ASUDE
Kapı sessizce kapandı. Artık onları göremiyordum ama o görüntü, o sesler beynimin içine kazınmıştı. Tahir... ona sarılışı, onu duvara yaslayışı, o bana aitsin derken ki ses tonu... Her biri kalbime saplanan bir bıçak gibiydi.
Gözlerim yanıyordu. Sırtımı soğuk duvara dayayıp, sıkılı yumruklarımla derin derin nefesler almaya çalıştım. Ama ciğerlerime çektiğim her hava, içimdeki acıyı daha da büyütüyordu. Göz yaşlarımı öfkeyle sildim. Zayıf görünmeyi reddediyordum.
Neden?
Sorusu zihnimde çınlıyordu. Neden ben değil de o?
O berdel kızı. O ailesi tarafından bir mal gibi takas edilmiş, bu konağa sığınmış kız. Benden daha mı güzeldi? Hayır. Daha mı eğitimliydi? Hayır, ben üniversitemi bitirdim. Daha mı akıllıydı? Onun yaptığı tek şey etrafta dolaşıp kuşkulu bakışlar atmaktı.
Ben... be
