Uçağın piste inerken çıkardığı o tekerlek sesleri kulaklarıma dolarken, karşımda gözlerini kısmış halde beni izleyen Arele sert olduğunu düşündüğüm bir bakış attım...
Dudakları alaylı bir şekilde yukarıya kıvrılırken daha fazla karşısında tepkisiz duramıyacağımdan dolayı, çıkardığım ceketimi sırtıma geçirmek için kemerimi çıkartmıştım...
Yanımdaki koltukta uyuyan ve huysuzca sesler çıkaran Kaan, sanırım benim kıpırdanmamdan dolayı olacak ki gözlerini açmaya zorlamıştı kendini...
"Geldik mi...?"
Ortaya sorduğu soruya cevap vermedim...Beni yaşadığım yerden zorla söküp kopartan bir kardeşe ihtiyacım yoktu artık benim...
Sessizliğimi korumaya devam ederken, Kaan'nın kısık bir sesle sabır çektiğini işitmiştim...
Arel sanki tüm dünyayı kendisi yaratmış havalarında oturduğu koltuktan kalka
