พรึ่บ! เสียงคุกเข่าของไทม์ไทยพร้อมกับพานดอกไม้ธูปเทียนที่เขาติดมือมาด้วยตั้งแต่แรกก่อนจะคลานเข่าเข้าไปหาคุณนวิน
“ผมอยากขอขมาคุณพ่อครับ ทุกเรื่องที่ผมทำพลาดทั้งกับคุณพ่อ ทั้งกับเวลา ผมอยากขอโทษและขอให้คุณพ่อยกโทษให้ผมครับ” ไทม์ไทยพูดก่อนจะยื่นพานธูปเทียนไปตรงหน้าคุณนวิน
“ฉันยกโทษให้นาย” แล้วผู้ใหญ่อย่างเขาจะทำอะไรได้นอกจากยกโทษให้กับเด็กอย่างไทม์ไทย เพราะยังไงเรื่องนี้ก็หนีไม่พ้นว่าเขาเป็นคนเริ่ม และเขาเคยบอกว่ายกโทษให้ไทม์ไทยไปแล้วด้วย
“แล้วเรื่องที่คุณพ่อให้ผมไปจัดการตัวเองและให้ความชัดเจนกับทุกคนให้ได้ก่อนค่อยกลับมาพูดเรื่องของเวลา และครั้งนี้ทุกอย่างก็ชัดเจนแล้วครับ...”
“ผมไม่มีพันธะอะไรกับใครอีกแล้ว ผมสามารถดูแลลูกสาวของผมได้โดยไม่ต้องห่วงอะไร สามารถอยู่ข้างเวลาได้โดยไม่ให้ใครด่าเธอได้ว่ายุ่งกับสามีคนอื่น” ไทม์ไทยพูดออกมาถึงความชัดเจนของตัวเอง ความชัดเจนที่ตอนนี้เขาสามารถทำอะไรก็ได
