* Kevin POV *
Mabuti nalang naisipan kung kumain dito sa restaurant niya. Kung hindi, hindi ko na naman siya makikita. Kaya nong pumasok siya sa kusina nila, agad ko siyang sinundan. Wala akong pakialam kung bawal pumasok don, ang sa akin lang ay gusto ko siyang makita.
Nang makita niya ako, alam kung nagulat siya. Sino ba naman kasing hindi magugulat ng makita mo ang taong minahal mo sa harapan mo diba. Pero ng mapatingin ako sa kanya, parang gusto ko siyang halikan at yakapin na parang wala ng bukas. Pero pinipigilan ko lang ang sarili ko dahil magugulat ko siya at magalit sa akin.
Nakakamiss talaga pag matagal mong hindi nakikita ang taong mahal mo ng ilang taon. Kahit limang taon na siyang umalis, hindi parin nagbabago ang nararamdaman ko sa kanya. Dahil umaasa parin ako na babalik
