‘We all have time machines. Some take us back they’re called memories. Some take us forward they’re called dreams.’
Ilang minuto na lang din ang kailangan kong hintayin at matatapos na ang event dahil kakaunti na lang din naman na ang readers na naghihintay. At dahil iilan na lang din naman na ang nakapila ay nakatayo na sila para sunod-sunod na rin nag pag-pirma ko.
Kaya lang ay hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakikita si Andrew kaya naman hindi ako mapakali, hindi na rin ako makangiti ng maayos kaya naman nagmu-mukhang pilit na ang ngiti ko sa kanila. Huling pagkikita namin ay ‘yong kanina bago kami naghiwalay.
Sabi niya ay pipila siya kasabay sa mga readers ko para mas makita niya ang lahat kaya lang ay mukhang nakita ko na ang lahat ng tao rito ay hindi ko pa rin siya nakikita. H
