Ertesi gün, Güneş'in odasının kapısı gün boyu kapalı kaldı. Dışarıda güneşli bir bahar havası hakim olsa da, içeride kasvetli bir sessizlik hüküm sürüyordu. Yatağın içinde bir o yana bir bu yana dönen Güneş'in zihni, Rüzgar'ın o geceki itirafının yankılarıyla çalkalanıyordu.
"Ben, sevdiğim kadına asla zarar vermem!"
O basit ama etkili cümle, Güneş'in kalbinde bir deprem etkisi yaratmıştı. Rüzgar, tüm öfkesine, kıskançlığına ve kontrolcü tavrına rağmen, ona olan hislerini bu kadar açık ve cesur bir şekilde dile getirmişti. O an, Rüzgar'ı ilk tanıdığı, o umursamaz ve çekici adamın ötesinde, kırılgan ve aşık bir adam görmüştü.
Zafir'in endişeyle dolu sarılışı ve sahiplenici sözleri de aklından çıkmıyordu. Zafir, ona güven vermişti, huzur sunmuştu. Yanında güvende ve değerli hissediyordu. R
