Five Years Before the Wedding
Tuloy-tuloy lang ang pagbuhos ng luha ko habang nakatutula pa rin dahil sa gulat. Hindi ako mahanap ng tamang salita na itutugon sa tinatanong ni Luigi. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala . . . na nandito na siya sa Pilipinas. Na nasa iisang bansa na kami.
"Still there, Cath?" Natatawa niyang tanong.
"I miss you!" Nagsimula nang mabasag ang boses ko. Para akong batang nagsusumbong.
I sniff hard. Then when I felt a tear to cascade down my cheeks, I quickly wipe it using the back of my palm. Pero wala ring kwenta iyon. Wala rin naman kasing tigil sa pag-iyak ang mga mata ko.
Nananaginip lang ba ako?
Totoo ba talaga 'to?
"I miss you too . . . every single day."
Mas lalo pa akong napaluha!
Leche siya! Hindi niya alam kung gaano ko namiss
