56. BÖLÜM
Gözlerimi kapatmış, sessizlik içinde uçağın kalkışını bekliyordum. Motorun hafif titremesiyle zamanın aktığını hissedebiliyordum ama içimdeki durgunluk, dışarıdaki her hareketi yavaşlatıyordu sanki. Bir süre sonra uçak havalandığında, içimde sıkışan duygularla birlikte derin bir nefes verip gözlerimi araladım.
Yan koltuk boştu.
Kılıç gelmemişti.
Yine bir bekleyişin sonunda, tek başıma kalmıştım.
Boş koltuğun ötesinde bir adam oturuyordu. Üzerindeki jilet gibi takım elbise, pahalı saati ve şık ayakkabılarıyla tam bir İstanbul beyefendisini andırıyordu. Zengin bir iş adamı olduğu her halinden belliydi. Gözlerimi bileğindeki saate dikmişken, bakışlarımı yukarı kaldırdığımda onun da bana baktığını fark ettim. Hafifçe gülümsedim ve hemen önümdeki dergi cebine döndüm. Zaten dolu o
