28
1099 Words
Aurora
Nang buksan ko ang pinto ng opisina ko, napansin ko na may nakaupo sa upuan ko. Bukas din ang bintana at nilalaro ng hangin galing sa labas ang blinds. Kakatapos lang ng meeting namin ni Sir Azul sa isang investor at ramdam ko ang pagkahapo sa katawan ko dahil sa maghapong pag-upo.
Pero nang mapansin ko ang kamay na may hawak na baso ng brandy, para akong nakaramdam ng kakaibang lakas.
Umikot ang upuan at tumambad sa akin ang guwapo at matipunong pigura ni Raphael. Alam ng buong hotel na wala siya ngayon dahil ang alam nila, nasa Zambales siya para pasinayaan ang pagbubukas ng branch ng Hotel Aguila ro’n.
Ang hindi nila alam…
Napalunok ako nang mapansin ang ayos niya. Nakabukas kasi ang butones ng suot niyang polo at bahagya kong naaaninaw ang malapad niyang dibdib. Nakatiklop ang mga manggas n’yon hanggang sa siko. Bahagyang magulo ang buhok niya.
Ngumisi si Raphael bago sinimsim ang brandy na kanyang hawak. “Are you liking what you’re seeing?”
Bumaba ang tingin ko at napansin ang bukol sa pagitan ng kanyang mga hita. Hindi ko sinagot ang tanong niya. At para bang nang-aasar, dahil bumukaka siya— tila ba iniimbitahan ako.
“Malulusaw ako n’yan, mi amor.”
“Bakit ka nasa office ko? Akala ko nasa Zambales ka,” pag-iwas ko sa pang-aasar niya bago inilapag ang mga folder sa desk ko. “Baka may makakita sa ‘yo—”
“Dumaan ako sa bintana. Nakakalimutan mo na ba kung ano ako, Aurora?” Hinila niya ako paupo sa kandungan niya. “O sadyang umiiwas ka lang sa usapan natin?”
“Tingin mo ba hindi nakakatakot na makikita ng mga staff ng hotel na si Raphael Aguilar, ang boss nilang may pagkamasungit, e umaakyat at pumapasok sa bintana sa 11th floor?”
Natawa siya. “Don’t worry, walang nakakita sa ‘kin.” Akma akong tatayo pero hinila niya na naman ako paupo sa kandungan niya. “Bakit ka ba alis nang alis? I didn’t fly all the way from Zambales to Manila just to get ignored, Ms. Dela Vega…”
Napasinghap ako nang sa isang mabilis na galaw ng kamay ay nabuksan niya na ang tatlong pang-itaas na butones ng suot kong blouse. Lumuwa ang malulusog kong dibdib na natatakpan lang ng manipis na lace na bra.
Lalong lumapad ang pagkakangisi ni Raphael. Dinakma niya ang mga ‘yon at mariing minasahe. “Akala ko ba, natatakot ka na mapag-usapan ng mga staff? Kapag nabasa ‘yang blouse mo, makikita ng lahat ‘to…”
Nakagat ko ang pang-ibaba kong labi para pigilan ang mga ungol na gustong kumawala sa bibig ko. “May… may suot naman akong blazer—”
Napamura ako nang dumukwang siya sa ibaba, patungo sa ilalim ng palda ko. Naramdaman ko ang pagkapa ng kanyang kamay, hanggang sa mahanap n’yon ang gitna ko. Dumilim ang mga mata ni Raphael.
Nayakap ko siya nang mahigpit nang maramdaman ko ang mga daliri niya. Thong lang kasi ang suot ko, at wala ‘yong pundiya. Sa halip na manipis na tela ang nasa pagitan n’yon ay isang tali ng pearls ang nakakabit do’n, na tumatama at kumakayod sa balat ko sa bawat galaw na ginagawa ko.
Alam kong dadating siya. Kaninang umaga lang, napanood ko kung paano siya maghirap habang kasabay ko na naliligo. At alam ko rin, na…
“You wore the pearl thong,” komento niya bago kinagat ang tainga ko. “How naughty. Sinuot mo ba ‘to habang nasa meeting ka?”
Kahit na nahihirapan dahil sa paglalaro ng kanyang mga daliri ay umiling ako. “Hindi, ah… Alam ko kasi na dadating ka, kaya dumaan muna ako sa banyo para magpalit— Raphael… ahhh…”
Bahagya niyang diniin ang string ng perlas sa gitna ko, dahilan para makalikha ‘yon ng kakaibang sensasyon. Halos mabaliw ako sa ginagawa niya. Lumikha ‘yon ng init sa katawan ko na halos hindi maibsan, kahit na malamig naman sa opisina ko.
“So you prepared for me, huh?” asar niya pa. “I’m moved, my love…”
Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Lumuhod ako sa harapan niya at binuksan ang suot niyang pantalon. Pumilantik pataas at bahagya pang tumama sa pisngi ko ang kanyang alaga. Tinitigan ko siya sa mga mata habang sinusubo ‘yon. Habang pinapaligaya ko siya, at ang tanging ingay lang sa silid ay ang mga nililikha ng labi ko at ang mahihinang ungol ni Raphael.
“God, I’m sorry, Aurora…” bulong niya bago hinawakan ang ulo ko at may halong dahas na umulos sa bibig ko nang paulit-ulit. Pakiramdam ko ay halos lumampas na sa lalamunan ko ang ari niya, dahilan para halos mawalan ako ng hininga. Mayamaya pa, naramdaman ko ang pagragasa ng mainit niyang katas sa loob ng bibig ko. Hinugot niya ang ari niya mula sa bibig ko at sinara ‘yon. “Swallow. Every. Last. Drop.”
Sinunod ko ang utos niya, habang hindi pa rin inaalis ang tingin ko sa mga mata niya. Bahagya pang tumulo sa gilid ng labi ko ang katas niya pero walang pakialam si Raphael. Hinila niya ako patayo bago inihiga sa desk ko, habang ang isang kamay ay inilililis ang palda at blouse ko.
Mabilis ang kamay niya habang kinikiskis ang gitna ko. Mahina akong napaungol lalo na nang hilahin niya ang string ng perlas na nakakabit sa thong, dahilan para tumama ‘yon sa laman kong kanina pa sensitibo. Nang halos marating ko na ang rurok ko ay bigla niyang pinalaki ang pagkakabukaka ko at dahan-dahang ipinasok ang alaga niya sa ‘kin.
“Aaah… Raphael…” tawag ko sa kanya. “Bakit… bakit parang—”
Ngumisi siya. “Just enjoy and let me pleasure you, Aurora…”
Namilog ang mga mata ko nang maramdaman ko ang unti-unting paglaki ng ari niya sa loob ko. Pakiramdam ko ay punong-puno ang loob ko, lalo na nang mag-umpisang umulos si Raphael. Hinanap ng mga kamay ko ang kanto ng lamesang kinahihigaan ko, na lumilikha ng ingay dahil sa kanyang paggalaw.
Dinilaan niya ang labi niya, habang may mga butil ng pawis na tumutulo galing sa buhok niya patungo sa tyan ko. Dumiin ang pagkakakagat ko sa labi ko nang maramdaman ko ang pagtama niya sa sensitibong bahagi ng ari ko. Hindi pa nakuntento si Raphael, dahil may nilabas siyang maliit na laruan na korteng pahaba, at ipinasok ‘yon sa loob ng ari ko. Pipigilan ko sana siya pero—
Knock. Knock. Knock.
“Aurora? Si Gideon ‘to. Nand’yan ka ba?”
- Writer
