Chapter 25
Andrei's Point of View
Lumabas ako sa kuwarto ngunit hindi ako umalis sa hospital. Doktor na kasi niya ang nakiusap sa akin at hindi ko na din maipilit pa ang kagustuhan kong hindi iiwan si Kyle. Kung may malay lang sana si Kyle, paniguradong hindi siya papayag ngunit paano ko igigiit ang kagustuhan naming dalawa kung ako bilang kaibigan lang niya sa tingin ng iba ang nagpupumilit at hindi mismo ang pasyente. Umupo ako sa upuan sa mismong harap ng kuwarto niya. Doon lang ako. Hindi naman na siguro ako pakikialaman pa doon. Wala naman na sigurong batas na magsasabing hindi ako puwede maghintay at mamalagi malapit sa kinaroroonan ni Kyle.
Hindi ako natulog o nagpatinag hangang sa nag-umaga na. Wala akong naramdamang gutom dahil sa pag-aalala ko kay Kyle. Hanggang sa dumating sa
