Ang Batuta ni Ninong (SSPG)

“ Mia! Tanghali na bumangon kana dyan! Wala ka nang ibang inatupag kundi matulog matulog at matulog! Graduate ka pa naman din nang college!” Nagtakip ako nang Tenga at at napakamot ulo ako. Wala pa ngang 8 am ginigising na naman ako ni mama, at ang nakakabingi bunganga na naman nya ang umalingawngaw sa bahay. Mas malakas pa kesa sa tunog nang alarm clock ko. Araw araw puro bunganga nalang ni mama ang naririnig ko. Diko din naman sya masisi pero grabe talaga Hindi ko kaya. “ Ganito ba talaga ang tambay?” Bumangon ako nang bahagya nakapikit pa ako. Saka ko inalis ang kumot sa bewang ko at uminat. Ang init, sobrang init. Nag-iinit nadin Ang ulo dahil sa sermon ni mama. Two weeks na akong nagsesend nang resume kung saan saan para lang makahanap nang trabaho. Ayoko namn maging pabigat dito sa bahay pero Ayun nga naging pabigat paden. Nakakatakot pa naman si mama kapag galit nakailang batok na sya sa ulo ko. ​Bumuntong-hininga ako, inayos ko nang bahagya Ang buhok ko at saka itinali nang magulo. Wala akong pakialam kung mukha akong bruha. Sinuot ko yung paborito kong butas-butas na t-shirt na napakapresko at saka lumabas nang kwarto. ​Pagdating ko sa kusina, naabutan ko si Papa na nagkakape sa mesa at nagbabasa nang dyaryo. ​“Good morning” malamya Kong bati habang papalapit ako sa mesa. ​“Good morning, anak. Mukhang nasermonan ka na naman, hayaan mo na menopause na kase yun” wika ni papa tapos tumawa pa sya nang malakas. ​Kakainin ko na sana ang pandesal na hawak ko nang biglang may kumatok sa pinto. Umirap ako dahil kilalang Kilala ko kung sino ang taong iyon. Siya ang taong kinamumuhian ko at ang nagpapakulo nang dugo ko. ​“Kumpare! Kumare! Good morning!!” Napapikit ako nang madiin. Lord bakit ngayon pa? Kakagising ko lang eh nandito na naman sya! Bulong ko sa Sarili ko, bigla syang pumasok, ni Hindi ko nga sya tinignan dahil alam na alam long mabwibiwisit lang ako pag ginawa ko yun. Siya si Brent, Ninong Brent. Kaibigan siya ni Papa, magbarkada sila nung kabataan pa nila. Trentahin na siya si Papa naman ay trentahin na mukhang sisenta. Kwinento lang saakin ni Mama na nung bata ako inalok sya ni Papa na maging Ninong ko. Big mistake! Dahil wala siyang ibang ginawa kundi inisin ako! Di nya deserve maging Ninong. ​“Napaaga Ang dating mo Brent” nakangiting salubong ni Tatay. ​Nang lumapit na sya ay dinedma ko sya. Hinalo ko nalang yung kape ko na halatang kanina pa tunaw. ​“Nagdala ako nang pandesal pare mainit init pa paborito nu kumare,” sagot naman ni Brent. ​Tumayo ako para Sana ilagay Ang baso ko sa lababo nang nabangga ko sya.Napatingala ako. Bwisit. Bakit ba sobrang tangkad nang matandang to!? ​Naka-puting v-neck shirt lang siya at medyo basa nang pawis, kitang Kita pa Ang hulma nang kanyang katawan. Halatang bunga nang pagiging isang panadero. May manipis siyang bigote at balbas at matangos Ang kanyang ilong. Amoy flour at saka vanilla din siya. ​Masyado siyang gwapo para sa isang panadero. At masyadong mayabang para sa isang ninong. ​Ngumiti siya nang Makita nya akong nakasimangot. Alam ko na Ang kasunod neto, aasarin na naman ako bwisit! ​“Oh, gising na pala ang senyorita. Himala at hindi ka naabutan nang pananghalian,” wika niya habang tumatawa. ​Inirapan ko siya. “Ang aga-aga, Ninong, nambubwisit ka na naman. Tsaka pwede ba, huwag mo nga akong tawaging senyorita.” ​Mas lalo pa syang ngumiti at saka lumapit saakin “Umagang umaga ang sungit sungit ni senorita. Nagiging kamatis kana naman” ​Kinapa ko agad ang pisngi ko. Umiinit na nga. Ganito ako lagi, kapag naiinis, nagagalit, o napapahiya, mabilis mamula ang balat ko. At alam na alam ng bwisit na to kaya ako pinagtatawanan. ​“Ayan na, nagiging kamatis kana” mabilis nyang tawa. Halatang nag eenjoy sa pang aasar saakin. ​“Ewan ko sayo umagang umaga nambwibwisit ka!” Irap kong sabi sabay pumunta Kay Papa. Tawang tawa siya at rinig na rinig ko naman yung boses niyang malalim na parang artista Ang dating. Pero sa gitnan nang inis ko nakakaramdam ako nang init na diko maipaliwanag. ​Eksakto namang pumasok si Mama mula sa likod-bahay. Laking tuwa naman niya nang Makita niya si Ninong Brent. ​“Naku, Brent! Napadaan ka. Tamang-tama at naghahanap ng makakausap itong si Nestor,” sabi ni Mama, sabay dampot ng timapay. “ Wait lang ha ipagtetempla Kita nang kape dyan ka lang” ​“Wag na Kumare iniwan ko kase yung taugan ko na nagbabantay sa oven, Hindi rin naman ako magtatagal” sabi ni Brent habang nakaupo sa harap ko. Tumingin siya sa akin tapos ay ibinalik ang tingin kina Nanay at Tatay. “Kaya rin ako napadaan eh dahil may gusto sana akong i offer.” ​Kumunot ang noo ko. Pasimple akong uminom nang kape pero nakikichismis ako. ​“Ano yun pare?” Tanong ni papa. ​Sumandal si Brent sa upuan, naka cross arm pa siya. At kitang Kita ko ang mga biceps nya na naglalakihan sarap sanang kagatin pero nangingibabaw Ang inis ko sa kanya. ​“Dumadami na kase mga customers ngayon kase alam nyo naman malapit na Ang fiesta dito. Tapos kulang ako sa tauhan na magbabantay sa counter,” paliwanag ni Brent. Talagang seryoso din siya Akala mo naman hindi siya mapang asar. ​“Oh, tapos?” tanong ni Mama. ​Ttumingin sakin si Brent. This time, Hindi na siya nagbibiro bagkus ay seryosong seryoso na siya. Nagkatinginan kami saglit pero inalis ko din ang tingin ko kalaunan. ​“Naisip ko po sana,” patuloy niya habang nakatitig sa mga mata ko, “na habang naghihintay pa ng trabaho itong si Mia, baka gusto niya munang tulungan ako sa bakery. Ako na ang bahala sa sweldo niya. Sayang naman kung sa bahay lang siya tatambay.” ​Halos maibuga ko ang iniinom Kong kape at dahil sa gulat ay napatayo ako nang mabilis. ​“Ano?! Ako? Magiging tauhan mo?! “ Malakas kong Tanong. ​“Aba, oo nga!” pumalakpak pa si Nanay, tuwang-tuwa sa narinig. “Maganda yun, Brent! Kesa naman nakatunganga ka lang dito maghapon at nagpapalaki ng tiyan. At least kumikita pa siya, dii ba, Nestor?” ​Tumango-tango si Tatay. “Oo nga naman para may source of income ka habang nag aantay nang trabaho” ​“Ma, Pa! Wait lang naman!” nag-panic na ako. “Paano kung may tumawag sa akin for interview? Paano kung kailanganin kong pumunta sa Maynila? Isa pa, graduate ako ng Business Administration, tapos pagbabantayin niyo lang ako sa bakery?” ​“Aba’t nag-iinarte pa ang senyorita!” sigaw ni Mama saakin “Bakit, may tumawag na ba sayo? Wala pa naman, di ba? Huwag kang maarte, Mia. Pera na yang lumalapit sayo! At saka si Brent na mismo ang nagalok tatanggi ka pa?” ​Tumingin ako kay Brent, halatang ineenjoy nya Ang nangyayari. Bwisit talaga siya wala na siyang ibang ginawa kundi sirain Ang Araw ko! ​“Waf kang mag-alala, Mia,” malambot na sabi ni Brent, pero parang may binabalak. “Kung may interview ka, edi payagan kitang mag leave. Hindi naman ako mahigpit na boss. Gusto ko lang makatulong.” ​Makatulong raw. Bwisit. Alam ko ang totoong dahilan niya. Gusto niya lang akong asarin at bwisitin araw-araw! ​“Hindi ko kaya,” pagmamatigas ko. “Hindi ako marunong mag-benta ng tinapay.” ​Tumayo si Brent at dahan-dahang lumapit sa akin. Nakaramdam ako nang kaba at kung may anong kakaiba sa tyan ko. Matangkad talaga siya hanggang balikat nya lang ako. ​Huminto siya sa mismong harapan ko, Hindi ko alam kung anong gagawin nya pero kinuha nya yung isang timapay sa supot. ​Nadapig niya Ang kamay ko na nasa supot nang timapay. Bigla akong nakiliti tumayo lahat nang balahibo ko. Magkadikit Ang kamay namin, napatingin ako sa kanya nang bahagya. ​Ngumiti siya, pero Hindi yung mapang asar na ngiti. May something, may kakaiba. ​Yumuko siya nang bahagya, inilapit nya Ang bibig nya sa tenga ko at saka bumulong ​“Wag kang mag Alala tuturuan Kita kung pano magbenta, dapat maaga ka bukas bawal Ang late” ​Bago pa ako makapagsalita o maka-react ay umayos na siya at kumaway Kay mama ay papa. ​“Mauna na ako, Kumare, Pare! Hihintayin ko na lang bukas si Mia!” masiglang paalam niya bago tuluyang lumabas ng pinto. ​Nakatayo Padin ako doon. Hawak hawak ko ang tinapay. Pero parang mabilis masyado ang t***k nang Puso ko. Hindi ito inis o galit, iba ito Hindi ko ma explain basta nakakakiliti siya. ​Ano 'yon? Napalunok ako habang nakatingin sa labas ng pinto. Hindi ba dapat naiinis ako kase pinapakelaman Niya Ang buhay ko at ang paghahanap ko nang trabaho? Ano yun? ​Pero bakit habang nakatitig ako sa pintuan... parang gusto ko pang pumasok sa bakery bukas nang mas maaga sa alas-sais.