13.BÖLÜM
1428 Words
Merhaba!!
Soru:Sizi hayal kırıklığına uğratan birine tekrardan güvenir misiniz.
İyi okumalar.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Karşımda ki adam bana iğrenç bir şekilde bakarken kendimi titremekten alı koyamıyordum.
Hızla kafamı önüme çevirip Arın'ın benim için çektiği sandalyeye oturdum. Titreyen ellerimi masanın altında sıkarken pislik adamı düşünmemeye çalıştım.
"Merhaba yenge ben Arca."karşımda öyle samimi bir gülümsemeyle bakıyordu ki insanın içini ısıtıyordu.
"Merhaba ben Işıl."diye söyleyip zorla ufak bir tebessüm ettim.
Uruğan beyin konuşmasıyla o tarafa döndüm. "Arın istemediğim bir şey yapıyor mu sana kızım?"
Kafamı hızla sağa sola sallayıp zorla kelimeleri toparlayıp konuştum. "Hayır,aksine oldukça iyi davranıyor."
Gözlerim istem dışı önümüzde ki masada oturan ve gözlerini üstüme dikmiş adama takıldı.
Ona baktığımı görünce iğrenç bir şekilde sırıtıp elinde ki kadehi kaldırdı.
Hızla Arın'a dönüp görüp görmediğine baktım. Uruğan beyle iş konuştukları için görmemişti sanırım.
"E abi düğün ne zaman yapacağız, artık seni de evlendirelim yaşlandın iyice."diyip konuşan bu sefer Baraydı.
Baray'ın kesinlikle Arınla uğraşmayı sevdiği çok belliydi.
"Sanane lan dön önüne yemeğini ye."
"Kızma oğluma Arın çocuk doğru söylüyor. Sadece bir imam nikahı olmaz. Size güzel bir düğün yapmamız lazım."diye heyecanla konuşan bu sefer Hazan hanımdı.
"Düğün tarihi belirleyelim en kısa zamanda." diye annesinin heyecanına ortak olan kişi ise Arcaydı.
"Tamam anne şimdi bırakın da bir yemeğimizi yiyelim."diyip Arın sessizliğe sebep oldu.
Şuan benim tek düşüncem ve korkum karşımda iğrenç düşünceler içinde bana bakan adamdı.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Uzun bir yemek faslından sonra Arın'ın ailesi gitmiş masa da sadece ikimiz kalmıştık.
O adamı gördüğümden beri titreyen ellerimi sıkmaktan beyazlamış. Gözlerim ise dolmuştu.
Masaya indirilen sert yumrukla birlikte yerimden sıçrarken hızla Arın'a doğru döndüm.
Gözlerinde ki öfkeyle direk olarak karşımızda duran adama bakıyordu. Hızla yerinden kalkıp masada duran sivri bıçağı da eline alıp adamın olduğu yere doğru ilerlemeye başladı.
Korku ve panikle hızla yerimden kalkıp peşinden gittim.
Seri bir şekilde kolundan tutup durdurdum.
"Arın ne yapıyorsun."Sinirli gözlerini bana çevirip yavaşça kolumdan tutup ne ara geldiğini anlamadığım korumalara doğru ilerletti.
"Devrim sakın bırakma."diyip beni bırakıp geri o adama döndü.
Beklemediğim bir anda adamın ensesinden tutup kafasını masaya hızla geçirdi.
Ben korkuyla çığlık atarken Arın beni hiç duymuyor ve adama fırsat vermeden dövmeye devam ediyordu.
Adamı yere atıp hızla yüzüne doğru sertçe ayağıyla vurdu. Adamın ağzından kanlar akarken iğrenç sırıtması hala daha dudaklarında yer ediyordu.
Arın havaya kaldırdığı yumruğu adamın yüzüne geçirecekken adamın konuşmasıyla eli havada kaldı.
"Dur lan dur."diye zorlukla konuşup ağzında ki kanı yere tükürdü.
"Söyle lan niye bakıyorsun kıza."Yiğit yandan bana bakıp o zehirli sözlerini söyledi.
"Aklıma Işıl ile olan anılarımız geldi de o yüzden öyle baktım. Sonuçta bir geçmişimiz var."diyip bana döndü.
Ben artık dayanamayıp yere çökerken hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.
"Lan var ya yemin ederim ki seni zulüm ede ede öldüreceğim."diyip Yiğit'i dövmeye devam etti.
Ben kaçmaya çalıştıkça iğrenç geçmişim yakamı asla bırakmıyordu.
Sarsıla sarsıla ağlarken Arın, Yiğit'e sert bir tekme daha atıp yanımda duran korumaya döndü.
"Devrim alın bunu götürün, sakın kaçmasına izin vermeyin"diye bağırdı.
Kararmış gözlerle bana bakıp sert adımlarla yanıma geldi. Görünüşünün aksine yumuşak bir tutuşla kolumdan tutup çöktüğüm yerden kaldırdı.
Hızlı adımlarla restaurantın çıkışına doğru ilerlerken sadece ona ayak uydurarak ilerliyordum.
Kapının önünde hazır bir şekilde duran arabanın ön koltuğuna beni oturtup kendi tarafına geçip oturdu.
Sertçe tutuğu direksiyona bir kaç kez vurup bağırmaya başladı.
"Arın beni dinl...""Sus güzelim.""Beni dinle lütfen""Eve gidince konuşacağız güzelim. "diye söyleyip arabayı daha hızlı kullanmaya başladı.
Korkudan ellerim titrerken hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ettim. Tek dileğim Arın'ın bana zarar vermemesiydi.
Evin bahçesine giriş yaptığımızda daha fazla ağlarken arabadan asla inmek istemiyordum.
Arın zaman kaybetmeden arabadan inip benim olduğum tarafa geldi. Kapıyı açıp inmem için yer açtı. "İn güzelim.""Bana zarar vereceksin, inmek istemiyorum." diye korkuyla gözlerine baktım. Normalde bana karşı gözlerinde hep güven ve merhamet görürken şuan tek gördüğüm koskoca bir boşluktu."
"Güzelim in arabadan."diye konuştu. Korumların gözleri bize dönerken hızla kafamı iki yana salladım.
Benim inmeyeceğimi anlamış olacak ki bileğimden tutup arabadan indirdi.
Dengemi kaybedip hızla taştan zemine düşerken hırsla yerdeki taşları sıktım.
Sesli bir şekilde ağlarken yaşadığım hayata lanetler ettim. Bu güne kadar çektiğim hiç bir acıyı hak etmemiştim. Bu sefer acıyan yerim bedenim değil tam olarak kalbimdi.
Gözlerimi Arın'ın gözlerine çıkartıp baktım. Gözlerinin dolduğunu görünce kafamı başka yöne çevirdim. Önüme eğilip bedenimi hiç zorlanmadan kucağına alıp eve doğru yürümeye başladı.
Eve girdiğimizde seri adımlarla salona girip bedenimi hiç zorlanmadan koltuğa bırakıp geriye çekildi.
İlk defa arın'ı bu derece düşünceli görüyordum.
Salonun ortasında volta atarken kendi kendine birşeyler mırıldanıyordu. Tahminimce sakinleşmek adına bunu yapıyordu.
Bir anda bana dönüp üzerime doğru yürüdü. "Anlat güzelim,kim o adam nereden tanışıyorsunuz."Sorduğu soruya nasıl cevap vericeğimi düşünürken yaşadıklarımı asla anlatmak istemiyordum.
"Hadi güzelim ne yaptı o piç sana anlat."diye sakince sordu.
Utançla ellerimi yüzüme tutup hıçkırıklarım bastırmaya çalıştım.
"Kötü bir şey mi yaptı o piç sana?Konuş artık güzelim. Yemin ederim ki hiç bir şey yapmayacağım."diye sabırsızca söyledi.
Dedikleri ile az da olsa sakinleşirken gözlerimi yüzünde gezdirdim. .
"Işıl hadi güzelim. Neyden çekiniyorsun. Anlat artık. Kafayı yiyeceğim düşünmekten."diye çıkıştı.
"Çok mu merak ediyorsun,Dur ben seni daha fazla meraklandırmadan muhteşem hayat hikayemi anlatayım. O piç herif var ya benim masumiyetimi aldı. On iki yaşım da bana tecavüz ederek hayatımı karartı.Hani beni seviyordun ya şimdi de tüm gerçeklere rağmen beni kabullenebilecek misin?"diye bağırarak göğüsüne vurmaya başladım.
"Ben kaç kere intihar etmeye çalıştım biliyormusun o adam bana tecavüz ettiği gün o çocuk aklıma ölümü seçip kendimi kaçıncı kattan attım, ya da kaç ay komada kaldım haberin var mı? Sırf bir daha o adamı görmeyeyim diye kaçtım ta ki bu güne kadar.
Söyle şimdi beni sevebilecek misin? Beni sarıp sarmalayacak mısın? sen beni sevsen bile ben sana nasıl bu kötülüğü yapacağım peki Arın Kandemir."Diye avazım çıktığı kadar bağırıp yere çöktüm.
Nefret ediyordum kendimden,bedenimden en çokta karşımda benim için göz yaşı döken adama karşı kalbimin hızlı atmasından.
Kirli ve iğrenç geçmişim tekrar karşıma çıkmış beni bir harabeden farksız bir duruma getirmişti.
Ama bu sefer tek yıkılan ben değil benimle birlikte ağlayan adamda yıkılmıştı.
Önümde eğilip göz yaşı döken adam belki de benim miladım olacaktı.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Evet bölüm hakkında ki yorumları alayım.
Bölümde en çok sevdiğiniz yer?
Sizce Arın ne yapacak?
Bilgilendirme!!!!
Son dokuz yılda 7000'den fazla kadın tecavüze uğradı. Tecavüze uğrayan kadınların %60'ı 18'inden küçük. %60' sadece çocuk.
"Rızası var"denildi "tecavüz yarım kaldı"denildi "eski sevgili"siymiş denildi "zaten bakire değildi"denildi
Tecavüzcüler serbest bırakıldı, onlar aramızda.
Sakın tecavüze sesiz kalma!!
Kendinize iyi bakın. Görüşmek üzere.
- Writer
