Zafir'in yatı, sakinleşen denizin üzerinde, İstanbul Boğazı'nın masmavi sularına usulca süzülmeye başladı. Motorun hafif sesi, dalgaların şıpırtısıyla birleşiyor, serin rüzgar Güneş'in saçlarını okşuyordu. İskeleden uzaklaşırken, şehrin yoğun gürültüsü yavaş yavaş geride kalmış, yerini denizin ve martıların dingin seslerine bırakmıştı. Güneş ve Zafir, yatın güvertesindeki konforlu koltuklara yerleşmişlerdi. Güneş, içindeki tüm o karmaşayı geride bırakmış, kendini bu anın huzuruna bırakmaya hazırdı.
Zafir, Güneş'e dönerek nazikçe gülümsedi. "İstanbul'u Boğaz'dan seyretmek gibisi yoktur, Güneş Hanım," dedi. "Karadan baktığınızda gördüğünüzden çok daha fazlasını fısıldar size bu sular."
Güneş başını salladı. "Kesinlikle," diye karşılık verdi, gözleri Boğaz'ın karşı kıyısındaki tarihi yalıla
