LADY IN RED

LIR 2

Matapos ma ilagay ang lahat ng mga boxes sa covered court ay nakangiting bumalik ako sa aming tent. I had to take a nap muna para kumuha ulit ng energy. Although the ceremony will eventually start within in a minute i'd still prefer to go back at our tent and take some rest. Hindi naman siguro ako hahanapin nila dad and mom busy naman kase ang lahat kaya alam kong nobody notice that i wasn't there. Binuksan ko na ang aming tent at nakangiting naglakad tungo sa bed na nasa gilid. Medyo malaki ang tent na aming pahingahan kung kaya pag pasok mo ay medyo ilang dipa pa upang marating ang bed. Maliit lamang ito kakasya lamang ang isang tao, ngunit kahit maliit ay okay na ang importante ay makapag pahinga muna ako kahit saglit lang.

" Haysss, thank you Lord makakaidlip rin ako kahit sandali " Bulong ko.

Humiga na muna ako at saka ko lang naramdaman ang pagod na katawan ko, i feel so tired. Maya maya pa ay di ko na namalayang nakatulog na ako. Iyong idlip na sana ay gagawin ko ay talagang naging totoong tulog na.

-

" Cynthia iha, did you see your best friend Cait? " Auntie Cailyn asked suddenly amidst of the ceremony.

" ahm, she told me po na mag c-cr lang daw po siya at babalik din. I will follow her po nalang auntie " I utter. Nagtaka naman ako dahil bakit hindi pa bumabalik si cait gayun na sabi niya ay mag c-cr lamang siya. Where is she?

" Okay sige.. "

Habang naglalakad tungo sa aming tent ay napansin kong nakabukas ito, my lips twitched because of it. Nakaidlip na naman siguro ang babaeng to. Pumasok ako sa loob at nakita kong nakahiga si Caitlin sa bed, sabi ko na nga ba eh. Mukhang mahimbing ang tulog neto ah. Akmang gigisingin ko na ng matandaan kong napuyat nga pala ito kagabi, so imbis na gisingin ko ay hinayaan ko na lang muna ang kaibigan kong mahimbing na natutulog.

" Hay nako Havana Caitlin, bakit ba kase napaka sipag mong babae ka, ayan tuloy.." Saad ko. Minsan talaga na aawa ako sa best friend kong to. Imagine, she's the heiress of their family's fortune but she still study hard and deep. I am really proud of her, i hope i am like her too. Ako kase mas maraming time gumala kesa ang mag-aral. I was a brat when caitlin was unique and smart. How to be you ba? Napangiti na lamang ako at bumalik na lamang sa event because i saw someone that caught my attention there.

-

Nagising ako dahil sa kulog at kidlat, mukhang uulan yata ah. Sa totoo lang takot ako sa kidlat, marami na kase ang na aksidente ng dahil sa kidlat. Kaya alam kong delikado ito lalo na sa mga ganitong lugar na probinsya. My goodness! Wala pa naman sina mom and dad dito, lalabas na lang siguro ako at pupunta ng court dahil sigurado rin akong hinahanap na ako nina mommy. Tatayo na sana ako upang lumabas ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasamang malakas na kulog at kidlat. Nanginginig akong napa upo muli dahil sa labis na kaba at takot. Ang puso ko ay parang lalabas na dahil sa takot. Hindi naman ako makasigaw dahil sa lakas ng ulan at siguradong wala rin naman'g makakarinig sakin dahil medyo my kalayuan rin ang tent sa kung nasaan ang covered court. Darn it!

" Juskopo! Anu ngayon ang gagawin ko, i hope someone could help me here, " Ani ko. Ipinagdarasal ko talaga na sana meron taong makakapunta rito at sasamahan ako despite of the strong thunder and lightning outside. Umuulan pa ng malakas, maiiyak na ako ng biglang bumukas ang pintoan ng tent. Without a second thought, i run towards who's the one that came. Napahagulgul ako habang nakayakap dito, niyakap niya rin ako pabalik sobrang bigat ng dibdib ko at gusto ko talagang umiyak dahil sa takot. At last meron din taong naka-alala na nandito ako sa loob ng tent.

" Hush! It's going to be okay now, " A warm baritone voice echoed. Looks familiar, i abruptly unhugged him and look

who's the one i hugged from behind. Di ko na kasi nakita ang hitsura niya pagpasok dahil naka hood siya at nakatalikod upang isara muli ang pintoan. Medyo madilim din kase ang loob ng tent dahil na din sa masama ang panahon. Walang kuryente at lalong lalo na walang ilaw sa loob. Kaya akala ko isa lang sa body guard's namin o d kaya sa mga taohan ni dad. How could it be. Darn! Pag-angat ng tingin ko ay ang lalaking ni hindi ko ma imagine na pupunta rito upang e rescue ako. Talagang basang basa pa ito ng ulan dahil wala man lang itong payong na dala. Is he really here for me? What the! Lumayo ako sandali dahil sa labis na hiya.

" I-im sorry, i thought— " Di ko matapos ang sasabihin ko dahil sa hiya. Di naman ito sumagot bagkus ay naghubad ito ng hoodie niya, dahil siguro sa nalalamigan na ito. I bow my head and not talk for a moment. It was so awkward for us to be silent. Sht! Lalong lumakas pa ang buhos ng ulan at ang pagkulog at kidlat sa labas. Mas lalo akong nahintakutan dahil napakalakas talaga ng kidlat, para bang hinahalukay ang ilalim ng lupa. Nanginginig na napaupo ako sa isang stool na nasa aking gilid. Thank God there's a stool here, parang ma a-out balance kase ako dahil sa takot. Gusto kong mayakap sina mom and dad i am used to it everytime na kukulog ng malakas at kumikidlat. Lumapit naman ito sakin upang alalayan ako, never have i ever imagine na ma ta trap kami sa isang lugar habang ganito pa ang sitwasyon. Nakakahiya man isipin na ang taong kinaiinisan ko pa ang siyang tutulong at dadamay sakin dito ngayon.

" T-thank you " I muttered softly. Hindi ito sumagot, hinayaan ko na lang din. Ngunit nagtanong naman agad ito. Why? For telling him thank you? Or for having emotional right now.

" Why ? " He asked.

" Why? what do you mean? " I asked him too. Naguguluhan kase ako ano ba ang tinatanong niya.

" Why are you so scared like a little kitten? " Tanong nito. Talagang bumalik lahat ng luha ko dahil sa tanong niya. He really has the guts to insult me huh? Kahit ganon ka insulto ang tanong niya ay minabuti ko parin na sagutin iyon. So i decided to tell him why im scared. Matapos kong i kuwento sa kanya ang dahilan ay hindi siya sumagot. Walang salita ang lumabas sa kanya kundi ay tahimik lamang itong tumango. Tumahimik na din ako at nagpakawala ng buntong hininga. Hindi pa rin kase humuhupa ang ulan, ngunit unti unti rin naman nawawala ang kulog. Mas gumaan na din naman ang pakiramdam ko dahil na rin sa my kasama na ako. At take note, the man i am with was the man i hate the most. Pero ngayon unti unti na rin naman nawala ang inis ko sa kanya, lalo na sa ipinapakita niyang pagka gentleman. Di kase siya pala salita, he would always nod his head. Isang oras na ang inabot namin dito sa tent ngunit wala pa rin kahit isa ang nagtangkang e rescue kami. Hindi na ako mapakali kaya tumayo ako sa aking inu-upoan upang silipin sandali sa labas. Ngunit imbis na maglakad ay sa kasamaang palad natumba ako. I am waiting for myself to hit the ground but it didn't happen. Bagkus ay isang matigas na braso ang sumalo sa akin. It was the man beside me, sinalo niya ako upang huwag ako tuloyang mahulog. Umigting ang panga nito at dali dali akong tumayo at umayos dahil mukhang nagbago ang expression ng mukha nito. It turns cold and dark the way he looked at me intently.

" I—im sorry " I whispered.

" Don't be stupid, watch every move you make " He said sarcastically while his breathing was hard and rough i can see it through his adams apple. Bigla naman akong binuhusan ng malamig na tubig ng sabihin niya iyon sa akin. Para bang ang tanga ko lang sa paningin niya. Although it's quite embarrassing mas pinili ko na lamang na huwag na sumabat pa. Ang maliit na tsansa ko na mabait siya ay bigla na lamang nabuwag na parang bula. He just remind me of how arrogant he is wala siyang kasing suplado. Buti na lamang at unti unti na humula ang ulan. Kaya lumayo na lang ako kaunti sa kanya at umupo na lang. Sakto ring my bumukas ng pintoan ng Tent. And thankfully it was my dad and mom. They suddenly run towards me and hugged me so tight. Siguro'y nag alala sila ng labis. Alam kase nila na natatakot ako sa mga ganitong sitwasyon kaya naman ramdam ko ang labis na pag-aalala nila. Matapos nila akong yakapin ay agad nilang nilingon ang lalaking nasa aking likuran. Nilapitan ito ni dad at saka tinakip ang balikat. Bahagyang tumango naman agad ang lalaki kaya nagtaka ako dahil mukhang nagkakaintindihan sila ng aking ama. Seems like my father knows him very well. Na una nang umalis sa amin ang lalaki kinumusta muna nila ako dad bago kami umalis.

Matapos ang nangyari ay hindi ko na muli pang nasilayan ang lalaking iyon. Busy na rin kami dahil isang week nalang ay exam na namin. Pupunta rito ngayon sa bahay si cynthia upang mag-aral. Hindi parin daw kasi sumi-sink in sa kanya ang lahat ng mga ni review nito. E pano ba naman kasi imbis na pag-aaral ang atupagin ay ang pag lakwatsa ang inuuna. Minsan ay naiinis na ito sa akin kasi palagi ko lang itong pinagsasabihan. We are so opposite in everything but still were best friends. Maya maya pa ay dumating na agad si cynthia. Her high pitch voice was so damn annoying. Konti na lang talaga at masasabunutan ko na tong babaeng to.

"Oh my god bestieeee, long time no see alam mo ba na my utang ka sakin?" Napaisip ako bigla sa kanyang sinabi, ano ba ang utang ko ni wala akong matandaang nangutang ako sa babaeng to. What the heck of this annoying gal thinks?

"I don't remember anything" saad ko at agad na bumuklas ng isang libro. Ewan ko ba sa babaeng to ba't andaming pakulo.

"Hmmmmm, ano ka ba! What i mean is you owe me some explanation on what's really happen to you in our tent during the event last week" She exclaimed. Agad naman akong natigilan.

"Nothing happens," Tila hindi naman ito kumbinsido at medyo tumaas pa ang kilay nito kaya nagtanong na naman ito.

"Then tell me who's with you then?" Tiningnan niya ako ng my pagdududa, she look at me intently she never let her sight on me. Talagang hindi ako nito titigilan kapag hindi ako nagkuwento rito kaya wala akong ginawa kundi ang sabihin dito ang lahat ng nangyari sa tent. She became speechless and numb sandali ngunit agad ding nakabawi hanggang sa tumili ito ng tumili. Lumabas pa lahat ng aming kasambahay sa kani kanilang mga pahingahan upang tingnan kami sa sala kung ano ba ang nangyayari. Sinuway ko naman ito at mahinang tinampal.

"Ano bang tinitili mo diyan?" Naiinis na tanong ko habang ito ay parang tangang nakangisi pa rin.

"Duhh! Don't you fvking know who's with you? He's the ultimate and hottest and a well known Bachelor's in the whole wide world halos laman nga siya ng mga tabloids magazine and social media because of his achievements. My goodness, you're supposed to be the happiest girl, he's your knight in shining armor. Oh sht, i couldn't imagine if i was in your shoes then errrr" Mahina naman itong tumili at tumingala pa upang pahiran ang fake nitong luha. Natawa naman ako sa o a nitong reaksyon.

"Shut up. If i were you i wouldn't wish to be with him that day because he's so stupid and a bastard asshole," bumaling itong hindi makapaniwala sa akin. She wait as if i was joking around akala siguro nito ay babawiin ko ang sinabi ko ngunit nadismaya ito ng makitang seryuso akong bumalik sa aking ginagawa.

"Really? He's a jerk? Akala ko mabait siya because he rescue you and of course you reached on him right?" pag-usisa pa nito.

"But that doesn't mean he's a gentleman. Siguro ay nagkataon lang na pumunta siya doon sa tent upang sumilong o kung ano man. Wala na akong pakialam doon" saad ko.

"Let's not talk about him, i don't care who ever he is kahit pa siya na lang ang nag-iisang lalaki sa buong mundo ay hindi ko gugustuhing makasama siyang muli," Sarkastikong wika ko kaya tumahimik na ito saka tahimik na lamang na umupo sa aking harap. Hindi na ito nagtanong pa marahil ay naramdaman nitong hindi na ako nasisiyahan na pag-usapan ang lalaking iyon.

Maaga akong nagising upang maghanda papuntang skwelahan. Ayokong mahuli sapagkat ngayon ang exams namin. Matapos kong magbihis ay agad akong bumaba, naabutan ko si dad na nasa sala habang nagbabasa ng newspaper, nagtaka ako kung bakit hindi pa pumapasok si dad sa trabaho. Everytime kase na gigising ako ay si mommy palagi ang naaabutan ko o di kaya ang aming mga kasambahay. Nagkibit balikad na lamang ako at nagpatuloy na sa paglakad sandaling nag angat ito ng tingin at ngumisi ng makita akong paparating.

"Good morning daddy," Bati ko saka humalik sa pisngi nito. Tinapik naman nito ang aking likod at binati pabalik. Agad kong pinuntahan ang aking mommy na naghahanda ng aking breakfast. Mom is always hands on when it comes to my foods. Ayaw niyang ini-aasa sa mga kasambahay ang pagluluto ng aking pagkain. Minsan ay nagiging O A na ito ngunit dahil nag-iisang anak nga lang daw nila ako, kaya hinahayaan ko na lang. Wala naman akong magawa kapag si mommy na ang nagsabing siya na ang gagawa para sa kin. That's why i really admire her for being so dedicated to our family. Soon, pinapangako kong magiging katulad rin ako ni mom someday! Yumakap ako sa kanya habang nakatalikod ito, ganito na ata ang routine namin every morning kapag papasok ako. Always ko kase siyang naaabutang nagluluto rito. And i always hugged her from behind. Iginapos nito ang aking kamay at mahinang humalakhak. She's enjoying everytime i did it. Super clingy ko din kase minsan.

"Good morning mommy, love you," i uttered sweetly, humarap siya sa akin at niyakap niya ako ng mahigpit saka hinalikan sa aking ulo.

"We always love you our forever sweetheart," Iginiya niya na ako sa mesa upang makakain na. Matapos naman akong kumain ay agad na nila akong pinahatid sa aming driver papuntang school. Medyo malapit lang naman kaya mabilis lang ang naging byahe namin. Bumaba ako ng sasakyan at nagpasalamat sa aming driver na si mang ben. Maaga pa ng ako'y dumating napalibot ang aking tingin ng medyo marami rami na din ang estudyanteng pumapasok. Pumasok na ako sa loob upang hanapin ang kaibigan kong si Cynthia. Kadalasan kase ay talagang sumasabay kaming pumapasok sa loob ng classroom. Nang hindi ko pa din makita ang kanyang pagmumukha sa loob ng campus ay pinili ko na lamang na mauuna na. Ilang hakbang palang ang nagagawa ko ng my biglang tumawag ng pangalan ko.

"Havana Caitlin Arello Monteverde," Sigaw nito sa bandang likuran ko. Naiinis na binalingan ko ito dahil mukhang wala itong pakialam na sumigaw sa kalagitnaan ng maraming tao. Graduating na kame sa highschool at magiging senior high na kami next year. Buong campus ay alam na ako ang nag-iisang anak ng mga Monteverde. At ni hindi nasagi sa aking isipan na maging center of attention ng lahat. My parents wanted to show the world how to treat everyone fair. Bumuntong hininga ako ng medyo nakalapit na ang aking kaibigan sa kin. Agad ko itong tinaasan ng kilay at pasimpleng inirapan. Tila hindi naman umandar ang aking inis rito kaya ngumisi lamang ito ng makalapit sakin.

"What? I didn't do anything," Napairap na din ito sakin. Aba't, kung hindi ko lang kaibigan to ay baka na pagsalitaan ko na agad to.

"You really love attentions do you,?" I sarcastically asked. Ngumisi naman ito na parang ewan.

"I just wanted to remind everyone that you're not just a simple student here, i knew that there are people here are secretly jealous and insecure in everything about you, alam ko dahil minsan ko ng narinig ang mga bulong bulongan ng ibang studyante dito. They are accusing you of manipulating every grades that you've got and even on your achievements.. So imbis na mainis ka sakin ngayon, you should thank your Bestie, hindi ko hahayaang merong masabi ang iba rito dahil in the first place this campus was all yours," Kalmadong sabi nito habang patuloy kaming dalawa sa paglakakad papuntang silid. I was running out of words when she said to me that i am manipulating everything i've got here. Hindi minsan nasagi sa aking isipan na maging madaya sa ibang mga studyante rito. All the achievement, highest grades, medals, trophies and certificate was all because of my hardwork in studying late at night. Halos wala akong nasabi nung sabihin iyon sakin ni cynthia but of course to the rescue siya kaya imbis na pag-aaral ang aatupagin nito dahil exams namin ngayon ay ang pagkompronta ang kanyang inuna sa mga studyanteng nang backstab sa akin. Ang nakakatawa pa ay classmate pa namin ang mga to. Ang grupo ni diane na angat din sa buhay ang siyang nang accused sa akin. I wanted to asked her where did she get the face to insult me. Pero dahil sabi ni mommy and dad. Be nice and kind to everyone even if everyone does not. So imbis na tulongan ko ang kaibigan ko ay hinayaan ko na lang to at inawat na.

"Why did you stop me Cait, did i told you to leave me this,?" Naiinis na tanong nito. Ang mga kaaway naman nito ay nagtaasan lang ng kilay, hindi din nagpapatinag kaya naman wala kaming laban dahil dalawa lang kami. Sila ay apat, saka hindi pwedeng awayin namin ang mga to kahit pa sabihin na nagpakalat ito sa campus na peke ang lahat ng mga achievements ko. Ayoko parin na makagawa ng eksena. I just want some peaceful life and never in my dreams to cause a fight.

Matapos ang aming exam ay agad na akong umuwi ganon din si cynthia, she told me that she's gonna meet her brother chad dahil kakauwi lang nito galing America. Doon kase nag-aaral ang kapatid nito kaya minsan lang kung umuwi ito ng kanilang bahay. She invited me to come with her because chad initiates. I met him twice and he told her sister cynthia that he likes me. Ako naman parang ewan na hindi alam kung anong isasagot sa sinabing iyon ng kanyang kapatid. Walang wala kase sa bokabularyo ko ang likes likes na yan. Her brother always chat me everytime i opened my social media accounts. Sometimes i'll just ignore and log out so that he can't able to contact me. Napakakulit kase, isipin mo. Sa murang edad naming to na dalawang taon lang ang tanda niya sakin ay marunong nang manligaw? Siguro nga ganoon sa america, napaka advance ng mga bata kahit pa sa mga ganoong bagay. Agad akong nag alibi kay cynthia na hindi ako pwedeng sumama dahil my family gathering kami tonight so she accepts it. Cynthia knows me very well, and she knows that i don't have any plan of getting attached to someone, especially Boys. Si dad lang ang pwede kong mahalin sa buong buhay ko.