Gökhan
Suriye topraklarına giren arabanın içi, ağır bir sessizlik ve rakı kokusuyla doluydu. Direksiyonu öyle bir sıktım ki, parmaklarımın beyazlaştığını hissediyordum. Gözlerimin önünde hâlâ o kulübenin görüntüsü vardı. Ceylan’ın yerde kıvrılmış hali, Sait’in telaşlı sesi, ve uzaklaşırken duyduğum sirenler... Her şey planlandığım gibi gitmemişti. Yine.
“Lanet olsun!” diye gürledim yumruğumu direksiyona vurarak. Plastik ve metal, etrafa tiz bir ses yaydı. “Başarısız olduk! Yine başarısız olduk!”
Sait, yan koltukta kısılmış gibi oturuyordu. Yüzü sapsarıydı. “Ağam, sakin ol. Neyse ki paçayı bir şekilde kurtardık. O kalabalıkta... Tahir seni yakalasaydı...”
“Beni orada öldürürdü, kesin!” diye bağırdım onun cümlesini keserek. Gözlerimde, abimin o öfkeden çılgına dönmüş halini canlandırdım
