ONE MONTH LATER…
Hera Isabella Diamante
“Hera! Hera, gising ka na ba!?”
Malalakas na tawag na may kalampag ng pinto ang nagpagising sa akin. Nakapikit pa ang mata ko at parang ayoko na munang idilat ‘yon. Pero mas lumakas ang tawag sa akin mula sa labas.
“Hera Isabella! Okay ka lang bang bata ka!?” boses ni Ate Ellen na bakas ang pag-aalala sa boses nito.
“Oh ano nagising na ba!?” Isang boses pa ang narinig ko mula sa labas at boses ‘yon ni Nanay Choleng.
Do’n na ako napadilat. Madilim na kwarto pa ang nabungaran ko.
“Diyos ko! Anong oras na kaya!?”
Pinilit kong bumangon. Binuksan ko ang table lamp na nasa side table ko. Tiningnan ko ang orasan na naroon.
Alas siete na ng umaga! Alas singko ay dapat na gising na kami.
“Hera!” Muling tawag mula sa labas.
“Nay Choleng, nand’yan
