Hera Isabella Diamante
Napahawak ako sa dibdib ko. Kinurot ko pa ang likod ng kamay ko para i-check kung nasa reality pa ba ako. Baka sa dami ng problema ko ay nagha-hallucinate na lang ako at wala na sa sariling katinuan. Pero nakaramdam ako ng sakit. So, totoo nga ‘to.
Diyos ko! Bakit ba ang lupit sa akin ng kapalaran?
Bakit sandali lang ako magiging masaya ay bibigyan naman ako ng pagsubok?
Okay na sana, eh! May nakikita akong pag-asa kanina na magiging okay kami ni Nanay. Bakit naman biglang bawi pagdating sa boyfriend ko? Bakit?
Tuluyan nang umagos ang luha ko. Humakbang pa ako at tumabi kung saan hindi ako makikita at baka biglang lumingon si Zeus. Natakpan ko ang bibig ko ng magkabila kong kamay. Nararamdaman ko kasi na magkakaroon ng tunog ang pag-iyak ko.
“Dapat lang, Z!” N
