KARANLIĞIN SALTANATI (+18)

3. KABUL

Dört duvar arasında geçen zamanlarım , karnımın açlıktan guruldaması , yorgunluktan kayan ama rahatsızca geri açılan gözlerim , duvarları kırmak kapıyı yumruklamak istesemde yapamadım kolumu bile kaldıracak güçüm yoktu .

Çeliker’in o sözünden sonra yüzüne sertçe bir tokat atmıştım . Sinirle odadan çıktı yüzüme sadece ‘ bittin sen ’ dedi ve defolup gitti . Ne bekliyordu o şerefsiz böyle bir şeyi kabul edeceğimi mi ?

7 Saat sonra ;

Ne ara kapandığını anlamadığım gözlerimi araladım . Ama bu sefer boş odada değildim . Hızla etrafa baktım . Bir hasta odasındaydım ben etrafa bakıyor ne olduğunu anlamaya çalışırken içeriye kız kardeşim Elif girdi onun ardındansa Çeliker .

Kardeşimin burada ne işi vardı ? Elif hızla yanıma gelip bana yavaşça sarıldı gözleri kızarmış ve şişmişti . “ Abla çok korktum sana bir şey olacak diye .” Diyerek bana sokulup dahada ağlamaya başladı . Ben ise anlamaz gözlerle bakıyordum .

-“Ne oldu bana ?” Diye sordum . Elif burnunu çekerek . “ Sen işte bayılmışsın Adar abide seni hastaneye getirmiş . ” Gözlerimi Çeliker ’e çevirdim . Ne yapmaya çalışıyordu . Kız kardeşimi nasıl buraya getirebilirdi . Çeliker Elif ’ e dönüp “ bırakalımda ablan biraz dinlensin hem sende bir şeyler atıştır bak gördün ablan iyi .” Dedi gülümseyerek , Elif bana dönüp “ abla sen iyice dinlen ben daha sonra tekrar gelicem ” dedi ve odadan çıktı . Odadan çıkmasıyla bakışlarım tekrar Çeliker ’ e döndü . “ Nasıl onu buraya getirirsin pislik ona dokunursan seni gebertirim .” Söylediklerim hoşuna gitmiş gibi sırıtmaya başladı .

-“Bu halinlemi , şu haline bak Sahra bıraksam zaten kendi halinde geberip gidiceksin ama ben sana yardım edip bu süreci senin için hızlandıracağım. Tabi eğer dediklerimi yapmazsan .” Bu pisliğe tam bir şey diyecekken konuşmaya devam etti . “ Kız kardeşini unutma yapacağın , söyleyeceğin her şeyin ucu onada dokunacak .” Sözler boğazıma takıldı bir şey diyemedim .

-“ Dinlen yarın tekrar gelicem ama bu son olacak iyice düşün her şey senin elinde Sahra .” Dedi ve çıkıp gitti .

Akşama doğru birkaç hemşire beni kontrole geldi . Onlara sorunun ne olduğunu sorduğumda yorgun ve açlıktan bayılmışım birde birkaç kan değeri düşük çıktığı için bugün yatmam gerektiğini söylediler yarın taburcu olabilirmişim .

Aradan geçen saatlerin ardından Elif yanıma geldi . “Abla nasılsın biraz daha iyi misin ?” Gülümseyerek başımı salladım . “ Ben iyiyim sen merak etme beni de anlat o adam seni nasıl buraya getirdi ?”

-“Adar abi mi ?” Dedi kafamı sallamamla devam etti . “ Marketten eve gidiyordum önümde siyah bir araba durdu . Adar abi indi ve bana senin hastanede olduğunu söyledi doğrusu ilk başta inanmadım ve korktum ama Adar abi gerçekten çok iyi biri siz sevgilimisiniz abla ?”

Kafamı şiddetle salladım . “ Hayır Elif sen düşünme şimdi bunları tamam mı yarın taburcu olacağın ve buradan çıkacağız . ”

Saat gece yarısını çoktan geçmişti gözlerim tavanda düşünüyordum . Aklıma bir plan vardı ama bu plan beni bitirede bilirdi . Çeliker zeki bir adamdı işine odaklı aynı zamanda piyasada oldukça tanınan bir iş adamıydı . Eğer teklifini kabul eder güvenini kazanırsam bana açık kapı bıraka bilirdi . Tek yapmam gereken her şeyi hazırlamak ve güvenli bir şekilde kaçıp gitmek . Tabiki ondan bir çoçuk yapmayacaktım . Ama kabul etmekten başka şansımda yok gibiydi kız kardeşim olmasa bir köşede kendi kafama düşünmeden sıkardım . Ama o varken bu mümkün değildi . Bütün bu düşündüğüm planı önümüzdeki birkaç ayda yapmam gerekiyordu eğer çok uzatırsam anlaya bilirdi …

Sarsılmanın etkisiyle gözlerimi araladım . “ Hadi kalk artık yeterince dinlendin .” Çeliker başımda dikilmiş duruyordu . Yattığım yerden hafifçe doğruldum odada bizden başla kimse yoktu . “ Ne acelen var sabahın köründe başıma dikilmişsin ?”

-“Kararın ne ?” Tok çıkan sesi dün düşündüklerimi hatırlattı . Bir süre sustum iyi bir fikir miydi diye düşündüm . Gözlerini benden bir saniye bile kaçırmıyor ağzımdan çıkacak olan sözü bekliyordu . Uzatmanın bir anlamı yoktu ilk defa birini kandırmıyordum .

-“Kabul ediyorum .” Dememle yüzünde oluşan saniyelik şaşkınlığı gördüm ardından hemen silindi beklemiyordu anlaşılan zafer kazanmış gibi gülümsedi yavaşça yanıma yaklaşıp “ sana ne demiştim hepsi aynı sonu buldu değil mi ?” sırıtışı bile midemi bulandırıyordu .

-“Şartlarım var Çeliker kız kardeşime asla zarar vermeyeceksin ve banada evlenmeden dokunmayacaksın .” Yavaşça üzerime eğildi . “ Karım mı olmak istiyorsun ?” Geri çekilmedim bu durumdan zevk aldığı belliydi ama beni tanımıyordu . Yanlış kadına çattın Çeliker .

-“Eğer senin çoçuğunu taşımamı istiyorsan evet bunu yapmalısın .” Önüme gelen saçı kulağımın arkasına götürdü . “ Eğer kurnazlık yaparsan seni buna pişman ederim .”

-“Asıl pişmanlığı sen yaşayacaksın Çeliker böyle bir teklifte bulunduğuna pişman olacaksın .”

-“ Bana meydan mı okuyorsun ? ” Sorduğu soruya cevap vermedim bu adamla konuşmak işkence gibiydi içimden ona cevap vermek bile istemiyordum . Oda bir şey demedi odadan çıkıp gitti . Birkaç dakika sonra hemşire geldi ve kolumda duran serumu çıkardı .

3 saat sonra ,

Çeliker ’in evine gelmiştik ev mi desem saray mı bilemedim . Etraf sıkı bir güvenlikle korunuyordu .

Elif 'i dün buraya getirmişler eve girer girmez ilk isteğim onu görmekti . Çeliker’ in onu böyle avuçunun içine alıp oradan oraya götürmesi sinirimi epey bozmuştu .

Elif ’le biraz konuştuktan sonra Çeliker benimle konuşmak istediği şeylerin olduğunu söylemesiyle yanına gittim . Çalışma odasında koltuğuna yaslanmış dik dik bana bakıyordu .

Kafamı sallayarak “ ne ” dedim . “ Elif dün yakın zamanda ablamla yeni bir eve çıkacağız dedi .”

-“Yani ?” Oturduğu yerden hızla kalkıp sert adımlarla yanıma geldi . “ Benim yanımdan bir saniye bile ayrı kalmayacaksın ben ne dersem onu yapmak zorundasın Sahra hala farkında değil misin çoçuk oyuncağı değil bu iş .” Bütün öfkesini yüzüme kusmuştu . Üzerine sinen sigara kokusu midemi bulandırdığından yüzümü ekşitip ondan uzaklaştım “ Ona daha bu olayla ilgili hiçbir şey söylemedim . Biraz zaman ver her şeyi pat diye yapamayız . Ona bir ev tutacağım burada yaşamayacak ve sende onunla konuşmayacaksın seni iyi biri olarak biliyor bırakta öyle bilsin .” Açtığım mesafeyi tek adımıyla kapatıp “ burada kalabilir bunu sorun etmem ve o sadece beni iyi biri olarak değil aynı zamanda senide iyi biri olarak biliyor bunu unutma .”

Daha fazla durmak istemedim odadan çıkacakken kolumdan çekip durdurdu . “ Seninle konuşurken birden susup ya da çekip gitmeyi kes .”

-“Üzerine sinen sigara kokusu midemi bulandırıyor bırak beni .” Bırakmasıyla hızla odadan çıktım .

Hızla Elif ’ in kaldığı odaya gittim . Pat diye odaya dalmam onu korkutmuş olmalı ki yerinden zıpladı . “ Korkma hadi üstünü giyin ev bakmaya gidiyoruz .” Dedim yanıma gelip “ bu kadar erken mi ?” Diye sordu .

-“ İlk günden bulabilir miyiz bilmiyorum ama hadi bir bakalım en azından .”

Üstüne montunu geçirip yanıma geldi hızla aşağı inip kapıyı açıp çıkacağımız sırada önüme bir adam geçip “ Sahra hanım Adar beyin izni olmadan çıkamazsınız .” Dedi .

-“İzin mi ondan izin mi alacağım birkaç saatliğine gidip geleceğim çekilin şuradan .”

-“Dediğim gibi Sahra hanım gidemezsiniz .” Neredeyse beş dakika dil döktükten sonra Çeliker ’in aşağıya indiğini gördüm . Saçları ıslak ve üstünde başka kıyafet vardı . Ona göz devirip “ şu adamlara söylede çekilsinler kapının önünden .” Göz ucuyla adama bakmasıyla adam önümüzden çekildi bu ne sahibine düşkünlüktü bir köpek gibi .

Elif ‘in elinden tutup dışarı çıktık ardından Çeliker ’ de bizimle çıktı . “ Atlayın birlikte gidelim ” ne yapıyordu bu “ gerek yok biz gidip geliriz .” Dememle Elif söze girdi .

-“Abla zaten yağmur yağıyor Adar abiyle gidelim işte ” dedi ve beni dinlemeden arabaya bindi . Bir şey dememe fırsat bile olmamıştı . Bende mecbur bindim .

Yol boyunca kimse konuşmadı . Zaten kaldıracak durumdada değildim . Çeliker’in bildiği birkaç emlak yerlerine gidip evlere baktık Elif ikimizin kalacağını düşünmesiyle Çeliker’in ise hayır burada tek kalacaksın demesiyle Elif ’in bozulduğunu gördüm ama bir süre tek kalmalıydı . Neredeyse her gün onu görmeye gelecektim .

Akşama kadar ev batık en sonunda 1+2 bir ev aldık . Tek kişiye göre idealdı . Eve dönüş yolunda arabayı pizzacıya çevirmesiyle bir şeyler atıştırdık .

Ardından Çeliker’in malikanesine geri döndük .

-“Evi beğendin mi Elif içine sinmeyen bir şey varsa söyleyebilirsin .”

-“Hayır Adar abi çok beyendim .”

-“Senin için orayı dekore ettireceğim o zaman daha çok beğeniceksin .” Elif gülümsemekle yetindi . Ben ise çatmış kaşlarımla Çeliker’e bakıyordum . Bir süre sonra Elif yatmaya gitti . Odada yalnız ikimiz kaldık . “ Bana olan bu bakışın sinirimi bozuyor haberin olsun .”

-“ Ne bekliyordun ?” Bir süre sesiz kalıp soruma cevap vermedi . “ Elif eve taşındığı zaman

evleneceğiz .”

-“Bu kadar çabuk mu ?”

-“Ne bekliyordun ?” Hayatımın en zor zamanlarını yaşayacaktım bunu hissede biliyordum . Bu adamdan en kısa sürede kurtulmam gerekiyordu ama bunu ancak bir adım atarsam yapabilirdim . Ona karşı böyle soğuk davranmam hiçbir işe yaramıyordu . “ Resmi olarak gerçekten evlenecek miyiz yoksa sadece amacın bir çoçuk sahibi olmak mı ?” Cebinden bir dal sigara çıkarmış yakacağı sırada bir an duraksadı sonra tekrardan aldığı sigarayı geri paketine bıraktı . Bana dönerek “ Resmi olarakta dini olarakta karım olacak ilerideki çocuklarımın da annesi olacaksın Sahra yerinde olsam bu işe o kadar kolay gözle bakmazdım .” Dedi ve gitti .