10

1581 Words
Aurora Para akong malulunod nang maglapat ang mga labi namin ni Sir Raphael. ‘Ni hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko. Dapat ay hindi ko siya hinahayaan na makalapit man lang sa ‘kin, kagaya ng ginagawa ko sa mga lalaking gustong pumasok sa buhay ko. Pero para siyang may malaking bulldozer. Bigla na lang siyang sumulpot at walang pasabing tinibag ang matatas na pader na binuo ko. At kahit na anong taboy o pag-iwas pa ang gawin ko, hindi ko magawang… Napa-ungol ako nang kagatin niya ang labi ko. Habol ni Sir Raphael ang kanyang hininga nang sandali siyang tumayo at inalis sa pagkaka-lock ang pinto. Nagsalin ng tubig sa baso. Sa isang lagok ay inubos niya ‘yon, para bang paraan niya ‘yon para magbalik siya sa ulirat. “I’m giving you five counts to leave, Miss Dela Vega.” Malalim ang baritonong tinig niyang lalo pang nagpahina ng mga tuhod ko. “One…” Tumayo ako at dahan-dahang naglakad patungo sa pinto, sa kabila ng nararamdaman sa katawan. Tama naman siya. Hindi ito tama. Maling-mali, at— “Two…” Lumunok si Sir Raphael nang huminto ako sa harapan niya. “Go back to your office and wait for the antidote. Sasabihan ko si Azul na pabilisin ang—” “Paano kung hindi ko na makaya?” impit na tanong ko, bago napakapit sa balikat niya nang muling umalon ang kakaibang sensasyon na nanggagaling sa puson ko. Napatingin ako sa pantalon niya, at bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang makita ang paghihirap na kanyang nararamdaman. “Sir…” Nakita ko ang pagkuyom ng kamao niya. Nang tingalain ko si Sir Raphael ay nakapikit na siya at humuhugot ng sunod-sunod na malalalim na buntong-hininga. “Three. Lumayo ka na, Aurora. Seryoso ako. Huwag mo ‘kong sisisihin kung hindi ko mapipigilan ang sarili ko…” “Nahihirapan ka na, Sir Raphael. Gano’n din ako. Mag-iinarte pa ba tayo pareho?” asar na sabi ko habang pilit na pinaglalabanan ang hiya at init ng katawan. Siguro ay napundi na rin siya sa ‘kin. O sadyang hindi na kaya ni Sir Raphael na magpigil, katulad ko. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang isalya niya ang pinto papasara. Hinablot niya ako sa braso at marahas na hinalikan, habang ang isang kamay niya ay nakahawak sa batok ko. Matalas ang ngipin niya sa labi ko. Paulit-ulit niya ‘yong kinagat, na para bang pinaparusahan niya ako sa hindi ko paglayo sa kanya. Kinagat niya ang labi ko nang paulit-ulit bago ‘yon pinapalitan ng matatamis na halik. Dinala niya ang mga braso ko at pinayakap sa leeg niya, habang nararamdaman ko sa likod ang pagtatanggal niya ng kawit ng suot kong bra. Sa isang mabilis na galaw ay naramdaman ko ang pagluwag no’n. Binaltak ni Sir Raphael pabukas ang kanyang suot na polo. Nagtalsikan ang mga mamahaling butones na kanina lamang ay nakakabit sa tela at nalaglag sa sahig. Hindi ko mapigilan na mapatingin sa katawan niya, na para bang nililok mula sa bato. Katulad ng lalaki sa panaginip ko… Bago ko pa man muling maalala si Ralph at ang mga makamundong panaginip na ‘yon ay hinila ako ni Sir Raphael at dinala sa sofa. Nang makaupo siya ay hinila niya ako sa kandungan niya at pinaharap sa kanya. Sandaling nagtama ang mga mata namin. May kung ano sa mga mata niyang malalim na kulay asul na nagpapaalala sa ‘kin ng mga… “Gods, you’re breathtaking…” bulong niya habang iniipit ang ilang hibla ng nagulo kong buhok sa likod ng tainga ko. Habang habol ang hininga ko ay sandali akong napatingin sa salaming nakakabit sa pader ng office ni Sir Raphael. Halos hindi ko makilala ang sarili ko sa gulo ng buhok ko, pati na rin ng makeup at lipstick kong humulas na. Sinapo ni Sir Raphael ang baba ko at muling pinatingin sa kanya. “Focus on me.” Muling nagtagpo ang mga labi namin habang dahan-dahan niyang inaalis ang pagkaka-zipper ng uniporme ko sa likod. ‘Ni hindi ko man lang namalayan na pagkalipas lang ng ilang sandali ay tuluyan niya nang naililis ang itaas na bahagi ng uniporme ko at naibaba ‘yon. Dinala niya ang mga labi niya sa rurok ko na para bang sanggol na uhaw na uhaw. Mariin kong nakagat ang labi ko nang umpisahan niyang sipsipin ang bawat rurok, lalo na nang bahagyang kumayod ang mga ngipin niya sa balat ko. Napangisi si Sir Raphael nang dalhin niya ang kamay niya sa ilalim ng palda ko. “Basang-basa ka na,” bulong niya sa tainga ko habang binubutas ang itim kong stockings sa gitna. Pinatayo niya ako at tuluyan nang hinubad ang uniporme ko—pati na rin ang natitira kong panloob sa katawan—at pinaharap sa salamin. “Sir…” Sinapo niya ang dibdib ko at bahagyang nilamas ‘yon. Napakapit ako sa frame ng full-sized na salamin nang pisil-pisilin niya ang mga rurok na kanina niya pa nilalamog. Nanghihina na ang mga tuhod ko, kaya naman bumaba ang kanyang braso sa beywang ko at ipinulupot ‘yon do’n. Ang kabila naman ay naglandas sa gitna ng aking binti at marahan akong pinabukaka. “Open wide for me, my love,” masuyong bulong niya sa tainga ko na sinunod ko naman. Mahina siyang tumawa at hinalikan ako sa pisngi. “Relax for me.” Namilog ang mga mata ko nang maramdaman ko ang mga daliri niya sa loob ko. Hindi naman siya maliit na lalaki at ramdam na ramdam ko ang bawat paghagod niya sa ‘kin. Sa gitna ng pag-ungol at pagnanasa ay kaagad akong napaisip kung magkakasya ba ang ari niya sa loob ko, kung gano’ng daliri niya pa lang ay pakiramdam ko punong-puno na ‘ko. “‘Wag kang mag-alala, sisiguraduhin kong hindi ka masyadong masasaktan,” bulong niyang muli habang pinapaligaya ako. “Do you trust me, Aurora?” Tumango ako. Nang matitigan ko siya sa salamin ay napansin kong puno ng paghihirap ang kanyang mga mata. Narinig ko ang pagbaba ng kanyang zipper. Bahagya pa akong napapitlag nang maramdaman ko ang pagkiskis ng kung anong matigas at mahabang bagay sa likod ko. Napatingin ako kay Sir Raphael at napansin ko na bahagyang gumagalaw ang isa niyang kamay, tila ba nagsasarili. “Sir?” puno ng paghihirap na tawag ko sa atensyon niya. Tumawa lang siya bago ako hinalikan sa leeg. “Mainipin ka pala,” bulong niya na ikinainit ng tainga ko. “G-gusto k-ko lang na matapos na ‘to!” pagtatanggol ko sa sarili ko. Ngumisi siya at nagkatitigan kami mula sa salamin. “Whatever you say, my love…” Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman ang unti-unti niyang pagpasok sa loob ko. Mas lalong napahigpit ang kapit ko sa frame ng salamin nang maisagad niya ang pagkakapasok ng ari niya sa ‘kin. Bago siyang muling gumalaw ay inayos pa ni Sir Raphael ang buhok ko at inilipat ‘yon sa kabila. Napalitan ng halinghing at nga ungol ang katahimikan ng silid, kasabay ng tunog ng pagtatama ng aming mga balat. Walang ibang naglalaro sa isipan ko kung hindi ang mga sensasyon na dinudulot niya sa katawan ko. Tila nawala sa isipan ko ang mga pag-aalala na baka may makarinig sa ‘min, lalo na sa lakas ng tunog ng tinig ko at ng mga paggalaw niya. Ang tanging nakikita lang ng mga mata ko ay ang pagyugyog ng katawan ko sa harapan ng salamin habang gumagalaw siya sa likuran ko. “Sir Raphael!” sigaw ko nang mas lalong bumilis ang pag-ulos niya. “Malapit na ‘ko…” Halos mabuwal ako nang maramdaman ko ang rurok. Kaagad niya akong sinalo at patuloy na gumalaw, na halos ikabaliw ko. Saglit niyang hinugot ang ari niya at dinala ako muli sa sofa, bago pinaupo sa kandungan niya. Hindi ko alam kung ilang beses pa akong nilabasan bago ko maramdaman ang pagkalat ng mainit na likido sa loob ng sinapupunan ko. Hapong-hapo na napasandal ako sa balikat ni Sir Raphael. Niyakap niya ako st masuyong hinalikan sa sentido. “Magpahinga ka na muna sa office ko. Ako na mag-rerevise ng reports mo,” paglalambing niya sa ‘kin bago ako pinahiga sa sofa. Inabot niya ang kumot na nakatiklop sa isang sulok at itinakip ‘yon sa katawan kong punong-puno ng mga marka ng labi niya. Dapat ay nagproprotesta ako. Ginawa lang naman namin ‘yon para maalis ang epekto ng aphrodisiac na nainom namin, kaya naman bakit… “Sir Raphael,” tawag ko sa kanya habang nagsusuot siya ng pantalon. “Hmm? Ano ‘yon?” “Sana hindi ‘to makalabas,” pagsusumamo ko. Naupo siya sa tabi ko at masuyong hinalikan ako sa noo. “Promise.” Ngumiti ito. “Isa pa, ayokong… pagpantasyahan ka ng iba. Sa ‘kin ka lang… at ako lang ang may karapatan na makakita ng katawan mo, o makarinig ng tinig mo habang pinapaligaya kita… Sa ‘kin ka lang.” Bahagya akong napakurap sa sinabi niya, kasabay ng pagsibol ng kakaibang damdamin sa dibdib ko. Bago pa man ako makapagsalita ay hinalikan niya ako uli sa noo at inayos ang kumot ko. “Sige na, magpahinga ka na. Call me if you need anything.” Nang maglakad siya pabalik sa desk niya ay nasapo ko ang dibdib ko dahil sa malakas na kabog ng puso ko. Masama ‘to… bulong ng isip ko. Mukhang…
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD