CHAPTER 22

1345 Words

NAKALABAS na ako ng ospital at ngayon ay nandito na ulit ako sa resthouse ni John Marc. Hindi ako sanay sa katahimikan na sumalubong sa akin nang pumasok ako dito. Wala na iyong masungit na boses ni John Marc. Bawat sulok ng bahay na ito ay puno ng alaala. Mga alaalang masaya. Sa kahit maikling panahon na tumira ako dito kasama siya ay naging malapit na siya sa akin. Sobrang lapit to the point na nahulog na ako sa kanya. Lolokohin ko lang ang sarili ko kung sasabihin ko na hindi ako natakot na maaring sumama si John Marc kay Ella sa kabilang buhay. Lolokohin ko lang ang sarili ko kung sasabihin ko na hindi ko siya mahal—si John Marc. Hindi naman siguro ako matatakot na mawala siya kung hindi ko siya mahal, `di ba? Medyo echosera rin kasi itong si Ella kasi. Akala ko ba okey lang sa kany

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD