Emre Aydın Ses Ver
Kulağımda çalan müziğin sözlerine o kadar çok dalmıştım ki koluma dokunan adama bakınca, bana uzun süredir seslenmekte olduğunu anladım. Hızlı bir şekilde kulaklıklarımı çıkarıp adamın yüzüne baktım.
"Hanımefendi, ne içersiniz?"
"Hmm kahve alayım. Teşekkür ederim." mahcup bir şekilde gülümsedikten sonra tekrar kafamı cama yaslayarak, dışarıyı izlemeye başladım.
Kahvem gelene kadar kulaklıklarımı takmamayı tercih ettim.
Sabah annemden gelen telefondan sonra aklıma aniden esen bir fikirle, Ankara ya gelmeye karar vermiştim. Hızla küçük bir valiz hazırladıktan sonra, internetten Ankara'ya giden otobüs seferinden akşam saatleri için bir bilet aldım.
Resmen İstanbul'dan kaçmıştım.
Sanırım bu aralar yaptığım en iyi karardı. Annemleri görmeyeli o kadar uzun bir süre ol
