Bad Guy เพื่อนอันตราย

ราคาที่ต้องจ่าย 2/3

ผมตั้งใจจะดันไหล่มันออกไปให้ห่าง แต่ทว่าเจ้าของดวงตาสีสวยเซ็กซี่กลับยึดท้ายทอยผมไว้แน่นแล้วค่อยๆทาบทับริมฝีปากที่มีเลือดซิบลงมาใหม่อย่างนุ่มนวลไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่ทั้งดุดันรุนแรงเอาแต่ใจ ผมคิดว่าตัวเองกำลังจะถูกมันกลืนกินไปแล้วด้วยสัมผัสวาบหวาม เพราะครั้งนี้ไอ้ไฟนอลมันทั้งดูดดื่มเรียกร้องให้ผมตอบกลับไปด้วยสัมผัสเดียวกัน จนผมหลงลืมไปแล้วว่าวิธีการหายใจที่ดีต้องทำอย่างไร เพราะมันเหมือนสูบลมหายใจไปจนเกือบหมด

มันเบียดตัวผมจนแทบจะสิงร่าง แล้วเข้ามาแทรกกลางระหว่างขาทั้งที่ปากของมันยังประกบตามติดผมไม่ห่างราวกับกลัวว่าผมจะหนีหาย ปลายลิ้นร้อนตวัดเข้ามาด้านในโพรงปากผมอย่างช่ำชอง จนร่างกายร้อนวูบวาบขึ้นมาอีก จะว่าแดดก็ไม่มีนี่มันสามทุ่มจะย่างเข้าสี่ทุ่มไปแล้ว ขืนปล่อยให้มันเอาแต่ใจอยู่แบบนี้มันไม่ดีต่อใจผมแน่ มันจะมาจูบผมโดยไม่มีสถานะอีกต่อไปไม่ได้ เพราะต่างก็รู้ว่าเราไม่ชอบขี้หน้ากัน เพราะงั้นผมต้องสู้อย่าให้มันลวนลามเอาแต่ใจได้อีก

"อึก..อื้อ"

ผมพยายามร้องประท้วงให้มันปล่อย ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดที่มีดันไหล่ของมันให้ถอยห่างออกไป แต่แรงของผมก็คงเยอะไปหน่อย มันถึงได้ล้มกลิ้งไปกองกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า อาจเพราะมันยังงงๆไม่ทันตั้งตัวนั่นแหละ ถ้าหากเป็นเวลาปกติแม้แต่ช้างผมก็ว่าล้มมันคงยาก (?)​

"กะ..กูขอโทษ"

ผมยกมือปิดปาก ตัวสั่นน้อยๆเม็ดเหงื่อผุดเต็มดวงหน้าเห็นสีหน้าท่าทางของมันก็ทำใจไว้บ้างแล้วล่ะ คิดว่าคงโดนมันกระทืบจมดินแน่ ถ้าเป็นอย่างนั้นผมเองก็คงไม่มีเรี่ยวแรงจะป้องกันตัวเองแล้วล่ะ คงปล่อยให้มันกระทืบตามแต่ใจ

แต่เปล่าเลย...

มันเพียงลุกขึ้นแล้วถอยออกห่าง สายตาคมมองผมด้วยความสับสน ผมอยากจะพูดอะไรออกไปแต่แล้วก็เก็บไว้ ส่วนตัวมันเองหลังจากลุกขึ้นมองผมด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วมันก็ปัดก้นหนีออกไปโดยไม่หันกลับมามองผมสักนิดเดียว มันคงคิดว่าผมรังเกียจแน่ๆ

เชี้ย!

มันทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวพร้อมกับหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ผมดันเห็นความชัดเจนอะไรบางอย่างมากขึ้น ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมยังจำสัมผัสของมันได้ตราตรึงจนถึงทุกวันนี้

นี่นับว่าเป็นจูบครั้งที่สองของชีวิตเลยนะครับนะ...ครั้งแรกก็เมื่อสามปีก่อนเหมือนว่าเหตุการณ์เพิ่งผ่านไปไม่นาน ผมยังจำรสชาติของจูบแรกได้ไม่เคยลืมเลือนซึ่งคนได้จูบแรกผมไปก็คือมัน

แล้วครั้งนี้ก็เป็นมันอีกแล้ว...ผมอยากจะหาคำตอบให้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนี้เหลือเกิน

แต่ทว่าคืนนี้ผมยังคงมีภารกิจทำต่อเพราะงั้น...เรื่องนี้ไว้ค่อยมาคิดกันทีหลังก็ยังไม่สาย

..

..

หลังจากที่แยกย้ายกันจากตรงนี้ ผมเดาว่ามันน่าจะไปเตรียมตัวเปลี่ยนชุดเพื่อลงแข่งขัน ผมทำใจสักพักให้อารมณ์ร้อนรุ่มพอเย็นลงก็เดินตามออกมาก็เห็นไอ้ไฟนอลเดินเข้าไปรวมกลุ่มพร้อมกับพี่แม็คและพี่หนึ่งและพวกนักแข่งกลุ่มอื่นๆที่มาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ด้วย

เรื่องเดิมพันที่มีผมเป็นข้อต่อรอง จะเฉพาะไอ้ไฟนอลกับคนของไอ้เฮียตี๋ เป็นการพนันกันนอกรอบคนอื่นไม่เกี่ยว..

"เป็นไงเสร็จมันยัง!" ไอ้อาร์มถามพร้อมกับยกยิ้มให้เบาๆที่ผมเห็นโคตรแม่งไม่ชอบเลย สัส! ผมไม่ตอบแต่ยกนิ้วกลางให้เพื่อนแทน

"เฮียเหมล่ะ"

"ตรวจสภาพรถอยู่ด้านใน" มันชี้เส้นทางให้เสร็จสรรพ พอรู้แล้วว่าเป้าหมายอยู่ตรงไหนผมก็ขยับตัวลุกขึ้นทันที

"นั่น.. มึงจะไปไหนไอ้ม่อน"

เอาจริงบอกตามตรงว่าผมไม่ไว้ใจใครเลย ใจหนึ่งก็อยากเชื่อใจมันนะ แต่อีกใจไม่รู้ว่ามันจะแกล้งแพ้หรือเปล่า หรือที่พูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริงกันแน่ ดูอย่างเหตุการณ์เมื่อครู่มันยังแกล้งผมสารพัด ลับหลังผมจะด่าว่า แรดร่าน หรือเปล่าก็ไม่รู้ขนาดว่าเผชิญหน้ากันมันยังกล้าว่า ง่าย เลยนี่ครับ แล้วจะเอาอะไรมาคาดหวังกับคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของมัน เพราะงั้นผมคงต้องหาวิธีช่วยตัวเองด้วยถูกไหม เวลายังพอมีเหลือ ถึงจะไม่มากแต่ผมก็จะต้องเสี่ยง

"กูจะไปห้องน้ำ"