ของเดิมพัน
3100 Words
พอตกเย็นพวกมันก็แยกย้ายกันกลับไปก่อน ส่วนผมก็นั่งตบยุงรอไอ้ไฟนอลมารับเหมือนเคย ป่านนี้มันยังไม่โผล่หัวมาอีกจนปาเข้าไปหกโมงเย็น สักพักมันก็ไลน์มาหา ผมรออยู่แล้วก็เลยรีบกดเข้าไปอ่านข้อควมทันที มันคงจะนัดสถานที่มารับเหมือนเช่นทุกครั้ง
Final : มึงกลับบ้านเองได้ไหม ห้ามเถลไถลออกนอกลู่นอกทาง กูมีธุระ
มันเอากุญแจสำรองให้ผมไว้อยู่แล้วเลยไม่ใช่ปัญหา
Demon : 'ครับ'
ได้จังหวะผมก็เลยรีบตอบว่า'ครับ'กลับไปอย่างลืมตัว พูดกับมันซะไพเราะมันคงจะงงเลยส่งเครื่องหมายคำถามกลับมา
Final : ?
Demon : อ่อ.. กูหมายถึงไม่ต้องเป็นห่วงเพราะมีรายงานต้องทำส่งอาจารย์อยู่แล้วกูอยู่ได้ มึงไปทำธุระของมึงเลย😊
ผมส่งยิ้มหวานกลับไป
Final : 👍
มันก็เลยส่งสติกเกอร์ถูกใจกลับมาให้ ไอ้บ้านี่ทีตอนนี้ล่ะพูดน้อย ผมเลยไม่รู้ว่าสรุปแล้วมันเชื่อที่ผมบอกไปหรือเปล่า🙄
ผมเลยเรียกแท็กซี่กลับคอนโดเตรียมตัวอาบน้ำรอไอ้อาร์ม พอสองทุ่มตามที่นัดมันกับไอ้เรย์ก็มารับผมที่คอนโดเพื่อไปสนามแข่ง ส่วนไอ้ไฟนอลผมคิดว่าธุระของมันก็คงหนีไม่พ้นเก๊กหน้าหล่อเดินเข้าผับไปตกสาวเหมือนอย่างเคย หรือไม่ก็คงอยู่ที่อู่กับพวกลูกน้องมัน
พวกเราใช้เวลาขับรถไม่นานก็มาถึงสนาม พอเดินเข้าไปข้างในผมโคตรตื่นเต้น ยืนอึ้งกับผู้คนมากหน้าหลายตาจนแน่นสนามไปหมด มองไปรอบๆอย่างตื่นตามันไม่เหมือนสนามที่ผมเคยไปมาเลย ที่แห่งนี้ไม่ใช่จะมาเล่นๆหรือให้เด็กหัดขับอย่างผมได้ลองสนาม เพราะมันเป็นสนามแข่งจริงๆและมีแต่ผู้คนที่น่าจะเข้าถึงยากพอสมควร บ้างก็คุ้นหน้าคุ้นตาในระดับแนวหน้าของวงการ มีแต่พวกฝีมือดีระดับต้นๆของประเทศทั้งนั้น โดยเฉพาะสาวๆยิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่ หุ่นแต่ละคนคุณเอ้ยผมไม่อยากจะบรรยาย ตัวเล็กๆผิวขาวแต่กลับมีหน้าอกตูมเกินตัว ภายใต้เสื้อสายเดี่ยวเอวลอยกับกระโปรงสั้นเต่อที่เห็นไปถึงไหนต่อไหนให้คนเห็นคิดไปไกลยิ่งโคตรสเปค มันร้อนแรงถึงใจผมที่สุด ใจมันเต้นตึกตักอยากเข้าไปทักจนยืนไม่ติด เลือดในกายสูบฉีดกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที หลงลืมไปเลยว่าที่ถูกจำกัดพื้นที่เพราะเรื่องอะไร แต่จะไม่ให้ผมระริกระรี้ได้ยังไงเพราะหลายวันแล้วที่ผมไม่ได้อุ่นเตียงกับใครเลย
จะว่าไป สนามแถวๆนี้ผมก็ไปลองมาเกือบจะหมดแล้วนะ แต่ยังไม่เคยได้เข้ามาที่นี่สักที พูดถึงเรื่องสนามแข่งรถก็ได้ข่าวมาว่าไอ้ไฟนอลไปเทคโอเวอร์สนามไหนไว้ เพราะก่อนหน้านี้ผมเองก็ไม่ค่อยชอบหน้ามันไง เลยไม่ใส่ใจว่าสนามที่มันเทคโอเวอร์มามันอยู่แถวไหนกัน
"ไงล่ะมึง ตาโตยังกับไข่ห่าน ตื่นตาตื่นใจดีไหมล่ะ ไอ้เรย์มึงเช็ดน้ำลายให้เพื่อนที น้ำลายสอหยดติ๋งๆแล้วนั่นนะ"
"น้ำลายหยดติ๋งๆนั่นนะหมาโว้ย ไม่ใช่กู สัส!" ผมว่ามันเข้าให้
ไอ้อาร์มกับไอ้เรย์มองมาที่ผมยิ้มๆ พวกมันก็รู้แหละว่าผมชอบเรื่องอย่างว่า แต่ช่วงนี้ถูกกักบริเวณเข้ามุมสำนึกผิดไม่ให้ออกไปเที่ยวไหน อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของไอ้ไฟนอลอีก ซึ่งมันก็ไม่ได้บังคับกลับดูแลผมดีอย่างไม่คาดคิด ตามรับส่งที่มหาวิทยาลัยยิ่งกว่าผู้ปกครอง ซึ่งปกติมันก็มาเรียนทุกวันอยู่แล้วแต่คราวนี้หนีบผมมาด้วยไง ยกเว้นว่าวันไหนมีงานเร่งด่วนที่อู่ มันก็จะคุมลูกน้องและขลุกอยู่ที่นั่นจนตัวมอมแมมแต่ความหล่อของมันก็ไม่เคยแผ่ว เวลาทำงานมันจะมีสีหน้าจริงจังโคตรมีเสน่ห์ ผมเองก็มองเพลินตาไปเหมือนกัน แล้วเวลาอยากกินอะไรก็แค่บอก ไอ้ไฟนอลก็จะบ่นนำทางไปก่อน ชักสีหน้ารำคาญอย่างที่เคยทำให้ผมอยู่ตลอด แต่ท้ายที่สุดแล้วก็จะซื้อติดมือกลับมาให้อยู่ดี ดึกดื่นแค่ไหนก็จะมีมาฝากเสมอ พอตื่นเช้ามามันก็จะบ่นๆเรื่องที่ผมกินไม่เก็บ จนผมรำคาญต้องเอาผ้าห่มคลุมโปง แต่คนอย่างไอ้ไฟนอลมีหรือจะยอม มันจะเข้ามากระชากลากขาผมลงมาจากที่นอนให้มาช่วยเก็บกวาดห้องที่ผมทำรกเอาไว้
แต่เรื่องอะไรในเมื่อนี่คือห้องของมัน เพราะงั้นมันก็เก็บเองดิ สมน้ำหน้า!...
พอเห็นว่าบ่นไปก็เท่านั้น มันก็เลยต้องเก็บกวาดเองแต่ก็ไม่วายหันมามองผมตาขวาง เห็นมันห่ามๆปากร้าย มันก็ดูจะเป็นคนเจ้าระเบียบ รักความสะอาดเป็นที่สุด ภายในห้องของมันจัดของวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย การตกแต่งภายในก็ดีเยี่ยมตามสไตล์ของมัน
"ม่อน"
"ไอ้เดม่อน"
"........"
"ไอ้เชี้ยม่อน มึงเหม่อไปถึงไหนเนี่ย" ไอ้อาร์มมันป้องปากตะคอกใส่หู พอดีว่าผมคิดเรื่องของไอ้ไฟนอลเพลินไปหน่อยเลยไม่ได้ยินที่มันเรียก
"ตะโกนมาได้ หูกูดับหมดแล้วเนี่ย"
"สม! เรียกตั้งนานเสือกเหม่อเองนี่หว่า"
"มีอะไร"
"กูขอเตือนมึงไว้เลยนะ ว่าอย่าได้ไปปากเก่งกับใครสุ่มสี่สุมห้านะมึง"
"ทำไมวะ"
มันเห็นผมเป็นคนชอบหาเรื่องก่อนหรือไง ถึงผมจะมีเรื่องอยู่บ่อยๆ ใช่ว่าผมจะไปหาเรื่องใครก่อนซะเมื่อไหร่ ส่วนใหญ่พวกผู้ชายหวงเมียชอบเขม่นผมไปเองมากกว่า ทั้งที่จริงแล้วผมไม่มีอะไร ก็แค่มองหน้าอกแฟนมันนิดๆหน่อยๆ อุตส่าห์เปิดมาซะขนาดนั้นคงไม่ใช่แค่ให้ผัวมองหรอกมั่ง คุณว่าจริงไหมล่ะ
"ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่นๆที่มึงไปท้าตีท้าต่อยนะโว้ย ไม่ใช่ผับพี่แม็คกับไฟนอล ที่นี่ไม่มีใครช่วยมึงได้ ต่อให้กูเป็นน้องเฮียเหมก็เถอะพวกมันก็ไม่สนหน้าอิฐหน้าพรหมทั้งนั้น เพราะงั้นสงบเสงี่ยมเข้าไว้"
ไม่รู้ว่าไอ้อาร์มมันหมายถึงเรื่องอะไรบ้าง แต่เมื่อเห็นว่ามันทำสีหน้าจริงจังสุดๆ ผมกับไอ้เรย์ที่ยืนฟังอยู่ก็เลยพยักหน้าหงึกๆว่าเข้าใจไปก่อน
"เห็นกูชอบหาเรื่องนักหรือไง" ถ้าไม่มีใครกวนตีนผมก่อน ผมก็ไม่ไปวอแวใครก่อนอยู่แล้ว พวกมันเองก็รู้
"เออ..ก็เห็นมึงกวนตีนทุกงาน รับปากกูก่อน"
".........." ผมกำลังชั่งน้ำหนักว่าจะตอบไปยังไงดี
"ว่าไงไอ้ม่อน" มันก็ย้ำแค่ผม ส่วนไอ้เรย์ไม่เห็นว่ามันจะเซ้าซี้เลยสักนิด
"โอเครครับเพื่อน ผมจะนั่งเฉยๆพอใจมึงหรือยัง"
มันมองเหมือนไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ช่างหัวมันปะไร ถ้านั่งเฉยๆก็บ้าแล้วครับคุณ ของสวยงามมากมายกองอยู่ตรงหน้า ใครจะไปนั่งเป็นปู่ฤาษีเฝ้าทรัพย์กันล่ะ ...
แต่ถ้ามึงจะจ้องมองกูด้วยสีหน้าจริงจัง ตีหน้าขรึมซะขนาดนั้น แสดงว่าผมก็คงต้องเชื่อฟังมันแล้วละครับ อย่างน้อยก็นั่งสงบนิ่งสักหน่อยพอเป็นพิธี😁
"เออ ไม่ต้องมองกูแรงขนาดนั้น เอาเป็นว่ากูจะพยายามละกัน ถ้าไม่มีพวกเหี้ยตัวไหนมาหาเรื่องกูก่อนนะ โอเครไหม"
ผมหมายถึงทุกคนนั่นแหละ รวมถึงไอ้ชัชและลูกน้องของพวกไอ้ตี๋ที่มันมองมาเห็นผมเข้าพอดี ไม่นึกว่าโลกจะกลมขนาดนี้ที่ต้องมาเจอพวกเหี้ยที่สนามแข่งรถ สายตากะลิ้มกะเหลี่ยของพวกมันแม่งน่าขนลุกซะ แล้วใครจะกล้าไปซ่าหาเรื่องมันวะ ถ้าไม่จำเป็น!!
"ในนี้ไม่มีใครสนนะโว้ยว่ามึงจะตัวเมียหรือตัวผู้ ขอแค่มีรูให้มันล่อพวกนี้มันก็เอาได้หมด โดยเฉพาะหน้าตาอย่างมึง สเปคพวกมันเลยแหละ" ไอ้อาร์มมันก็คงสังเกตเห็นพวกไอ้ชัชเหมือนกัน
"สัส! ถ้ามึงจะชวนกูมาเพื่อพูดให้กูกลัวไอ้เหี้ยมึงก็กลับไปส่งกูที่คอนโดเลยไอ้อาร์ม จัญไรนักนะมึง"
ผมว่ามันไปอย่างหงุดหงิด ชวนมาแล้วยังจะพูดห่าเหวให้กูขนลุกอีก แค่สายตาของพวกไอ้ชัชและลูกน้องก็ทำเอาน้องชายผมหดไปหมดแล้ว จะเรียกมันออกมาก็ไม่รู้ว่ามันจะกล้าโผล่หน้ามาล่อสาวไหมเหอะ เวรกรรมชิบหาย!😪
"แล้วแม่งก็มองกูจังวะ"
ผมบ่นเบาๆ ไม่ใช่แค่พวกไอ้ชัช แต่คนอื่นๆก็มองมาที่ผม สงสัยพวกนี้คงไม่เคยเห็นคนหล่อโอปป้าผิวขาวออร่าอย่างผมกันหรือยังไง
"เออ.. สงสัยมึงหน้าแปลก"
ไอ้เรย์ว่าขำๆ อย่างผมเนี่ยมันหล่อระดับพระเอกซีรีย์เกาหลี อย่างมันสิหน้าแปลก
"มึงชอบไปมีเรื่อง กูก็แค่อยากเตือนเอาไว้เฉยๆว่าที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น ถ้าเหี้ยพวกมันก็เหี้ยสุดๆ อีกอย่างที่กูชวนมึงกับไอ้เรย์มา เพราะอยากให้มาเห็นสนามคนจริงเขาบ้างเปิดประสบการณ์ใหม่ๆเว้ย กูได้ยินมาว่าเขาเปลี่ยนผู้บริหารคนใหม่ โคตรเก่งโดยเฉพาะเรื่องรถแต่ชื่ออะไรกูก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าแม่งไม่ใช่เก่งแค่เรื่องรถ แต่ขับรถเก่งโคตรเทพ ขนาดเฮียกูยังเอ่ยปากชม!! "
มันชมเขาไม่ขาดปากอย่างกับมันเคยเห็น พี่ชายไอ้อาร์มมันเป็นนักแข่งรถลองแข่งมาแล้วหลายสนามนับว่ามีประสบการณ์โชกโชนเป็นที่รู้จักในหมู่นักแข่งทั้งในสนามเถื่อน และสนามจริง จนกระทั่งมาลองสนามนี้ ซึ่งผมเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่ แค่ชอบดูมากกว่า แต่จะให้ขับเป็นงานอดิเรกไปเลยก็คงไม่...
หลังจากบ่นผมเสร็จ ไอ้อาร์มมันพาพวกผมเดินฝ่าฝูงชนไปยืนข้างสนามที่มีคนกลุ่มใหญ่กำลังยืนเอาหัวชนกันอยู่ แต่ละคนหน้าเถื่อนๆอย่างที่มันว่าจริงๆ
"เฮีย"
"อ้าว มาแล้วเหรอ" คนที่มันเรียกว่าเฮียปรายตามามองผมนิดๆ ก่อนจะมองไปที่ไอ้อาร์ม
"นี่เพื่อนผมไอ้เดม่อน กับไอ้เรย์ ส่วนนี้พี่กู เฮียเหม"
"สวัสดีครับ ผมเห็นไอ้อาร์มพูดถึงเฮียอยู่บ่อยๆ" ผมเลยยกมือไหว้ตามมารยาท พี่มันก็พยักหน้ารับ ผมไม่เคยเจอหน้าได้ยินแค่ชื่อ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอ แต่พี่มันก็หล่อเอาเรื่องอยู่นะ
"บอกเพื่อนของมึงด้วยหน้าตาอย่างนี้ อย่าริไปไหนคนเดียว" เฮียเหมปรายตาสำรวจผมอีกครั้ง ทำไมวะหล่อแบบผมแล้วมันยังไง
"ครับ"
มันรับคำเฮีย หลังจากนั้นไอ้อาร์ม ไอ้เรย์ และผมก็พากันเดินไปรอชมการแข่งในสนามไม่ห่างจากที่เฮียเหมยืนอยู่ ดูเหมือนงานนี้จะไม่ธรรมดา ผมเห็นว่าเฮียเหมเองก็มีสีหน้าตึงเครียดอยู่ไม่น้อย ผู้คนก็เริ่มทยอยกันมามากขึ้น การแข่งจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ซึ่งผมไม่รู้ว่าใครแข่งบ้างได้แต่นั่งลุ้นกันอยู่ด้วยใจระทึก
จากตรงนี้สามารถมองเห็นคนเดินไปมาได้ถนัดทีเดียว ทำให้เห็นกลุ่มคนที่เดินเข้ามาเรื่อยๆเพื่อมารวมตัวกันตรงนี้ น่าจะเป็นกลุ่มของผู้เข้าร่วมการแข่งขันที่ต่างก็ทยอยพากันเดินตรงเข้ามาทางนี้ แต่ละคนแม่งอย่างเท่ห์ แต่กลุ่มสุดท้ายที่เดินเข้ามาทำเอาผมเบิกตากว้างราวกับเห็นของผี!
เหี้ย! บรรลัยสิครับงานนี้ ไม่ใช่พวกแข่งรถ แต่เป็นผมที่บรรลัย...
พวกไอ้ไฟนอล!! พี่ไม้ และลูกน้องของมันตามมาอีกเป็นโขยง อย่าบอกนะว่าพวกมันก็คือคู่แข่งเฮียเหมเหมือนกัน...
"ใครวะ ใครที่ท้าน้องกู"
เสียงคุ้นๆนี่หว่า เรื่องบรรลัยให้ไว้ใจผม (⊙_⊙;) ปู่รหัสและพี่หนึ่งเดินเข้ามาสมทบเป็นคนสุดท้าย หอบกันมาขนาดนี้ไม่ทำมาหากินแล้วชิมิถึงได้ทิ้งผับมา(┬┬﹏┬┬)
"ไอ้หน้าไหนที่มันอยากลองแข่งกับน้องกูวะ คิดดีแล้วใช่ไหม ?"
พอมาถึงพี่แม็คก็ถามหาพวกท้าแข่งทันที และในจังหวะนั้นเองที่ไอ้ไฟนอลมันเหลือบมองมาเห็นผมเข้าพอดี เราทั้งสองสบประสานตากันนิ่งๆ ประกายตาของมันแดงจัดวาวโรจน์ ส่วนผมคงไม่ต้องเดาว่ามันสั่นระริกแค่ไหน ผมเลือกที่จะหลุบสายตาลงต่ำสำนึกผิดแทบไม่ทัน บอกตามตรงว่าเดาทางไม่ออกเลยว่าไอ้ไฟนอลมันคิดอะไรอยู่ รู้เพียงแต่ว่าผมรู้สึกเย็นสันหลังวาบ ท่าทางของมันไม่ได้ตกใจเลยสักนิดที่เห็นผมยืนอยู่ตรงนี้ พอหันไปมองอีกทีมันก็ยังคงยืนจ้องมองผมอยู่เช่นเคย ใบหน้าถมึงทึงบึ้งตึงน่ากลัวมากอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน และที่สำคัญผมยังมายืนคนละฝั่งกับพวกมันอีกด้วย พี่แม็คเองก็เบนสายตามาจ้องผมเช่นเดียวกัน แต่คนนี้ชัดเลยครับว่าโกรธจัด สายตาพี่แม็คแทบจะฉีกผมออกเป็นชิ้นๆ
เหี้ย! แล้วกูจะรู้ไหมครับว่าพวกมันจะมาที่นี่ ธุระที่มันว่าก็คือแข่งรถสินะ...แล้วผมมัวยืนทำอะไรอยู่ตรงนี้
"กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าพวกมึงน่ะมีอะไรดี" เสียงที่เอ่ยขึ้นมาทำให้ผมรีบหันไปดู มันไม่ใช่เฮียเหม แต่เป็นไอ้เฮียตี๋ไม่รู้มันมาจากไหนค่อยๆสาวเท้าเดินมาประจันหน้ากับไอ้ไฟนอล!!
ชิบหาย!
ไอ้คนท้าแข่งเป็นไอ้ตี๋ แต่ใครจะเป็นคนลงแข่งนั่นคงต้องรอดู ผมรีบหันไปเลิกคิ้วถามไอ้ตัวดีเพราะคิดว่ามันคงรู้เรื่องมาก่อน แต่ไอ้อาร์มก็หน้าถอดสี หน้าตาเลิ่กลั่กเหมือนไม่รู้อะไรเลยพร้อมกับยกมือเชิงปฏิเสธทันควัน ถ้ารู้ว่าไอ้คนท้าแข่งเป็นพวกไอ้เฮียตี๋ผมจะมายืนตรงนี้ไหมล่ะ ถูกไหม? (┬┬﹏┬┬) มันคงไม่งี่เง่าเข้าใจผิดว่าผมอยู่คนละทีมหรอกใช่ไหมครับ
"พวกมึงใจเย็นๆกันก่อน"
เฮียเหมพูดห้ามทั้งสองเอาฝ่ายไว้ มองหน้าไอ้เฮียตี๋สลับกับไอ้ไฟนอลไปมา ท่าทางของแกเองก็ดูกระอักกระอ่วนใจไม่น้อยทีเดียว คงกำลังจับผิดว่าฝั่งไหนจะเล่นตุกติกในเกมแน่ๆ
"มาตกลงของเดิมพันดีกว่า" ฝั่งไอ้เฮียตี๋พูดขึ้นมา ก่อนที่มันจะปรายตามาที่ผม ปากสีคล้ำกระตุกยิ้มให้เบาๆ เชี้ย! กูขนลุกยันขนหน้าแข้ง
"ถ้ากูชนะ มึงอย่ามายุ่งกับคนของกูอีก"
ไอ้ไฟนอลเป็นคนพูดขึ้นก่อน น้ำเสียงของมันจริงจังและดุดันมากทีเดียว เดี๋ยวนะ...เดิมพันเหี้ยอะไรของมัน ไอ้ไฟนอลกับไอ้เฮียตี๋ถึงได้มองมาที่ผม
ไม่นะ..ไม่จริงใช่ไหม
"หึหึ! มึงคงได้แค่ฝันละมั่งไอ้น้องชาย แต่ก็เอาเถอะกูก็คนจริงเหมือนกัน ในเมื่อมึงกล้าพนันกูก็ไม่ติด และถ้ากูชนะกูขอ..."
มันปรายตามองรถที่ผมคาดว่าน่าจะเป็นของไอ้ไฟนอลเพราะเห็นคนของมันเฝ้าอยู่ก่อนที่เขาจะนำไปตรวจสภาพ แล้วไอ้เฮียตี๋มันก็มองมาที่ผมด้วยสายตาหื่นกระหายอย่างโจ่งแจ้ง คงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดจริงๆใช่ไหม(T_T)
"กูขอรถและคนของมึง"
ขาที่ยืนสั่นระริกก่อนหน้าคราวนี้อ่อนยวบอย่างไร้เรี่ยวแรง จนไอ้เรย์ที่อยู่ใกล้พยุงเอาไว้ ส่วนไอ้อาร์มยิ่งหน้าซีดไปใหญ่เพราะเท่ากับมันหิ้วผมมาเชือด ไอ้เฮียตี๋ชี้มาที่ผมเป็นการยืนยันความต้องการอีกครั้งทำให้ทุกคนที่อยู่ใกล้บริเวณต่างก็ส่งเสียงฮือฮากันสนั่น แล้วก็พากันมองมาที่ผมเป็นตาเดียว มีใครบ้างจะไม่อยากรู้ว่าของเดิมพันในคืนนี้คืออะไร
ผมรีบหันไปจ้องหน้าไอ้ไฟนอล พลางส่ายหน้าช้าๆอย่างขอร้องเผื่อว่ามันจะปฏิเสธและขอเปลี่ยนของเดิมพันเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ผม!!
"ตกลง ถ้ากูแพ้มึงเอาตัวมันไปได้เลย แต่ถ้ากูชนะมึงห้ามยุ่งกับมันอีก" ผมสะตั้นไปสามวิ เมื่อมันตอบรับคำท้าออกไปทันทีโดยไม่หยุดคิดเลยสักนิด
ผมตัวชาวาบสบตากับไอ้ไฟนอลด้วยแววตาผิดหวัง แต่ดูเหมือนคนใจร้ายจะไม่ใส่ใจพร้อมกับเมินหน้าหนี ทั้งยังหมุนตัวหันหลังให้อีกต่างหาก กลายเป็นผมเองที่อ้าปากพะงาบๆมองแผ่นหลังกว้างของมันด้วยความรู้สึกน้อยใจ เจ็บปวดที่มันกล้าเอาผมมาเป็นของเดิมพันในครั้งนี้
แล้วมันมีสิทธิ์อะไรที่ทำกับผมอย่างนี้ มันทำเหมือนผมเป็นสิ่งของไม่ใช่คนที่คิดอยากจะโยนให้ใครก็ได้!! แล้วถ้ามันเกิดแพ้ขึ้นมาจริงๆล่ะใครจะรับผิดชอบชีวิตผม!!
- Writer
