My Abusive Lover

Chapter 15

“Good morning! Does the tour already started? Kasi na left behind ata kami?” tanong ni Hendrich sa desk officer.

“Yes sir, 7:00 a.m po ang call time ng tour,and it’s 10:45 a.m na po!” magalang na sagot ng desk officer.

“darnn! Medyo napasarap kasi ang tulog namin” ani Fredrick na nag papacute pa sa desk officer. "kaya medyo ngayon lang kami at na late na ngang tuloyan" dugtonh nitong tudo na ang pag papacute sa kaharap.

Napansin naman ni Adrian ang pag inakto ng kaibigan kaya siningitan nya ito at pa simpleng siniko. Napa ouch naman ang huli.

“ahhmm, may iba pa bang activities para mamaya?” agaw tanong ni Adrian sa front desk officer. “don’t do stupid things Fredrick, remember we’re here to settled things right! not to make fussy ones.” pasimpleng bulong nito sa kaibigan.

Napaawang namang naka titig si Fredrick kay Adrian, akmang magsasalita sya ng suminyas si Ethan na manahimik ito. Kaya naman kibit balikat at tinungo nalang ang puwesto kung saan nakatayo si Ethan at pahalukipkip at pinaikot pa ang mata bilang pag sunod sa gusto ng mga kaibigan.

“ohh, yes sir! May band on the bay po mamaya, na pwede pong mag request o kumanta ang mga guest!” Sagot ng nakangiting front desk officer.

“That would be nice!” naka ngiting sabi ni Hendrich “thank you for the info” dugtong nito na may ngiti sa mga labi.

Tumango naman ang desk officer sa sinabe ng guest. Napagpasyahan nalang ng apat na maglibot-libot sa resort at umaasang may makitang pag-asa na masalubong nila si Akiesha o di kaya si Chelsea. bago pa man ay tila napapansin ni Hendrich ang tudong titig ng front desk officer kay Ethan. tila sa twing mag sasalita ito ay dito ito naka titig.

"Is there anything wrong miss?" ani Hendrich na naka ngiti.

napalingon naman ang desk officer dito. tila nagulat pa nga ito ng tanungin sya ng lalaki.

"Huh? ahhhmmm....no sir! medyo may kahawig lang kasi si sir!" aning Desk Officer.

"Ai, ganon ba? sino naman?" ani Hendrich na lalo pang ngumiti.

"Yong baby po namin dito" anitong naka ngiti na din.

"Talaga? kamukhang kamukha ba?" paniniguradong tanong ni Adrian sabay siko kay Ethan.

"Ayyy...opo! pati nga pag ngiti eh carbon copy po! kung di lang po namin alam na matagal nang patay ang daddy ni baby Dalton baka isipin po naming sya yong daddy ni baby Dalton!" walang pigil na ika ng desk officer.

"Dalton? yan yong name nong baby? " naka ngiting ika ni Hendrich.

"Yes po! aii..." aning desk officer ng dina matuloy ang sinasabe dahil siniko na sya ng isa pa nyang kasamahan. na ikinalingon naman nya dito

nakita nyang pinandialtan sya nito dahil sa paging matabil nito. napayuko naman ito at nag sorry ng pabulong na bibig lang ang mababasa.

"Sorry sir, do you need anything ?" naka ngiting ika ni Mharie.

Napabaling naman ang tingen ng apat sa katabing nag sasalita. nagkatingin ang mga ito.

"Aaahhhmm....no nothing! we're done actually!" ani Hendrich na kinumpas pa ang mga kamay sabay ngiti. "sige salamat" dugtong nito sabay ngiti don sa unang nakausap nila at yumukod na bilang pag paalam.

"Hooooyy Carla, ikaw ha? yang bibig mo? itikom-tikom mo yan! kung gusto mo pang tumagal dito sa resort!" aning Mharie sabay siko sa katabi.

" Aray! bakit ba? eh sa totoo naman eh! kita mo ba yong isang guest natin? di ba kamukhang kamukha ni Dalton?" ani Carla na pabulong kay Mharie.

"What you see? just keep it your self, alam naman nating patay na ang father ni Dalton. and beside may mga pagkakataon talagang may magkaparehong mukha, malay natin baka malayong relatives sila na di lang natin alam." balik pabulong na ika ni Mharie.

"See kahit ikaw alam ko nakapansin din." ani Carla na naka ngiti.

"Ssshhh...Ano ba! tumigil ka na nga! pag ikaw narinig ni ma'am Akiesha ewan ko nalang kung may trabaho ka pa bukas!" ani Mharie na pinagmulatan na ng mata ang kasamahan.

"Oo na! tsssss.....ayaw mo lang umamin.....pero alam mo, bagay sila ni ma'am Akiesha, parehong magaganda at gwapo, swapak!" pabulong uling sabi ni Carla na pumalatak pa.

"CARLA!" angil nang mariing ika ni Mharie.

biglang napatikom ito at kinagat na ang mga labi upang di na maka pag salita.

tumunog ang telepono sa may desk, agad itong inabot ni Mharie, bago pa man nya sagutin ito ay sumenyas pa itong muli don sa kasama para patigilin na ito sa kakulitan. tumangao naman ito at sumenyas na e zi-zip na nga nitong tuloyan ang bibig.

"Rio del Prado, how may I help you?" ani Mharie.

"Mharie? its me. tumawag na ba si Mr. Belmonte? naedeliver na ba yong mga goods and condiments para sa kitchen? si Mang Robin ba pumasok na?" si Akiesha na tuloy-tuloy ang tanong sa kausap.

"Yes ma'am! naedeliver na po yong mga kailangan natin, and yong tungkol kay Mr. Belmonte He ask for another meeting para daw po for some clarification. bago po nya e close yong deal sa atin. and si Mang Robin po ay nakapasok na din po, sya nga po pala ang naging driver kanina don sa tourist excursion kasi madami po yong naka book ngayon ma'am" mahabang report ni Mharie na tumingin pa sa katabi.

yumuko naman si Carla at biglang nag bisi-bisihan ito.

"Good to hear Mharie. kayo muna ang bahala dyan ha? give me a ring if needed ako dyan. I need to spend time with my family, ganong wala naman akong ibamg appointment this time right?" ani Akiesha.

"Yes, ma'am......ok po ako na pong bahala! take your time and enjoy po kayo ma'am." nakangiting ika ni Mharie.

"Ay...sya nga pala bago ko makalimutan, tawagan mo nga pala si Marcia ask mo sa kanya if matuloy yong pinareserve nyang rooms for her guest. medyo madami-dami kasi yon ng maipa prepare yong ibang rooms na pwede nilang e occupy.....paki kuha ang exact info sa kanya ok?" ani Akiesha na pinagtagubilinan si Mharie.

"Ok po ma'am" ani Mharie na e jina-jot down ang mga tagubilin ng amo nya.

"Thank you Mharie! your such a helper!" Ani Akiesha.

"It's my pleasure ma'am! and thank you din po sa tiwala!" nakangiting ika ni Mharie habang ibinababa ang ballpen at hotel pad na pinagsusulatan kanina.

"Papasok ba si ma'am Akiesha?" tanong agad ni Carla ng makitang ibinaba na ni Mharie sa awditibo ang telepono.

"Hinde! and huwag mo nang tanungin kung bakit!" ani Mharie na iningusan ang marites na si Carla.

"Ikaw naman, grabe ka sa akin!" ani Carla na siniko ng marahang ang katabi.

"Haaayyy...naku Carla, tigil-tigilan mo nga ako!" ani Mharie.

"Hala sya, wala na nga akong sinabe!" anitong wina-wacky pa ang mukha.

"Koooowwww.....Carla kilala na kita yang paganyan-ganyan mo...susmeo ka! ito don dalhin mo ng mapakinabangan ka naman dito." ika ni Mharie, sabay kuha ng mga towel na bagong plantsa at nakatupi na galing pang laundry room at ibinigay ito kay Carla.

"Araaayy! totohanin na yan Mharie ha! mapanakit ka nang talaga?" kunwaring nasasaktang ika ni Carla.

"Oo, mas masakit pa dyan pag pareho tayong mawalan ng trabaho dahil dyan sa kamaritesan mo! humayo ka na bago pa tayo masita dito!" ani Mharie na pinukolan ng mariing tingen si Carla.

Tatawa-tawa naman itong umalis bitbit ang pinapadala ni Mharie. iiling-iling naman si Mharie habang sinusundan ng tingen ang kasama.

sa kabilang banda naman, nasa may bay view na ang mag barkada. naupo sila aa may malapit sa dagat mismo. napaka sariwa ng hanging nangagaling sa dalampasigan. mga alon na may kalakaaan na humahampas sa mapuputing buhangin. tila nang aakit ang karagatan sa mala cristal na tubig nito sa twing nasisinagan ng araw.

kahit tirik ang araw sa panahong yon ay mas mararamdaman mo ang lamig na dulot ng hanging amihan. nakapangalumbaba si Fredrick habang tumitipa naman sa kanyang celphone si Adrian, kausap naman ni Henrich ang esposa sa kabilang linya. tanging si Ethan lamang ang nakatayo paharap sa may dalpasigan. ninanamnam nya ang kaiyahang dulot ng kalikasan. ipinikit nya ang mga mata habang nag eexhale-inhale.

Maya-mayavlang ay dumating na ang mga inorder nila, pang Brunch na nga ang order nilang iyon.

Isang malaking seafood platter, may crispy sisig, inihaw na pusit, inihaw na Blue fin Tuna at kilawing tuna na nakakatakam naman talaga. at isang belly lechon at mainit na sinigang sa hipon, umorder din ng ripe manggo at whisky ang grupo.

napalatak naman si Fredrick ng makita ang mga pagkaing dinadala ng mga staff ng resort.

"is your order complete sir?" aning Waiter na tumingen kay Henrich.

"Yes! its all here! thank you!" sagot naman ni Henrich na tumingen sa hapag nila.

Nag thumbs up naman si Adrian bilang pag-sangayon.

"Ethan! bro!" hiyaw ni Adrian sa kaibigang tila ninamnam ng kaigihan ang kalikasan.

napalingon naman si Ethan nang marinig niya ang pagtawag.

"Lets eat bro!" ani naman ni Fredrick.

lumapit na si Ethan sa mesa na kung saan andon ang mga kasamahan na tila natatakam sa pagkaing nasa harapan ng mga ito. napasulyap si Ethan sa pambisigang relo, mag 12 na pala kaya pala ramdam na din nya ang pangangalam nang sikmura. nilantakan ma ni Fredrick ang seafood platter ng makaupo na ito sa mesa.

"Gosssshh! ang sarap, napaka fresh ng mga sea foods nila." ani Fredrick na iniikot pa ang mata na tila satisfied sa freshness at tastiness ng pagkain.

"Yahhh....I agree! grabe ang sarap ng pagkaluto nito" segunda naman ni Adrian.

Natawa si Ethan sa mga itsura ng kaibigan tila ito mga bibitayin sa dami ng pagkain sa harapan nila.

"Wowww...napaka kunti lang ng pagkaing inorder nyo ha? halatang di kayo gutom nyan" birong saad ni Ethan na kinuha ang isang slice ng hinog na mangga.

"Huwag ka nang mag reklamo dyan bro, tyak naman kasing babanat ang mga buto namin sa kakaikot nito mamaya kaya pakabusog nalang muna tayo" birong saad ni Henrich sa kaibigan.

"Nagrereklamo ka na nyan bro?" birong turan ni Ethan.

"Ako? nag rereklamo? abayyyy hinnndeeee!" ani Henrich sabay tingen sa dalawang tuwang tuwa sa kinakain. "Kayo ba bro nag rereklamo kayo sa lagay na yan?" dugtong nito sabay tanong sa dalawa.

"Ha? ako di ako magrereklamo oi!" Ani Adrian "Andito asawa ko wala akong dahilan na mag reklamo ewan ko lang sa isang yan" dugtong ni Adrian sabay nguso kay Fredrick.

"Ako? MAGRrEREKLAMO? abayyyy NEVER! kung ganto ba naman lagi ang ihahain sa akin abay mag rereklamo pa ba ako? tsaka LIBRE ANG BAKASYON kong to may COMMISSION pa ako pag ma solve ang problema. di ba bro?" ani Fredrick na pinag diinan pa ang ibang salita habang malaki ang ngiting bumaling kay Ethan.

"Oo kasi mukha ka nang libre mula nang magka-asawa ka na!" Ani Henrich sabay tawa.

" Araaaayy! grabe naman sa mukhang libre, akala ko ba mga kaibigan ko kayo? di ba pweding mas nag titipid ako ngayon?" si Fredrick na kunyaring nagtatampo ito sabay baba ng kubyertos sa mesa.

"Ikaw? magtitipid? eh kung sabihen ko kaya sa asawa mong malaki ang ginasta mo pag punta mo ng Cebu? kasama yong batang jowa-jowaan mo!" naman ni Adrian.

"Oooyyy....bro wala namang ganyanan! tsaka matagal na yon oi! grabe talaga kayo sa akin! " ani Fredrick na umalma na. "tsaka ikakasal pa lang naman ako noon eh!" dugtong nitong kakamot-kamot.

"Oo ikakasal ka nga na muntik ng di matuloy....ha.ha.ha.ha. dahil dyan sa kalukohan mo! madadamay pa sana kami kung di ka sumipot non sa simbahan......langyang nakaraan mo yon bro pang MMK!" birong turan ni Henrich, sabay salin ng alak sa baso nya.

"Ooooiiiissstttt....teka lang may mas dadaig pa ba ang mala nobelang buhay nitong kaibigan natin? aba....aba...pelikula na nga ang buhay pag-ibig nito!" turo naman n Fredrick kay Ethan na napahinto sa pag subo ng pagkain.

"Yon lang! " sabay pa nina Hemrich at Adrian.

"Wala nang lalaban.ha.ha.ha.ha" segunda uli ni Fredrick.

"So ganooon? ibalik talaga sa akin ang bato? ako talaga ang kahuli-hulihang bubukolan?" Ani Ethan na napangiwi.

"Ha.ha.ha.....bro wala eh, laging sayo ang uwi ng hulinh baraha.ha.ha.hah!" tatawa-tawang turan ni Adrian.

"Aaaahhhh! sige kayo magbayad sa lahat, pati yang accomodation nyo, tingnan natin..." ngiting hodas na ika ni Ethan.

"Ahhhh....Ok, one call away lang nan yong asawa ko! mano bang sasabihen kong: "Hon, I'm sorry pakana talagang lahat ito ni Ethan.....binablock mail nya lang ako, ginamitan ako ng mahiwagang tiknik para mapa oo nya ako, kaya Hon lets go home!" birong turan ni Adrian.

"Ayyyyoooonnn....yon pala yong plano, plano nya talaga akong pahirapan, at idiin pa nga ng tudo" kunyaring nasusura si Ethan sa sinasabe ni Adrian.

lalo silang nag tatawanan ng masukol nila si Ethan. pinag hahampas na lamang niya nito ang mga kaibigan upang makabawi sa pang aasar sa kanya. kaya naman, asaran, kulitan at harutan ang nangyayare sa grupong ito na minsan ay ikinalingon pa ng mga dumadaan at mapapasabay din sa pagtawa sa kanila lalo na ang buki-ngang nangyayare sa mga ito. na kahit saglit ay nakalimutan nila ang dinadalang problema.