DEVRAN
Telefonum çaldığında, ekranda Esmer’in ismini görünce kalbim adeta yerinden oynadı. Günlerdir beklediğim bir aramaydı bu. Nasıl oldu bilmiyorum ama kalbimi fena halde kaptırmıştım ona. Geceleri yatmadan önce aptal gibi durmadan onu düşünüyor ve sosyal medyada olan fotoğraflarına bakıp duruyordum. Beni bu hallere düşüren hayat başkalarına neler yapmaz...
Telefonu hevesle açtım ama sesindeki o titrek tondan hiç hayır gelmeyeceğini anlamıştım.
“Esmer?” derken sesimde hem şaşkınlık hem de umut vardı. Onu bu kadar özlemiştim ki...
“Selam,” dedi soğuk olsa da nazik bir sesle. “Yanlış anlama lütfen, senden bir şey istemek için aradım.”
İçimdeki küçük umut ışığı söndü ama hemen toparlandım. Zaten ne demesini bekliyordum ki? Senin için ölüp bitiyorum Devran, sevgilim olur musun demesini
