Ceylan
Duşun altına girdiğimde, vücudum hâlâ onun dokunuşlarının, izlerinin hatırasıyla yanıyordu. Sıcak su, teri, tutkuyu ve o... o korkunç, güzel enkazın tozunu temizliyordu. Ama içimdeki enkazı temizleyemiyordu. Kollarımı bacaklarıma doladım, yere çöktüm. Bomboş gözlerimi, buğulanmış duşa kabin camına diktim. Orada, silüetimden başka bir şey göremiyordum. Tıpkı ruhum gibi.
“Neler yaşamış olursan ol...” diye fısıldadım sesim suyun şarıltısına karışıyor, neredeyse duyulmuyordu. “İlk geldiğin andan itibaren tek düşündüğün bedenimdi, Tahir Zaimoğlu.”
Sözler odada, suyun sesiyle birlikte yankılandı. İçimde bir şeyler beni kemiriyordu. Bir öfke... ama daha derinde, onun o ‘zalim’ maskesinin ardında saklanan, bana duyduğu o saplantılı ilgiden beslenen zehirli bir güç hissi.
“İstediğini san
