Kalbim dört nala koşan bir atın kalbi kadar hızlı atarken, karşımda gözlerimin içine bakarak vereceğim cevabı bekleyen adamdan ayıramıyordum bakışlarımı...
Ben nasıl böyle bir hata yapabilmiştim aklım almıyordu...Hadi ben yaptım, Alex arkada delil bırakacak kadar nasıl dikkatsiz olabilmişti...
"Ne dediğini anlamıyorum, hem böyle bir şey nasıl bana ait olabilir Allah aşkına...Güldürme beni..." derken elimi havaya savurarak önemsiz bir şeymiş gibi torbadaki bıçağı göstermiştim...
Arelin kaşları yavaş yavaş çatılmaya başlarken, yalan söylediğimi anlamasın diye gözünün içine içine bakıyordum...
Bana doğru eğilmeye başladığında, boğazıma oturan şeyi yok etmek için yutkunmak zorunda kalmıştım...
Yüzünde beliren piç gülüşünü farkettiğimde, yutkunmamı yanlış anladığını anlayabilmiştim...
Pah
