17. BÖLÜM
Anneannem gittikten sonra boşluğa düşme hissiyle ayaklarım beni taşıyamaz hale geldi. Kılıç beni kucağına alıp taşımaya başladı. Aslında bir şey hissetmiyordum ama başımı göğsüne koyunca burnuma o kokusu dolduğunda gözlerimi açıp baktım. Kafamı hafif kaldırdığımda Kılıç’ın sivri çenesi, sakin sakin nefes alışları beni kendime getirdi. Evet, Kılıç’la evlenmiştik. O artık kocamdı. Bu kelime bana ne kadar uzak kalsa da, Kılıç’ın kolları bana sanki yuva olmuştu. Ya da şimdilik öyle hissediyordum. Kılıç’ı izlemeyi bırakıp etrafıma baktığımda, benim odama giden yolda olmadığımızı anladım.
“Nereye?” diye sordum, yüzüne bakarak. Kafasını hafif öne eğdi, gözlerimiz kesişti.
“Odamıza,” dedi göz kırparak. Kalbim hızlı hızlı atmaya başladı, heyecandan hafif bir titreme hissettim. Gülmek i
