ราคาที่ต้องจ่าย 3/3
1013 Words
"มึงคงไม่คิดจะก่อเรื่องให้กูปวดหัวใช่ไหม" ผมชะงักกึก เมื่อไอ้อาร์มกับไอ้เรย์มองมาที่ผมอย่างจับผิด
"พวกมึงเพื่อนกูไหม"
ผมมองพวกมันทั้งคู่ พวกมันมองหน้ากันแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะหันมามองผมด้วยสายตาที่แบบว่าราวกับมองทะลุความคิดผมได้ สายตาของพวกมันประมาณว่ารู้แล้วว่าผมกำลังจะก่อเรื่องที่ชวนปวดหัวอะไรสักอย่าง
"กูว่าแล้วเชียว หน้าตาแบบนี้คิดจะทำอะไรแผลงๆอีก"
ไอ้อาร์มมันสังเกตแววตาเป็นประกายและสีหน้าของผมแล้วก็ส่ายหัวอย่างระอา ถ้าหากมีไทม์แมชชีนย้อนเวลากลับไปได้จริง มันคงเลือกที่จะไม่คบผมเป็นเพื่อนตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแล้วมั่ง รวมถึงไอ้เรย์ที่ยืนด้วยสีหน้าเป็นกังวล (┬┬﹏┬┬)
" กูแค่อยากเห็นรถของไอ้ตี๋ใช้แข่งมันคันไหนเท่านั้นเอง"
"ไอ้เดม่อน!!"
มันทั้งคู่ประสานเสียงคาดคั้นขึ้นมาพร้อมกันทันทีพร้อมกับกระโดดตัวปลิวเข้ามาห้าม ไอ้อาร์มน่ะหุ่นพอไหวมันระดับเดียวกันกับผม ส่วนไอ้เรย์นี่สิมันไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีได้เลยสักนิด เอวบางร่างเล็กน่ารักซะขนาดนั่น
"เชี้ย! พวกมึงกลัวคนอื่นไม่ได้ยินหรือไง มึงก็เห็นว่าพวกมันเอาตัวกูเป็นเดิมพัน มึงจะให้กูอยู่นิ่งๆให้พวกมันล้อเล่นกันหรือไง"
"แต่มึงก็ไม่ควรคิดจะทำห่าอะไรแบบนี้นะมึง ที่นี่มันไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่มึงจะมาเล่นขายของกันนะโว้ย มันอันตรายเกินกว่าที่มึงคิดนะเอาดีๆ"
ไอ้เรย์ที่เป็นผู้ฟังที่ดีทุกช่วงเหตุการณ์เริ่มขยับหันซ้ายแลขวา ส่วนคนอื่นไม่ได้สนใจพวกเราแล้วเพราะในสนามคนเริ่มจะทยอยกันเข้ามาเยอะเสียงดังอึกทึกเมื่อใกล้ถึงเวลาที่นักแข่งจะเริ่มลงสนามพร้อมกับรถคู่ใจที่ใช้ในการทำการแข่งขันหลังจากที่ตรวจสภาพเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้เวลาเหลือน้อยเต็มทน...
"กูถามอีกที...ว่ามึงเป็นเพื่อนกูไหม" มันเกาหัวแกรกเลยครับทั้งสองคน ก่อนที่พวกมันจะมองบนพร้อมกับถอนหายใจหนักๆ
"เออสิวะ ถ้าไม่ใช่เพื่อน กูจะใจเย็นยืนเตือนมึงทำเหี้ยอะไร สัส!"
"งั้นบอกมาคำเดียวว่ารถคนของไอ้เฮียตี๋ที่จะแข่งมันอยู่ที่ไหน"
เพราะรู้แล้วอยู่แล้วว่ารถของไอ้ไฟนอลมันใช้ลงเป็นแข่งคันไหน เพราะเห็นลูกน้องมันเอาเข้าไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจสภาพ แต่ว่ารถของไอ้พวกเฮียตี๋นี่สิผมไม่รู้
"เร็วดิวะ...กูไม่มีเวลาแล้วนะโว้ย"
"มึงนี่มันสร้างเรื่องจริงๆ คุณหนูแม่งอะไรเอาแต่ใจชิบหาย" ไอ้อาร์มยังบ่นเป็นหมีกินผึ้งไม่เลิก
"มองกูในแง่ดีหน่อยสิ กูไม่เอาพวกมันถึงตายหรอกน่า"
พูดจบผมก็เดินออกไปตามทางที่มันบอก โชคดีของผมที่มาเจอเฮียเหมกำลังเช็ครถของผู้แข่งขันเข้าพอดี
"พวกมึงมาวุ่นวายกันอะไรตรงนี้" แกถามด้วยความสงสัย มองข้ามผมไปด้านหลังที่มีไอ้อาร์มกับไอ้เรย์วิ่งจนหอบตามหลังมา
"ให้พวกผมช่วยอะไรไหมครับ"
"ไม่ต้อง กูใกล้เสร็จแล้ว" เฮียเหมเงยหน้าจากรถมามองพวกผมอย่างแปลกใจเล็กน้อย แต่พี่มันรู้ดีว่าผมเองชอบรถเหมือนกันเลยไม่ฉุกใจ
"ไม่เป็นไร กูใกล้เช็คเสร็จแล้วแต่ถ้าอยากดูกูทำงานก็ได้ แต่อย่าจุ้นเพราะเดี๋ยวจะถ่วงเวลาการทำงาน"
เฺฮียเหมบอกพร้อมกับหันหลังไปทำงานต่อ ใกล้ถึงเวลาที่พวกนักแข่งจะมาเอารถของตัวเองไปแล้ว ผมคงต้องเร่งมือ
"เออ เฮียคันไหนรถของพวกเฮียตี๋วะ" ไอ้อาร์มเสี่ยงตายถามให้ผม เสร็จจากเรื่องนี้ผมคงต้องเลี้ยงเหล้าเป็นรางวัลให้มันกินฟรีสักหนึ่งอาทิตย์
"ถามทำไม" หัวคิ้วขยับเข้าหากันด้วยความสงสัย
"ก็แค่พวกผมอยากรู้" เราทั้งสามผงกหัวหงึกๆพร้อมกันยิ่งทำให้เฮียเหมขมวดคิ้วหนักกว่าเดิมเสียอีก
"คันที่สอง" เฮียตอบโดยไม่ได้หันมามอง พวกเราอีก
"งั้นผมขอดูหน่อยนะ" ผมกลั้นใจถามออกไป ในใจก็กลัวว่าเฮียเหมมันจะจับพิรุธได้เสียก่อน
"อืมมมม"
ผมเดินมาหยุดดูเมื่อเห็นรถทีมีสีคล้ายคลึงกันตกแต่งแทบจะเหมือนกัน ถ้าจำไม่ผิดถึงแม้จะอยู่ในระยะไกลแต่ผมก็ว่าตัวเองจำได้ว่าคันแรกเป็นของไอ้ไฟนอล ส่วนอีกคันที่ผมแอบตัดสายบางอย่างตอนเฮียเหมเผลอเพื่อให้เครื่องสะดุดนั่นเป็นของไอ้เฮียตี๋แน่!...
พอผมดูเสร็จก็ลุกยืนข้างเฮียเหมทันที พร้อมกับพวกไอ้ไฟนอลและนักแข่งคนอื่นเดินมาดูความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้ายก่อนทำการแข่งขัน เฮียเหมที่มีหน้าที่ตรงนี้ก็รายงานไปว่าเช็คสภาพเสร็จหมดแล้ว
ผมสบประสานสายตากับมันเพียงครู่เดียว แอบกังวลใจพอสมควรเมื่อเห็นสายตานิ่งๆดูเย็นยะเยือกเสียวสันหลังแปลกๆทั้งที่ก่อนหน้ามันยังขโมยจูบปากผมอย่างดูดดื่มอยู่เลย ไอ้บ้าแม่งอารมณ์โคตรสวิงเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
พอพวกมันออกไปสนามแล้ว ผมกับพวกเพื่อนๆก็เดินตามหลังออกมาชมความพ่ายแพ้ของพวกมันทั้งคู่อยู่ขอบสนาม
ขอย้ำว่าทั้งคู่!!
เพราะอยากประกาศให้มันรู้ว่าจูบของผมก็มีราคาที่ต้องจ่ายเหมือนกัน!!
- Writer
