Every Sunday (Sisterhood Series #1)

CHAPTER 6

—ALISHA'S POV—

It was around 11 am when my phone rang. It was King who called me because he needs a help. Just a simple help to buy a gift for their younger sister. Since he's a man, he doesn't know what to give to her sister for her 18th birthday. Dahil day-off ko naman naman at walang trabaho ay sinamahan ko na lang siya, isa pa kailangan ko na ring mang grocery.

"Nandito ako sa Anime shop, yes, wearing a white top, yes yes I can see you! I'll hang up the call. Puntahan na lang kita." I hanged up the call and went to King who is wearing a simple jogger pants and white shirt.

"Hey, Isha, kanina ka pa?" he asked, a small smile plastered on his face.

"Not really, so let's go?" He nodded, so we made our way inside the Anime shop.

He once told me that her sister is an addict fan of Anime, especially Slamdunk, so I think that it would be best if he'll give her the new release season 2 slamdunk manga and other stuff things of Slamdunk.

"Tingin mo, magugustuhan niya 'to?" Hawak niya ang isang maliit ng parang teddy bear na kamukha ni Rukawa. Agad akong tumango bilang sagot. Oo, syempre.

"Ate, do you still have copy of this manga," tanong ko sa isang saleslady ng store.

"Para kanino 'yan, Isha?"

Kinuhaan naman ako ni Ate ng isa pang copy ng manga. Bibili talaga ako ng copy para sa sarili ko. Minsan ko lang talaga i-treat self ko.

"I'm an avid fan of Slamdunk since I was young too."

"Really?! Woah, really?! Then let me pay for—"

"No, it's a treat for myself," I cutted his words.

"No, I insist, Isha. Sinamahan mo ako kaya, I'll treat you that."

"No, I can pay it. Besides It's my dream to buy these kinds of stuffs ever since but I don't have money, so now that I have enough, I can buy whatever I want, 'di ba?"

"Pero—"

"Ako na, King."

Hindi talaga siya natinag kaya't para kaming baliw na nag-aagawan ng manga na hawak. Tama naman siguro ako 'no? Naiintindihan ko namang parang thank you niya na sa pagsama ko sa kaniya pero I have money, I can treat myself.

"Sayang naman po kung mapupunit lang 'yan, Ma'am and Sir," tawag pansin ng saleslady sa amin. "Kung may LQ kayo, maawa naman po kayo sa manga, 'wag niyo idamay."

I WAS ABOUT to open my mouth to eat when I heard someone's voice. An irritating voice exactly.

"Oh, looks who's here." Wew. Boses pa lang nakakarindi na, 'di ako magtataka kung pati mukha nito nakakarindi na rin.

"Ali? King?" Nilingon ko sila pareho, bumungad siya at si Miss Aki sa amin.

Bakit nandito 'yan at kasama pa talaga si Miss Aki. Bangong bingwit, tae naman talagang lalaking 'to oh!

"Ali helped me buy my gift for Qxacchi's birthday. Nandito rin pala kayo," King replied to Miss Aki.

"Ah, Yes, we're just having a date—Is it okay if we sit here, Alisha?" tanong ni Miss Aki.

Nandito kasi kami ni King sa Jollibee at kumakain ng fries at sundae. Halos 6 pm na rin nang matapos kami maglibot-libot sa buong mall. Nang mabili lahat ng kakailanganin para sa birthday ng kapatid niya ay naglibot-libot din ako, bumili ng kung ano-ano para sa sarili ko.

Pagkatapos kaninang magtalo kung sino magbabayad ng manga na bibilhin ko, sa huli ay wala siyang nagawa, mas matigas ulo ko eh. Napagkamalan pa kami ng saleslady na mag jowang nag-aaway. Okay, that's odd tho'.

"Hey, Alisha, long time no see ah," napaismid ako nang marinig ang sinabi niya, kapal pa rin talaga ng mukha ng isang 'to.

"Magkakilala kayo?" halos sabay na tanong ni King at Miss Aki sa aming dalawa.

Napatingin naman ako sa lalaking kasama ni Miss Aki ngayon, nakatayo sa tabi niya, suot ang mapanglokong ngisi, nakashades pa kahit nasa loob ng mall. Ang walang iba kung hindi si Vold.

"Sinong hindi makakakilala sa sobrang rude na Alisha Audere?" Wew. Rude talaga? Sabagay, deserve niya 'yong pakikitungo na 'yon.

"Paano mo siya nakilala, mahal?" masuyong tanong ni Miss Aki.

Tsk, sino rin bang hindi makakakilala sa playboy na 'to? Mahal, my ass. If I know Miss Aki is just his new target. Kung alam ko lang na ganito mangyayari, sana tinuluyan ko na siya noong huli naming kita.

"Patapos naman kami kaya kayo na lang dito, Miss. Let's go, King," sabi ko, hindi man lang sila pinansin.

"Are you sure? Is it okay? Did we disturbed you two?" Miss Aki asked.

"It's okay, Miss Aki, sumasangsang na rin kasi ang hangin dito," sabi ko saka tumingin Kay Vold. "Baka ma-suffocate lang ako."

"I see. You're still rude, Alisha! Walang pinagbago ah," mahanging sabat ni Vold.

"Wala talaga, ikaw? Bagong isda o bagong biktima?" tanong ko saka ngumisi na rin sa kaniya.

"ANG KAPAL MO NAMAN, ALISHA!" sigaw ni Vold sa akin, na siyang ikinangisi ko lalo.

"Huwag kang mag aalala, hindi matatalo ng rudeness ko 'yang mukha mo kung pakapalan ang labanan."

"Teka, magkaaway ba kayo, Isha?" pagputol ni King sa tensyon naming dalawa.

Tumayo na ako at kinuha ang mga gamit ko na nasa tabi ko lang. Sumunod naman si King sa akin. Nauna akong umalis at 'di ko na siya hinintay pa, sigurado naman akong hihingi ng sorry 'yon kay Miss Aki. Rude na kung rude pero 'di ko kayang tagalan pagmumukha ng Vold na 'yon. Malaki pa kasalanan sa akin noon sa akin last year. Kita mo si Miss Aki naman nakita niyang bibiktimahin.

Nakarating na ako sa parking lot at iniayos mga nabili ko kanina sa kotse ko. Tae may nakalimutan yata ako. Teka—

"Hey, Isha? Bakit ka naman biglang umalis—teka saan tayo?" Hindi ko siya pinatapos magsalita at kinaladkad pabalik sa loob ng mall. I think I need his help pa.

QUARTER TO 10 NA nang makarating ako sa bahay. Kanina, pagkatapos kong kaladkarin si King pabalik sa mall ay nag grocery ako, grocery good for 2 months. Marami-rami din kasing bibilhin kaya dahil nandiyan naman siya ay napagtulong pa ako sa pagbuhat.

Natatawa at nabigla pa ako nang malamang kapatid pala ni King si Vold. I didn't actually know Vold's surname, I was surprised when King told me after I shamelessly judge his brother. Eh kasi sino ba namang hindi maiinis doon, sumubok 'yang manligaw sa akin last year at ang gago niya, inaway ako ng girlfriend niya kuno. Ako pa nagmukhang kabet, tae sarap nilang pagbuhulin ng warfreak niyang girlfriend noon. Pero base kay King, seryoso na naman si Vold kay Miss Aki, nagbago na raw. Ewan ko lang, basta ako naiinis sa kaniya. Hindi ko talaga trip 'yon.

Pagkadating na pagkadating ko sa gate pa lang ay bumalandara na ang lasing na si Zy. Uminom na naman yata.

Ano ba nangyayari?

"Nababahala na nga po ako, Ate. Ilang araw nang umuuwing lasing si Zy, hindi ko po alam kung bakit. Pansin ko rin namang hindi sila nagpapansinan nila Xi. Hinahayaan ko na kasi baka may konting tampuhan ang dalawa."

"Alam ba 'to nila Mama, Zav?"

"Opo pero alam niyo namang sobrang tigas ng ulo niyang si Zy." Baka sa akin nagmana 'yan.

Bumuntong hininga na lang ako saka tinanguan siya. "Sige, ako na bahala sa kaniya rito."

Nakatulog na si Zy, kanina ay halos magwala siya. Lasing na lasing eh. May sinasabi siya kanina pero hindi ko maintindihan, halos pabulong na rin kasi kung magsalita. Baka may problema 'tong isa.

I went to her bed—this is not really her room, iisa lang sila ng kwarto ni Xi simula bata pa. Dahil sa kambal at parang ayaw malayo sa isa't isa, hinahayaan na lang namin. Pero ngayon, dito niya gustong matulog sa maliit na parang guest room namin. Sa bahay may 7 na kwarto, isa sa kanila ni Mama, isa sa akin, isa kay Shun, isa sa kanila ni Zy at Xi, ang dalawa ay sa apat kong pinsan at ito.

Iniayos ko ang kumot niya. Panay suka rin siya kanina buti hindi masyado nagkalat at buti nandyan si Zavia, may katulong ako para alalayan siya.

Sa kanilang tatlo, si Xi na lang yata ang hindi sakit sa ulo. Kung si Shun, sobrang tigas ng ulo, hindi nakikinig sa mga pinagbabawal sa kaniya. Daig pa 'yong spoiled brat eh. Kung ano gusto niya, gagawin niya talaga. Ito naman si Zy, ewan, hindi naman siya ganito dati. Maldita lang 'to pero maasahan talaga. May pagkra-prangka na soft-hearted siya.

"H-how dare y-you, y-you stole him from m-me," halos pabulong ni Zy habang ang mga mata ay nakapikit pa rin.

Saglit pa akong natigil nang maramdaman ang mumunting kirot sa kanang parte ng ulo ko. Hindi nagtagal ay nawala rin naman ito. Muli, napatingin ako kay Zy, na mahimbing pa rin natutulog. Paminsan-minsan ay may kung anong sinabi.

"Why of all people? W-why y-you?" garalgal na boses niya, animo sobrang nasasaktan at naiiyak.

Hindi ko na lang pinansin. Susubukan ko na lang siyang kausapin bukas, mas mabuting nasa matinong pag iisip siya pag kinausap ko. Alam kong hindi ako sobrang close sa kanila, na sarado ako pagdating sa kanila pero Ate pa rin nila ako, p'wedeng-p'wede nila akong kausapin pag may problema.

I'm too strict to them because I don't want them to waste their lives for nothing. I'm doing my best, working the hell out of me just to give them the life that their parents wanted to give them. Well, I don't have a problem with Mama and Tito Yuan, not working because why would they work if I could just do it? This was my promised to Mama ever since I was young—to take good care of our family. But why I feel like it isn't enough?

Saglit akong napatitig sa mukha ni Zy–they are both a carbon copy of Mama Kaz. Having a thin pinkish lips, long and dark eyelashes, tanned fair skin and well pointed nose. They are actually an identical twins, kaya nga kung bagong kakilala mo lang sila ni Zy at Xi, mahihirapan ka talagang kilalanin kung sino si ganito sa kay ganyan. The only difference in their appearance is their eye color and their hair. Zy has chocolate brown color and have a long curly brown hair while Xi has hazel eyes and the way they treat other people. May pagka-rude si Zy kaysa kay Xi.

"Look how wasted my sister," I took a very deep sighed and decided to go back to my room. Bago pa man makalabas sa kwarto niya ay narinig ko pa ang huling sinabi niya.

"Bakit sa lahat ng babae, kakambal ko pa ang minamahal mo?"

—PAXTON'S POV—

"Tell me, you're just kidding me, lobes?" She stared at me for seconds and out of the blue, she grin.

Tss, I really don't like it when she grin, I'm sure a very long fight will surely come ahead.

"Lobes naman, alam nating hindi pa nakaka-move on si Ali, alam na alam mo 'yan."

"Yes," simpleng sagot niya.

"So bakit mo gagawin mo 'to? Masasaktan lang siya. Maalala niya lang lahat, sigurado akong iiyak nang iiyak na naman 'yon. Kaya 'wag na, itigil mo 'yang plano mo, Lobes."

"No," tanging sagot niya ulit.

"Anong no—lobes, kilala mo siya at siguradong pag nagkita sila ay masasaktan lang si Ali."

Lobes is planning to make Kys as our priest in our wedding. Sabi niya kasi ito 'yong usapan nila noon, na kapag ganap na pari na si Kys ay siya ang magpapari sa kasal namin ni Lobes. Okay lang naman sana sa akin na siya magpari, naging kaibigan ko rin naman si Kys pero inaalala ko lang talaga si Ali. It's so obvious that she hasn't moved on yet and knowing that Kys is priest now, for sure she'll surely get hurt. She sacrifice their relationship just to make him achieve his dream. Kahit sino naman siguro masasaktan kung papalayain mo ang taong pinakamamahal mo para sa pangarap niya. Gets ko naman usapan nila ni Kysler pero si Ali, uunahin ba niya 'yon kaysa sa kay Ali?

"Please, give it to me. Ako bahala, tiwala ka lang muna sa akin, Lobes. Besides sooner or later, their paths will cross again. We can't stop it. Isa pa, may plano ka bang pagtaguin ang kaibigan natin sa past niya habang buhay? It's been almost 9 years for goodness sake yet she never had a boyfriend again. It's been almost 9 long years, lobes! They both need closure, you know!" she tried to explain.

I really get it but I don't think will do.

"But lobes, not all the time, old couple needs closure, sometimes they just have to separate their ways in order for them to heal."

"No buts, Paxton. My decision is final, Kys will be our priest and Ali will be one of our bridesmaids, if you still insist your point, better think of it or there would be no wedding to be held."

I get the point but I still not agree with her. Inihinto ko ang sasakyan sa harap ng building nila. Seconds after that, we bid our goodbyes. I was about to give her a kiss on her lips but she quickly avoided it. She went out of my car without even giving me a goodbye kiss, that's unusual. Hays, maybe she's damn serious about it.

I drove off the car straight to my office. Bahala na mamaya, may trabaho pa akong aasikasuhin. It's time set aside all of it, work mode is on!