"Ayaw bumukas ng pinto."
Napalingon ako sa kanya kahit pa halos hindi na ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Nakatingin lang sya sa akin at mukhang binabasa ang ekspresyon ko. Pero nagulat at mas lalo akong natakot ng bigla nyang sipain ng malakas ang pintuan.
Kung hindi kasi nya tinakot 'yung mga lalaki kanina, sana nakaalis na kami ngayon dito. Ano ba ang mahirap sa pakikipag-usap ng maayos?
Muntik na akong mapatalon sa gulat at takot ng sipain nanaman nya ulit ang pinto.
"'Wag mo na sabing sipain yan."
"Anong gusto mong gawin ko? gayahin ka dyan at tumanga lang?"
"Bahala ka." tanging sinabi ko.
Sige bahala syang magwala dyan. 'Pag nasira niya 'yang pinto, siya ang magbayad!
Umupo na lang ako at bigong tinignan ang dead bat kong cellphone na hiniram pero mukhang binigay na sa akin
