KARANLIĞIN SALTANATI (+18)

4. KUKLA

İçimde kötü bir his vardı . Sanki bir labirentteyim ve buradan asla çıkamayacak gibi hissediyordum . Adam akıllı dinlenme fırsatım olmamıştı , çok garipti birkaç gün önce beni öldürmek isteyen adamla yakın bir zamanda evlenecektim .

Yorgun olsamda uyuyamadım yatakta bir ileri bir geri dönüp dolaştım . Aklıma Esra geldi acaba şuan durumu iyimiydi ? Yakalanmamasını umuyordum Çeliker onu bulup öldürdüyse eminim söylerdi , böyle şeyler ona zevk verirdi …

Sabahın nasıl olduğunu bile anlayamadan gözlerimi araladım . Elif ’e bakmak için hızla odasına gittim .

Kapıyı açıp yavaşça içeri girdim hala uyuyordu derin bir nefes aldım o burada olunca adeta diken üzerindeydim yavaşça kapıyı kapatıp çıktım .

Karşıda durmuş beni dikizleyen Çeliker’i görmemle tam yanından gideceğim sırada önüme geçti . “ Günaydın demekte mi yok ?” Tam laf edeceğim sırada aklıma dün düşündüklerim geldi ona laf sokmak belkide bana daha çok sinirlenmesine sebep olabilirdi . “ Günaydın ” Dedim .

-“Yüzünü bile yıkamadan Elif 'in odasında ne yapıyorsun?” Her sorduğu soruya cevap mı vermek zorundaydım .

-“Kontrol için anlarsın ya .” Daha fazla dayanamayıp hızla odaya geri gittim . Odanın içinde olan banyoda işlerimi halledim temiz bir havlu görmemle uzun zamandır banyo yapmadığım aklıma geldi ve fena halde kendimi kirli hissettim sonuçta bir süre buradaydım diyerekten banyoya girdim .

Odadan çıktım aşağıda Elif ’in sesini duymamla aşağıya indim . Kahvaltı masası hazırlanmıştı Elif ve Çeliker oturmuş başlamışlardı bile Elif beni görmesiyle “ abla sen evleniyor musun ?” demesi bir oldu . O an ne diyeceğimi bilemedin . İlla ona bu durumu anlatacaktım ama ben anlatacaktım bir başkası değil . Sinirle Çeliker ‘e baktım . Bu durumda zevk alıyordu . “ Elif bunu sana daha sonra açıklayacağım ,şimdi değil .” Elif masadan kalkıp salondan çıktı . Sinirliydi ondan böyle bir şeyi sakladığım için bana kızgındı .

-“Yaptığını beğendin mi ? Ona daha söylemediğimi biliyordun .” Sitemle bağırdım . Rahatını bile bozmadan yemeğe devam etti .

-“ İşleri ağırdan almayı kesmen gerekiyor fazla zamanın yok .”

-“Biliyor musun ? İlk başta neden onu seven bir kadınla çıkmayıp ondan bir çoçuk yapmayı istemiyor demiştim ama şimdi daha net anladım ki kimse sana katlanamaz kimse seni sevemez pisliğin önde gidenisin Çeliker insanın bakınca midesini bulandıran türdensin . “ Hızla oradan uzaklaşıp Elif’in kaldığı odaya gittim ki orada dursaydım bu iş dahada kötü bir hal alacaktı .

Odaya girdim Elif camdan dışarı bakıyordu .

-“İnsan bir kapı çalar .”

-“Bu zamana kadar odana girerken kapı çaldığımı hatırlamıyorum .”

-“Daha önce hiç kendime ait bir odam olmadığı içindir .” Dedi . Küçükken hep hayal kurar ileride çok zengin olacağımızı düşünürdüm . Yıllardır hep birbirimize uzaktık çalıştığım için onu hep kendimden uzaklaştırdım . Hayatımı adadığım işin bana getirdiği ise bir hiçti . Yavaşça yanına yaklaştım . “ Haklısın .” Ağladığını biliyordum inatla yüzüme bakmamaya devam etti . “ Her ne kadar benden yaşça küçük olsanda benden daha olgun daha mantıklı düşünen biri oldun Elif eminim ben olmasamda kendi başına rahat bir yaşam sürebilirsin . Sana her şeyi vermek isterken her şeyden oldum , kabul ediyorum . Evlilik konusunada gelirsek bunu benden duymanı isterdim ama bu ” biraz daha yaklaştım ses tonumu kısıp “ normal bir evlilik olmayacak .” Bana döndü anlamaz gözlerle bana bakıyordu . “ Nasıl yani ?”

-“ Bak bunları sakın kimseye söyleme bir evlilik olacak doğru ama bu uzun süreli değil en yakın zamanda ikimizde buralardan gideceğiz .” Elleriyle göz yaşlarını silip “ abla su dışarıya bir bak bir sürü adam sadece bir evi gözetliyor her birinin belinde silah eğer aranızda gerçekten bir şey yoksa bu adam durumu anladığı an hemen işimizi bitirir . ”

-“Korkma sana hiçbir şey olmasına izin vermeyeceğim .”

-“ Ya neden diğer insanlar gibi normal bir şekilde yaşayamıyoruz niye normal bir işte çalışmak yerine böyle tehlikeli işler yapıyorsun bilmiyorum mu sanıyorsun abla her şeyi biliyorum parayı nasıl kazandığını insanları dolandırdığını biliyorum . Sıkıldım artık benim tek ailem sensin ama seninle de hep uzağız şimdide evleniceksin ve gelip bana sahte bir evlilik olacak diyorsun . ” Her şeyi biliyordu ne kadar aptal olduğum bir kere daha yüzüme sarptı etrafıma baktım gerçekten bir çıkış yolu varmıydı kafamda kurduğum plan sanki sarsılmış gibiydi .

-“Tamam . Ben halledicem .” Diyip daha fazla orada durmadım hızla odadan çıkıp dün kaldığım odaya gittim . Odada her şey üstüme üstüme geliyordu . Yavaşça yere çömeldim tek istediğim güzel rahat bir hayat yaşamaktı . Birilerinin elinde kukla olmak değildi . Aklımı başıma almam gerekiyordu . Çeliker’ le konuşmak için onun çalışma odasına gittim . Gelmemi beklemiyordu beni görünce anlamsız gözlerle baktı .

-“Telefonumu ver .” İlk gün almıştı daha da vermedi telefonumda özel ve gizli bir şey yoktu bu durumda ondada durmasına gerek yok . “ Telefonun imha edildi .”

-“Ne yapıldı , ne yapıldı bunun için kimden izin aldın ?”

-“Senden almadığım kesin değil mi ?” Yüzeme bakmayı kesmiş işine geri dönmüştü . Orada öyle duruyor sadece ona bakıyordum . Varlığımı umursamıyordu bile , “ parayla neden birini tutmadın .” Aklıma birden gelen o soruyu sordum bakışlarını işinden çekmeden “ sana, bana soru sorma hakkını verdiğimi hatırlamıyorum .” Dedi bu adam akıl hastalarından beterdi daha fazla onunla aynı ortamda durmak istemediğimden odadan çıktım sertçe kapıyı kapattım kendini ne sanıyordu bu böyle acısı neydide bunu benden çıkartıyordu .

O kadar yalnız hissediyordum ki herkes bir deliğe girmiş hiç ses yoktu rüzgar bile susmuştu koskocaman bir villa bu kadar büyük evleri sevmiyordum kendimi dahada yalnız hissetmeme neden oluyordu . Söylediğim şeye bak hayatımda kaç defa böyle bir ev görmüştüm ki yavaş adımlarla aşağıya indim büyük camdan dışarı baktığımda görüntü her zaman ki gibiydi korumalar göz açtırmıyordu .

Etrafta gezinmeye başladım çok fazla oda vardı ışığın bile uğramadığı koridora girdim . Önümde duran kapıyı yavaşça açtım . Çamaşır odasıydı umutsuzca kapıyı geri kapattım ne bekliyordum ki yanında duran odayı açtım depoydu . Sonra bir sonraki odayı açtım odada büyük bir yemek masası vardı . Sıkıntım geçmemişti yukar ki katlara çıkıp bakınmaya devam ettim gördüğüm ilk odaya girdim misafir odasıydı oflayarak geri çıktım gözüme koridorun sonundaki oda çarptı . Kapının rengi bile farklıydı yavaş adımlarla kapıya ilerledim . İçimde garip bir his vardı . Kapının kulpunu çevirdim ve açtım .

Açar , açmaz gördüğüm şeyle olduğum yerde kaldım duvarlarda , masanın üzerinde benim fotoğraflarım vardı . Yavaşça masaya yaklaştım . Gizli çekilmiş fotoğraflarımı gördüm . Yıllara ait fotoğraftı bazıları , iyi ama neden ? Neden bunlar buradaydı ? Kulağımın dibinde hissettiğim nefesle hızla arkamı döndüm …