong cellphone ko baka nag-aalala na si aling mel sa akin. ma....ma....may charger ka ba..na lobat na kasi ...

honey...don't worry kakagaling ko lang dun...at ang sabi ko nagpapahinga ka pa sa dito sa mansion kaya wala ka dapat ipag-alala...ok...

pe...pero kasi....sambit ni isabelle..

shssss..listen..honey...kukuha ko ng charger ok...dito ka lang sa silid...kukunin ko lang sa library ko..habang hawak-hawak ni sebastian ang magkabilang pisngi ni isabelle at nakaharap ang mukha nito sa kanya..

honey...relax.....saad ni sebastian...sa kanya..at kasabay ang paghalik nitong muli sa kanyang noo.

pero ...honey..walang kasama si aling mel...tugon ni isabelle pero ang totoo gusto na niyang umuwi...hindi dahil sa walang kasama ang matanda kundi kaba na halos hindi tumitigil sa malakas na pagkabog nito.

just stay...dito ka lang...please honey...pina-camcel ko lahat ng meeting ko para lang makasama kita...

ha..bakit mo ginawa yun ....? dahil lang sa akin..baliw ka ba...oh may toyo lang ang isip mo.

what did you..say...? toyo as in..toyo ..hahhahah

"honey naman.....sa dami mong sasabihin yun pa talaga...

Ou...toyo ka..!!!!paano mo nagawang i-cancel ang trabaho..mo ng dahil lang sa akin....ha...buti hindi sila nagalit sayo...pano na lang kung...

shsssss,...honey...I'am the owner and the Ceo of my company.....whatever I want and my decision ako pa din ang masusunod...so please don't worry ok....ahmmmm honey...kasabay ng paghalik nito sa kanyang leeg.na halos umaayon naman si isabelle sa mga ginagawa nito sa kanya.

honey...please...stop...saad ni isabelle...kay sebastian...

No...honey...because I want to own you now.tugon ni sebastian...at kasunod nun ang mga sandali na pinagsaluhan nilang dalawa.sa loob ng silid ni sebastian at mga damdaming binubuklod ng kanilang mga puso...sa isat-isa...

Habang mahimbing natutulog si isabelle ay hindi naman makalimutan ni sebastian ang mga sinabi sa kanya ni Lance.

previous.....

"Alejandro Sebastian POV"

Nag-decide akong sumama kay Lance dahil sa alam kong may katanungan siya sa akin,pero wala na akong magagawa pa..ng makita niya si isabelle na nakaupo sa isang lamesa habang kamuntikan ko na ulit itong mahalikan.

bro...magsabi ka nga sa akin may namamagitan ba sa inyo ni isabelle..nakita ko mismo ng dalawang mata ko,kung ano ang ginagawa mo?hindi mo ba naisip na may fiance kana...bro naman...oh...paano na lang kung masaktan mo si isabelle...tugon ni lance kasunod ng pag-angat ng panga nito.at paghawak nito sa kanyang baba dahil sa pagkainis..pagkainis na ayaw niyang masasaktan lang sa huli si isabelle...

I just follow my feelings ... I don't know bro ... but I don't want her to disappear .... and go to someone else.

ahmmm...Are you crazy...? sasaktan mo siya dahil lang sa l*nt*k na damdamin mo.

"what the f*ck*ng id*ot...bro...?

kung gagawin mo lang siyang libangan ngayon palang iwasan muna siya.

why...bro..?is it because you like her Lance......ganun ba....madiin at pagigting ng panga ni sebastian.

"yes ...i like her...pero kung sasaktan mo lang siya ...ibigay mo nalang siya sa akin...bro...ngiting sambit ni lance sa harapan ni sebastian..

you wish.....Lance pero hindi ko magagawa ang gusto mo.

kung ganun...bro makipaghiwalay ka na lamang kay claire...tutal....nasa ibang bansa naman siya....di ba.....or else mas mahal mo siya...itigil muna ito seb...kung ayaw mong pagsisihan mo ito sa huli....sabay tapik nitong muli sa balikat ni sebastian bago ito sumakay ng kanyang kotse.

kasunod ng pagiling ni Lance ng ilang beses...

"by the way...i like isabelle pero kung mahal mo siya kay kong magparaya para sayo...seb....baling nitong muli sa bintana ng kanyang sasakyan bago pa nito pinaharurot ng takbo ang kanyang kotse.

Tanging pagkatitig lang habang pinag-mamasdan niya ang magandang mukha ni isabelle...habang hinahawi naman nito ang ilang piraso na sumasangga na buhok sa mukha nito at ang .kasabay nang mahina niyang bulong sa harapan nito.

"Hindi ko alam kung anong meron ka "isabelle...pero natitiyak kong iba ang

sensasyon na bumabalot sa pagkatao ko at damdamin ko kapag nakikita kita..kasabay ng pagkakayakap niya at pag-angat ng bahagyang ulo ni isabelle,para ipatong sa malapad nitong dibdib at pagtakip ng kumot sa kanilang mga katawan.

Isabelle.......huling sambit ni sebastian bago pa niya maipikit ang nagbabadyang pagka-antok ng kanyang mga mata.........